1.BÖLÜM: NEFS

NEFS

Allahû Tealâ 'nın mutlu olması için yarattığı insan, üç vücuttan meydana gelmiştir, üç vücuttan oluşan tek varlık insandır, nefs, ruh ve fizik vücut. 

Fizik vücudumuz halk edilmiş (yaratılmış). Zahiri aleme (bu dünyaya) aittir, hücrelere sahip, doğar, büyür ve ölür. Zahiri (fizik) alemin varlığı olan fizik vücudumuz diğer tabirle vechimiz, nefsimiz ve ruhumuz için bir mekândır.

15/HİCR-26: Ve lekad halaknel insâne min salsâlin min hamein mesnûn(mesnûnin). 
Andolsun ki Biz, insanı “hamein mesnûn olan salsalinden” (standart insan şekli verilmiş ve organik dönüşüme uğramış salsalinden) yarattık.

Bayazid Bestami K.S.Eserin adı:İslam Tasavvufunun Özü;
“Beşer çamurdan yaratılmışdır, maddi varlığı yine aslına dönmüştür. Ruh beden şehrinde bir süre hapsedilmiştir.“ 
Nefsimiz sevva edilmiş (dizayn edilmiş) ve berzah aleminin varlığıdır.
91/ŞEMS-7: Ve nefsin ve mâ sevvâhâ. 
Yemin ederim ki; o nefs, sevva edildi (7 kademede).

Nefs 7 kademede sevva (dizayn) edilerek yaratılmıştır;

1-Nefsi Emmare
2-Nefsi Levvame
3.Nefsi Mülhime
4-Nefsi Mutmainne
5-Nefsi Radiye 
6-Nefsi Mardiye
7-Nefsi Tezkiye

Nefs; insanın 3 vücudundan birtanesidir. Karşıt elektronlardan oluşmuş enerji bedendir. Nefsimiz bu alemde fizik değildir. Madde olduğu alem berzah alemidir (orada fizik standartlarındadır). Kişi öldüğünde, fizik bedende nefsi çeken manyetik alan kaybolduğu için, nefs fizik vücuttan ayrılır ve berzah alemine gider.

Ruh Allah'ın ruhudur ve Allah insana ruhundan üfürmüş (emr aleminin varlığı).

32/SECDE-9: Summe sevvâhu ve nefeha fîhi min rûhihî ve ceale lekumus sem’a vel ebsâre vel ef’ideh(efidete), kalîlen mâ teşkurûn(teşkurûne). 
Sonra (Allah), onu dizayn etti ve onun içine (vechin, fizik vücudun içine) ruhundan üfürdü ve onu (onun nefsinin kalbine) sem’î (kalbin işitme hassası), basar (kalbin görme hassası) ve fuad (kalbin idrak etme hassası) hassalarına (sahip) kıldı. Ne kadar az şükrediyorsunuz.

“Sizin her birinizin yaratılışı ana rahminde nutfe olarak kırk gün derlenir toplanır. Sonra o kadar zamanda pıhtılaşmış kan aleka olur. Sonra yine kırk günde et parçası mudğa olur. Daha sonra Allah-u Teâlâ bir melek gönderir ve o ceninin neler yapacağını, rızkını, ecelini, şâki mi sâid mi olacağını yazması o meleğe emrolunur. Bundan sonra cenine ruh üfürülür. (Hadis-i şerif; Buhâri, Tecrîd-i sârih: 1324)

Şeyh Şerafeddin Dağıstanî Hz. Menâkıb-ı Şerâfeddin;  
“Yevm-ül ahd vel misâkta emânet-i İlâhiyyeyi ve teklifâtı kabul ederek üzerine alan, o nokta-i ruhun kendisinde mevcut olduğu zerre-i beşerdir.“
İnsan, Allah'ın ruhunu üfürdüğü kainattaki tek mahluktur. Yarattığı mahlukatının içinde halifem buyurduğu insan, Allah'ın ruhunu taşıdığı için kainattaki en şerefli mahluktur. Bu nedenle Allahu Teala en çok insanı sever. 

Hz.Mevlana; Divan-ı Kebir c.1, 40; 
“Çünkü insan bütün mahlukların en şereflisidir, sonra insan da ilahî emanet vardır. İnsan; "Ruhumdan ona üfürdüm!" sırrına mazhar olmus, üstün ve bir mahluktur."

Cüneydi Bağdadi Haz;
“Bu, rûh için dikilmiş bir elbisedir. Melekler de, buna kavuşamaz. Melekler de maddedir. Mekânlıdır. Nasıl olduğu anlaşılabilir. Bu bilgilerden insanın nasıl (Halîfe-i Rahmân) olduğu anlaşılır. Birşeyin sûreti, onun halîfesidir, vekîlidir. Birşey onun sûretinde yaratılmazsa, onun halîfesi olamaz. Halîfe olmağa yakışmıyan, emânet yükünü taşıyamaz. Sultânın hediyyelerini, ancak onun hayvanları taşır. Ahzâb sûresinin yetmişikinci âyetinde meâlen, (Emâneti göklere ve yere ve dağlara bildirdik, yüklenmek istemediler. Ondan çekindiler. Onu insan yüklendi. İnsan zâlim oldu. Câhil oldu) buyuruldu.“

Allah'u Teala İsra 85 ayeti kerimesinde ruhun Rabbimizin emrinden olduğunu buyuruyor. 

17/İSRÂ-85: Ve yes’elûneke anir rûh(rûhı), kulir rûhu min emri rabbî ve mâ ûtîtum minel ilmi illâ kalîlâ(kalîlen). 
Ve sana ruhtan sorarlar. De ki: “Ruh, Rabbimin emrindendir.” Ve size, (ruha ait) ilimden sadece az bir şey verildi.

İşte Allahu Teala bize emanet olarak verdiği emrinden olan ruhu, bu dünya hayatını yaşarken O’na ulaştırmamızı üzerimize farz kılmış;

13/RAD-21: Vellezîne yasılûne mâ emerallâhu bihî en yûsale ve yahşevne rabbehum ve yehâfûne sûeL(hisâbi). 
Ve onlar Allah’ın (ölümden evvel), Allah’a ulaştırılmasını emrettiği şeyi (ruhlarını), O’na (Allah’a) ulaştırırlar. Ve Rab’lerine karşı huşû duyarlar ve kötü hesaptan (cehenneme girmekten) korkarlar. 

"Mutu en kalbe temutu" Ey insanlar! ölmeden evvel ölün, Allah'a dönün ki, Allah size ondan yedi yüze kadar artan yardımlarda bulunsun."  (Acluni keşfü'l hafa c2. shf:291 (2669)  Hadis-i serif

89/FECR-28: İrciî ilâ rabbiki râdıyeten mardıyyeh(mardıyyeten). 
Rabbine dön (Allah’tan) razı olarak ve Allah’ın rızasını kazanmış olarak!

Bayazid Bestami K.S.Eserin adı:İslam Tasavvufunun Özü
“Beşer çamurdan yaratılmışdır, maddi varlığı yine aslına dönmüştür. Ruh ise Allah‘ın emiri cümlesindendir. Allah‘tan gelmiştir ve yine ona dönecektir. Ruh beden şehrinde bir süre hapsedilmiştir. Allah‘ın emrinden olduğu için varlık aleminin esrarını kendinde taşıyor demektir. İnsan ölmeden evel ölme sırrına erince hapis bulunan Ruh mana ve meleküt aleminde ibresini dolaştırma imkanı bulmuş olur ve işte o zaman kainattaki kendi yerini görür.“

Abdurrahim Reyhan Erzincani,
“İnsanlardaki bu rûh Allah'ın zâtının rûhu. Allah "Kendi rûhumdan ruh üfledim" (Hicr sûresi, âyet 29) buyuruyor. "Kendi rûhumdan rûh üfledim." Kime; insana. Meleğe değil, insana üflemiş. Öyle ise Cenâb-ı Hakk'ın zâtından gelen BU RUH ASLINA RÜCU EDERSE melekleri geçer.”

İMAMI RABBANİ-Mektubat.287;
    “Kalb makâmından kurtulmak ve kalbin sâhibine kavuşmak ve rûhun aranılana çekilmesi, rûh nefsden kurtulup aranılana dönmedikçe ve nefs rûhdan ayrılarak kulluk makâmına inmedikce, olamaz.”

Seyyid Abdulhakim El-Hüseyni: “Ruh daima marifet-i İlahiye ye meyyaldir. Görevi ise, kemaliyettir.“ 

Fizik vücut ve nefs mahluktur, Allah’a ulaşmaz. Ruh ise mahluk değildir, Ruh Allah’ın ruhudur, Allah’tan geldiği için sadece ruh Allah’a ulaşır. Allah’tan geldiği için Ruhun tezkiye, terbiye ve tasfiye olmasına ihtiyacı yoktur, saf ve temizdir. Ruhumuzu Allah kendi ruhundan üfürdüğü için kalbi %100 nurlardan oluşur, sadece aydınlığı temsil eder ve 19 hasleti içerir. (sevgi, iman, doğruluk, adalet, edeb, kemalat, cömertlik, sükunet, itaat, sabır, tevazu, kanaat, şükür, ketumiyet - sırları saklayan, hakikat, meziyet, vefa samimiyet, tevhid). 

Allah’ın emrinden olan ruh, Allah’ın bütün emirlerine itaat eden, yasak ettiği hiç bir fiili işlemeyen bir muhtevaya sahiptir.

Nefsin afetleri ise, Allah neyi emretmişse onu reddeden, neyi yasaklamışsa onu da mutlaka yapmak isteyen bir hüviyettedir.Nefsin kalbi ise %100 afetlerle doludur ve bu kalb 19 afeti barındırmaktadır. Kin(nefret), küfür, yalan, zulüm, hased, cehalet, cimrilik, öfke(gayz), isyan, sabırsızlık, gurur (kibir), hırs (şehvet), nankörlük,dedikodu (gıybet, iftira), zan, vefasızlık, fitne (fesat), iptila (Allah'ın yasak ettiğine ilgi duyma), mürailik (iki yüzlülük).

74/MUDDESSİR-30: Aleyhâ tis'ate aşer(aşera). 
Onun üzerinde 19 vardır. 

-Kin ve nefret (Maide 8,maide 64,maide 14,ali imran 118,tevbe 15)
-Küfür (Kehf 105,İbrahim 34,Ali İmran 176,Dehr 24,Kaf 24,Bakara 257,Hucurat 7)
-Yalan,tekzib (Zuhruf 25,Saf 2-3,Nais 112)
-Zulüm (Nisa 30,Abzab 72, İbrahim 34)
-Hased ve düşmanlık (Mümtehinne 4,Nisa 54,Bakara 109)
-Cehalet (Ahzab 72,Bakara 80,Bakara 169)
-Cimrilik (İsra 100,hadid 24,Muhammed 38)
-Öfke ve gayz (Ali imran 118-119-120)
-İsyan (Meryem 44,Müzemmil 15 –16,meryem 14,hucurat 7)
-Sabırsızlık (Enbiya 37,meryem 84,,taha 114,isra 11)
-Gurur ,kibir (Mümin 56,hud 10,Bakara 206,araf 40)
-Hırs ve şehvet (mearic 19,tegabün 16)
-Nankörlük (hud 9,hacc 66,fatır 36,zuhruf 15,isra 67)
-Dedikodu,gıybet,iftira (hucurat 12,kalem 10-11-12,nur 15-16nisa 112)
-Zan ( necm 23,hucurat 12,necm 28,sad 27,yunus 66,yunus 36 ,araf 30,enam 148,enam 116)
-İptila (Maide 90-91)
-Vefasızlık (İsra 34,enam 152,nahl 91,nisa 155,rad 20,bakara 27,yasin 60-61-62,taha 115)
-Mürailik (bakara 264,nisa 142,enfal 47,nisa 38)
-Fitne ,fesat (maide 64,bakara 60,bakara 191,bakara 193,enfal 39,enfal 73)
Nefsin kalbindeki bu afetler sebebiyle temizlenmesi gereken kalb, nefsin kalbidir.
     
“...Marifet, nefsin kara perdesini kalp aynasından açmak ve ONU TEMİZLEMEKLE hasıl olur.“ (Gavsül Azam Abdulkadir Geylani H.z: ÖTELERDEN HABERLER (orj.adı: SIRR'ÜL ESRAR)

Bakara suresinin 30.ayeti kerimesinde, nefste bulunan bu 19 afet sebebiyle nefsin zulmani yönü anlatılmaktadır;

2/BAKARA-30: Ve iz kâle rabbuke lil melâiketi innî câilun fîl ardı halîfeh(halîfeten), kâlû e tec’alu fîhâ men yufsidu fîhâ ve yesfikud dimâ(dimâe), ve nahnu nusebbihu bi hamdike ve nukaddisu lek(leke), kâle innî a’lemu mâ lâ tâ’lemûn(tâ’lemûne). 
Ve Rabbin meleklere: “Muhakkak ki Ben, yeryüzünde bir halife kılacağım.” demişti. (Melekler de): “Orada fesat çıkaracak ve kan dökecek birisini mi (halife) kılacaksın? Biz Seni, hamdinle tesbih ve Seni takdis ediyoruz.” dediler. (Rabbin de): “Muhakkak ki Ben, sizin bilmediklerinizi bilirim.” buyurdu.

PROF.AHMED YÜKSEL ÖZEMRE;
”Yalnızca insanda bulunan bu İlâhî Emânet Allah'ın Rûh'u yâni Rûhullah insanı Eşrefü-l Mahlûkat yâni yaratılmışların en şereflisi ve Allah'ın Arzdaki Halîfesi kılan da bu emânetmiş.”

Allahu Teala iki yönlü yaratarılan nefsimizi, bir takvim içinde, belirli bir zaman süresinde  temizlenebilecek, en güzele, ahsene ulaşabilecek yani tezkiye ve tasfiye olarak afetlerden arındırılabilecek şekilde yaratmıştır. Nefs eğer tezkiye ve tasfiye edilirse ahseni takvime dönüşerek, ruhun haleriyle hallenir.

95/TÎN-4: Lekad halaknel insâne fî ahseni takvîm(takvîmin). 
Andolsun ki Biz, insanı (nefsini), ahseni takvim içinde (nefs tezkiyesi ve tasfiyesi yaparak en güzele ulaşabilecek özellikte) yarattık. 

Tezkiye ve tasfiye edilmemiş bir nefs ise şeytanın sığınağı olup, ona tabi olur ve böylece onun telkinleriyle cehenneme gider.

95/TÎN-5: Summe redednâhu esfele sâfîlîn(sâfîlîne). 
Sonra onu, esfeli safiline (en sefil hale, nefsinin karanlıklarına) iade ettik (çevirdik).

Tezkiye ve tasfiye olmayan nefsle yaşayan bir kişi kendisine zulmeder.

10/YÛNUS-44: İnnallâhe lâ yazlimun nâse şey'en ve lâkinnen nâse enfusehum yazlimûn(yazlimûne). 
Muhakkak ki Allah, insanlara (hiç)bir şeyle (asla) zulmetmez. Lâkin insanlar, kendi nefslerine zulmederler. 

Hadis-i kudsî’de Hakk Celle ve Alâ Hazretleri şöyle buyuruyor: “Ben kendime zulmü haram kıldım, ben kimseye zulmetmem. Sizin de birbirinize zulmünüzü haram kıldık, sakın birbirinize zulmetmeyin. Hepiniz dalalettesiniz, benim hidayete erdirdiklerim müstesna. Siz de dileyin ki, sizi de hidayete erdireyim.” (Müslim- Riyazus Salihin 137.sayfa)

Allah kimseye zulmetmez (Yunus 44). El Berr esmasına göre hep kulunun lehinedir. Hayır Allah’tan, şer ise nefsimizdendir;

4/NİSÂ-79: Mâ esâbeke min hasenetin fe minallâh(minallâhi), ve mâ esâbeke min seyyietin fe min nefsik(nefsike), ve erselnâke lin nâsi resûlâ(resûlen), ve kefâ billâhi şehîdâ(şehîden). 
Sana iyilikten (hasenatdan) ne isabet ederse, işte o Allah’tandır. Ve sana kötülükten (seyyiattan) ne isabet ederse, o taktirde o, kendi nefsindendir (derecat kaybedecek bir şey yapmandan dolayıdır). Ve seni, insanlara Resûl olarak gönderdik ve şahit olarak Allah yeter.

Bize derecat kaybettirecek bir olayı kendi katından indirmez;

16/NAHL-30: Ve kîle lillezînettekav mâ zâ enzele rabbukum, kâlû hayrâ(hayren), lillezîne ahsenû fî hâzihid dunyâ haseneh(haseneten), ve le dârul âhıreti hayr(hayrun), ve le ni’me dârul muttekîn(muttekîne). 
Ve takva sahiplerine: “Rabbiniz ne indirdi?” denildi. “Hayır (güzellikler).” dediler. Ahsen olanlara (iradesini Allah’a teslim edenlere) bu dünyada haseneler (iyilikler, güzellikler, sevaplar, pozitif dereceler) vardır. Ve elbette ahiret yurdu daha hayırlıdır. Ve gerçekten muttakilerin (takva sahiplerinin) yurdu ne güzeldir.

Allah el-Hakk esmasi gereğince, herkese yaptığının karşılığı olan mükafatı (pozitif derecatı) veya cezayı (negatif derecatı) verir.

45/CÂSİYE-22: Ve halakallâhus semâvâti vel arda bil hakkı ve li tuczâ kullu nefsin bimâ kesebet ve hum lâ yuzlemûn(yuzlemûne). 
Ve Allah, gökleri ve yeri hak ile yarattı. Ve bütün nefslere kazandıklarının karşılığı (ceza veya mükâfat) verilsin diye. Ve onlara zulmedilmez. 

"Ey ashabım, Ey ümmetim Allah'ın ahlâkıyla ahlâklanın! Muhakkak ki; Allah'ın ahlâkı ilim ve hilm'dir. İlim, öğrenmekle elde edilir. Hilm, şefkatle kazanılır. Hayrı isteyen hayrı bulur, şerrden kaçınan korunur ve selâmete kavuşur." Hadis-i şerif

Hayır; bize derecat kazandıran olaylardır, Şerr ise; bize derecat kaybettiren olaylardır. Kim şer işlerse derecat kaybeder. Derecat katbetmemiz nefsimize zulmetmemiz demektir. Kendisine zulmeden kişi başkasına da zulmeder, mutsuz ve huzursuz bir hayatı olur. Nefsin şer işlemesi sonucunda, ruh mutlaka nefse işlenen günaha paralel olarak azap eder, bu vicdan azabıdır. (Kasas 16,Nahl 118) 

29/ANKEBÛT-40: Fe kullen ehaznâ bi zenbih(zenbihi), fe minhum men erselnâ aleyhi hâsıbâ(hâsıben), ve minhum men ehazethussayhah(sayhatu), ve minhum men hasefnâbihil ard(arda), ve minhum men agraknâ,ve mâ kânâllâhu li yazlimehum ve lâkin kânû enfusehum yazlimûn(yazlimûne). 
Bunun üzerine hepsini günahlarıyla yakaladık. Böylece onların bir kısmının üzerine kasırga gönderdik. Ve bir kısmını sayha (şiddetli ses dalgası) yakaladı, bir kısmını yerin dibine geçirdik ve bir kısmını da (suda) boğduk. Allah, onlara zulmedici olmadı. Ve lâkin onlar, nefslerine zulmediyorlardı.  

Ruhun nefse uyguladığı vicdan azabı, nefsin ruhun emirlerini yerine getirmemesinden kaynaklanır. Ruh aklı ikna ederek fizik vücuda hayır işletirse vicdan rahatlar. Fakat nefs aklı ikna edipte fizik vücuda şer işletirse, ruh bu şerre ortak olmaz ve şer işlenirken vücuttan ayrılır. Şerden sonra ruh tekrar vücuda döner ve insana azap eder. Nefsimiz Allah’ın emirlerine isyankardır. Tezkiye ve tasfiye edilmemiş, şer talep eden bir nefsin tüm talepleri dünyaya dönüktür:(Kasas 78 ,Hud 15,16)

30/RÛM-7: Ya’lemûne zâhiren minel hayâtid dunyâ, ve hum anil âhıreti hum gâfilûn(gâfilûne). 
Onlar, dünya hayatının zahirini (görünen kısmını) bilirler. Ve onlar, ahiretten gâfil olanlardır. 

2/BAKARA-200: Fe izâ kadaytum menâsikekum fezkurûllâhe ke zikrikum âbâekum ev eşedde zikrâ(zikren), fe minen nâsi men yekûlu rabbenâ âtinâ fîd dunyâ ve mâ lehu fîl ahirati min halâk(halâkın). 
Böylece (hacca ait) ibadetlerinizi tamamladığınız zaman, artık atalarınızı zikrettiğiniz gibi, hatta daha da şiddetli (bir zikirle) Allah’ı zikredin. Fakat insanlardan kim: “Rabbimiz bize dünyada ver.” derse, ahirette onun bir nasibi yoktur.

Nefsimizin bu talepleri şeytan için bir fırsattır. Nefs kendisinde 19 afeti barındırdığı için şeytan bu afetlerin hepsine tesir etme imkânına sahip ve nefsteki bu afetlere sığınarak insanlari dalalete düşürmeye çalisir. Nefs içimizdeki düşman, şeytan ise dışımızdaki düşmanımızdır. 

7/A'RÂF-16: Kâle fe bimâ agveytenî le ak'udenne lehum sırâtekel mustekîm(mustekîme). 
(İblis): “Bundan sonra, beni azdırman sebebiyle, mutlaka Senin Sıratı Mustakîmin’e onlara karşı (mani olmak için) oturacağım.” dedi. 

7/A'RÂF-17: Summe le âtiyennehum min beyni eydîhim ve min halfihim ve an eymânihim ve an şemâilihim, ve lâ tecidu ekserehum şâkirîn(şâkirîne). 
Sonra, elbette onlara, önlerinden, arkalarından, sağlarından ve sollarından geleceğim ve onların çoğunu şükredenlerden bulmayacaksın. 

Ancak nefsini tezkiye ve tasfiye ederek ihlasa ulaşan kişi nefsindeki 19 afetten kurtulduğu için şeytana sığınak olmaktan kurtulur.

15/HİCR-39: Kâle rabbi bi mâ agveytenî le uzeyyinenne lehum fil ardı ve le ugviyennehum ecmeîn(ecmeîne). 
(İblis şöyle) dedi: “Rabbim, beni azdırmandan dolayı, onlara mutlaka yeryüzünde (azgınlığı) süsleyeceğim ve mutlaka onların hepsini azdıracağım. 

15/HİCR-40: İllâ ıbâdeke minhumul muhlasîn(muhlasîne). 
Ancak onlardan muhlis olan kulların müstesna. 

“Allah şüphesiz ki bu dîni nefsinizi İhlâs’a ulaştırmanız için var etti.” Hadis-i şerif
19 afetin barındığı nefsin kalbidir. İnsanın nefsinin kalbiyle, fizik vücudunun kalbi farklıdır. Fizik vücut doğar, büyür, yaşlanır ve ölür. Nefs enerji bedendir, yaşlanmaz ve ölmez. İki kalp birbirinden farklıdır. Nefsin kalbinin iki kapısı vardır; başlangıçta iki kapı aşağı   dönüktür.

Takva Kapısı (Rabbani kapi, Nur Kapısı): Nurların kalbe girmesini sağlar.İnsan yaratıldığı zaman kalbindeki nur kapısı kapalı ve aşagı dönüktür. Nefsin kalbinde hareket edebilecek özellikte yaratılan bir mühür vardır.Takva kapısının bulunduğu yerde ve takva kapısını tamamen kapatmıştır.

Ne zaman ki kişi Allah'a ulaşmayi diler, kalbinin nur kapısı, nurların girmesini sağlayacak şekilde yukarıya, Allah'a döner.

50/KAF-33: Men haşiyer rahmâne bil gaybi ve câe bi kalbin munîb(munîbin).
Kim gaybte (görmeden) Rahmân’a huşû duyarsa, (onun kalbine ulaşan Allah, o kişinin kalbini Kendine çevirir, bu sebeple) O’na dönük bir kalple (Allah’ın huzuruna) gelir.

Enam suresinin 125.ayetine göre göğüsten kalbe bir nur yolu açılır. Zikirle rahmet ve fazl takva kapısına gelir, mühür sebebiyle fazıllar kalbe giremez, yalnız rahmet sızabilir. 

6/EN'AM-125: Fe men yuridillâhu en yehdiyehu yeşrah sadrehu lil islâm(islâmi), ve men yurid en yudıllehu yec’al sadrehu dayyikan haracen, ke ennemâ yassa’adu fîs semâi, kezâlike yec’alûllâhur ricse alâllezîne lâ yu’minûn(yu’minûne).
Öyleyse Allah kimi Kendisine ulaştırmayı dilerse onun göğsünü yarar ve (Allah’a) teslime (İslâm’a) açar. Kimi dalâlette bırakmayı dilerse, onun göğsünü semada yükseliyormuş gibi daralmış, sıkıntılı yapar. Böylece Allah, mü’min olmayanların üzerine pislik (azap, darlık, güçlük) verir.

"Küfür" kelimesi karanlıkları temsil eder ve karanlıkları kendisine çeker. Kişi, mürşidine tâbî olduğu güne kadar kalbinin içinde küfür kelimesi yazılıdır. Karanlıkların kalpte daha çok konsantre olmasını temin eden, "küfür" kelimesinin çekim gücüdür. Mürşide tabiyetle kalbin mührü açılır ve kalpteki küfür alınır.

3/ÂLİ İMRÂN-177: İnnellezîneşteravul kufra bil îmâni len yedurrûllâhe şey’â(şey’en), ve lehum azâbun elîm(elîmun). 
Muhakkak ki îmân karşılığında küfrü satın alanlar, Allah'a hiçbir şey ile asla zarar veremezler. Ve onlar için “Elîm Azap” vardır. 

Aşktan haber bilenlerin,
Aşk derdiyle dolanların,
Küfrü iman olanların,
Ayıplama güldüğünü. (Yunus Emre Hz.)

"İnsanlar arasında hayrın anahtarı ve şerrin kilidi olan kişiler vardır. Allah'ın; hayrın anahtarını ve şerrin kilidini kendisinin eline verdiği kişiye ne mutlu." Hadis-i şerif

Böylece karanlıkların çekim alanı yok olur ve kalbimize "îmân" kelimesi bir nur olarak yazılır. Bu kelimenin çekim gücü sebebiyle Allah'ın nurları, fazıllar "îmân" kelimesinin etrafında toplanmaya başlarlar. 

58/MUCADELE-22: Lâ tecidu kavmen yû’munûne billâhi vel yevmil âhîri yuvâddûne men hâddallâhe ve resûlehu ve lev kânû âbâehum ve ebnâehum ve ihvânehum ev aşîretehum, ulâike ketebe fî kulûbihimul îmâne ve eyyedehum bi rûhin minh(minhu), ve yudhıluhum cennâtin tecrî min tahtihel enhâru hâlidîne fîhâ, radıyallâhu anhum ve radû anh(anhu), ulâike hizbullâh(hizbullâhi), e lâ inne hizbullâhi humul muflihûn(muflihûne).
Allah'a ve ahiret gününe (ölmeden evvel Allah'a ulaşma gününe) îmân eden kavmi, Allah'a ve resûlüne karşı gelenlerle sevişir bulamazsın. Velev ki onlar, babaları veya oğulları veya kardeşleri veya aynı aşiretten olsun. Onların kalplerine îmân yazılır. Ve onlar, Allah'ın katından (orada eğitilmiş olan) bir ruhla (devrin imamının ruhunun başlarının üzerine yerleşmesi ile) desteklenirler ve altlarından ırmaklar akan cennetlere konurlar. Orada ebediyyen kalacaklardır. Allah onlardan razıdır, onlar da Allah'tan razıdırlar. İşte onlar, Allah taraftarıdırlar. Ve muhakkak ki Allah taraftarları kurtuluşa (felâha) erenlerdir.

“Allah bir kula hayır murad etti mi; onun kalbinin kilidini açar, yakin ve sıdkı yerleştirir. Kalbini işitir ve idrak edecek bir hale koyar. Kalbini salim lisanını sadık ve gidişatını sağlam ve müstakim kılan Kur’an-ı doyurucu ve kalbini görüntü kılar.” Hadis-i şerif

2.Kapı-Füccur Kapısı: Şeytanın karanlıkları bu kapıdan girer ve açıktır. Kalp kapkaranlıktır.19 afet küfür kelimesinin cazibe alanı içindedir. Şeytan bu kapıdan füccurunu (her çeşit kötülüğünü) ulaştırır.

NÛR-21: Yâ eyyuhellezîne âmenû lâ tettebiû hutuvâtiş şeytân(şeytâni), ve men yettebi’ hutuvâtiş şeytâni fe innehu ye’muru bil fahşâi vel munker(munkeri) ve lev lâ fadlullâhi aleykum ve rahmetuhu mâ zekâ minkum min ehadin ebeden ve lâkinnallâhe yuzekkî men yeşâu, vallâhu semî’un alîm(alîmun). 
Ey âmenû olanlar, şeytanın adımlarına tâbî olmayın! Ve kim şeytanın adımlarına tâbî olursa o taktirde (şeytanın adımlarına uyduğu taktirde) muhakkak ki o (şeytan), fuhşu (her çeşit kötülüğü) ve münkeri (inkârı ve Allah’ın yasak ettiklerini) emreder. Ve eğer Allah’ın rahmeti ve fazlı sizin üzerinize olmasaydı (nefsinizin kalbine yerleşmeseydi), içinizden hiçbiri ebediyyen nefsini tezkiye edemezdi. Lâkin Allah, dilediğinin nefsini tezkiye eder. Ve Allah, Sem’î’dir (en iyi işitendir) Alîm’dir (en iyi bilendir).

Nefs 19 afeti barındırdığı için kapkaranlık bir nefs kalbiyle hayata başlarız. İnsan yaratıldığı anda nefsinin bu özellikleri sebebiyle doğuşundan itibaren dalalettedir. Hiç kimse dalâlete sonradan düşmez. Peygamber Efendimiz (S.A.V) de önce dalâlette iken, Allahu Teala O'nu Cebrail (A.S) vasıtasıyla hidayete erdirdi. 
93/DUHÂ-7: Ve vecedeke dâllen fe hedâ. 
Ve seni dalâlette buldu sonra hidayete erdirdi. 
Hz.Musa (A.S) ve Hz.İbrahim (A.S) da doğuştan itibaren aynı dalalet satandartları içinde;
26/ŞUARÂ-20: Kâle fealtuhâ izen ve ene mined dâllîn(dâllîne). 
Musa (A.S): “Onu yaptığım zaman ben, dalâlette olanlardandım.” dedi. 
6/EN'ÂM-77: Fe lemmâ reel kamere bâzigan kâle hâzâ rabbî, fe lemmâ efele kâle le in lem yehdinî rabbî le ekûnenne minel kavmid dâllîn(dâllîne). 
Ay’ı doğarken görünce: “Benim Rabbim bu.” dedi. Fakat kaybolunca: “Eğer Rabbim beni hidayete erdirmezse, mutlaka dalâletteki kavimden olurum.” dedi. 
ASR-1: Vel asrı. 
Asra yemin olsun. 
ASR-2: İnnel insâne le fî husrin. 
Muhakkak ki insan, gerçekten hüsrandadır. 

O halde bütün devrelerde insanlar o devrin imamı, resulleri, uyarıcıları tarafından uyarılmadan ve Allah’a davet edilmeden yani Allah’a ulaşmayı dilemeden önce hüsrandadır, dalalettedir. Yani daha henüz kalplerinden nur yolu açılmadıgı için nefslerinin kalbi %100 karanlık içindedir ve afetlerle doludur.

Nefsin bu özellikleri sebebiyle doğuştan dalalette olan kişi, Allah’a ulaşmayı dilemediği taktirde, Allah onu dalalette olduğu şekilde bırakır. Ve karanlık olan kalp her geçen gün daha çok katılaşır.

13/RA'D-27: Ve yekûlullezîne keferû lev lâ unzile aleyhi âyetun min rabbih(rabbihi), kul innallâhe yudillu men yeşâu ve yehdî ileyhi men enâb(enâbe). 
Ve kâfirler: “Ona, Rabbinden bir âyet (mucize) indirilse olmaz mı?” derler. De ki: “Muhakkak ki Allah, dilediği kimseyi dalâlette bırakır ve O’na yönelen kimseyi Kendine ulaştırır (hidayete erdirir).”

"Allah dilediğini dalâlette bırakır" ifadesi, "Allah dilediğini seçer, isterse dalâlette bırakır ya da dalâlette bırakmaz" anlamına gelmemektedir. Kim dalâlette kalmayı istiyorsa, hidayete ulaşmayı, Allah'a ulaşmayı dilemiyorsa Allahû Tealâ da onları, o dalâlette olduğu şekilde bırakır. Allahu Teala el-Adl ve el-Hakk esması gereğince herkese aynı hakkı tanır, hiç kimseyi birbirinden ayırmaz. Tek isteği insanların mutluluğu yaşaması ve kurtuluşa ermesidir (Allah kimseye zulmetmez, Yunus 44). 

Süleyman Hilmi Tunahan Hz;
‘‘Allah, hidayeti isteyip hidayeti dileyenlere hidayeti, dalaleti isteyip dalaleti dileyenlere de dalaleti halkeder.‘‘

İnsan, Allah'ın ruhunu taşıdığı için kainattaki en çok sevdiği mahlukudur. Yaratılan mahlukatın içinde Allah'a en yakın olan insandır. Allahu Teala kainatı, bu en çok sevdiği mahluku, insan için yaratmış.

45/CASİYE-13: Ve sahhare lekum mâ fîs semâvâti ve mâ fîl ardı cemîan minh(minhu), inne fî zâlike le âyâtin li kavmin yetefekkerûn(yetefekkerûne). 
Ve göklerde ve yerde olanların hepsini kendinden (bir lütuf olarak) size musahhar (emre amade) kıldı. Muhakkak ki bunda, tefekkür eden bir kavim için mutlaka âyetler (ibretler) vardır. 

İnsanı ise kendisi için (Allah'a kul olsunlar diye) yaratmış.

51/ZARİYAT-56: Ve mâ halaktul cinne vel inse illâ li ya'budûn(ya'budûni). 
Biz, insanları ve cinleri başka bir şey için değil; Bize, kul olsunlar diye yarattık.
Yaratılma gayesini düşünmeyen, hamdini şükrünü yerine getirmeyen, akletmeyen kişi azaba uğrar.

10/YÛNUS-101: Kulinzurû mâzâ fîs semâvâti vel ard(ardı), ve mâ tugnîl âyâtu ven nuzuru an kavmin lâ yu’minûn(yu’minûne). 
De ki: “Semalarda ve yeryüzünde ne(ler) var bakın! Âmenû olmayan bir kavme, âyetler (deliller) ve uyarılar fayda vermez.”

10/YÛNUS-100: Ve mâ kâne li nefsin en tu’mine illâ bi iznillâh(iznillâhi), ve yec’alur ricse alellezîne lâ ya’kılûn(ya’kılûne). 
Ve Allah’ın izni olmaksızın, bir kimsenin (bir nefsin) mü’min olması (mümkün) olamaz. Ve (Allah), akıl etmeyen kimselerin üzerine ceza (azap, pislik) verir.

Galu bela günü Allah’a vermiş olduğu yeminleri yerine getirmeyen bu kişi, dalalette olarak hayatına devam eder, hidayete eremez ve fizik vücutta Allah’a kul olamaz.
Galu bela günü insanları huzurunda toplayan Allahu Teala üç vücudumuzdan da yemin alarak, ruhu ve fizik vücudu, kalbi % 100 afetlerle dolu olan nefsin üzerine şahit tutmuş. 

7/A'RAF-172: Ve iz ehaze rabbuke min benî âdeme min zuhûrihim zurriyyetehum ve eşhedehum alâ enfusihim, e lestu birabbikum, kâlû belâ, şehidnâ, en tekûlû yevmel kıyâmeti innâ kunnâ an hâzâ gâfilîn(gâfilîne). 
Ve kıyâmet günü, gerçekten biz bundan gâfildik (gâfilleriz) dersiniz diye (dememeniz için), senin Rabbin, Âdemoğullarının sırtlarından onların zürriyetlerini aldığı zaman onları, nefsleri üzerine şahit tuttu. (Allahû Tealâ şöyle buyurdu): “Ben, sizin Rabbiniz değil miyim?” Dediler ki: “Evet, (Sen, bizim Rabbimizsin), biz şahit olduk.” 

Şeyh Şerafeddin DağıstanîHz. Menâkıb-ı Şerâfeddin;  
“Yevm-ül ahd vel misâkta emânet-i İlâhiyyeyi ve teklifâtı kabul ederek üzerine alan, o nokta-i ruhun kendisinde mevcut olduğu zerre-i beşerdir.“

Üç vücudumuz da dünya hayatını yaşarken Allah'a teslim olmak için, ezelde yemin vermiş. (misak: ruhun yemini, ahd: fizik vücudun yemini, yemin: nefsin yemini). Bu yeminlerden sonra Allahu Teala cüz’i irademizden de teslim olacağına dair misak almış. 

Ruhun Allah’a misaki; Dünya hayatında Allah’ın Zat’ına ulaşmaktır.  

13/RA'D-20: Ellezîne yûfûne bi ahdillâhi ve lâ yenkudûnel misâk(misâka). 
Onlar, Allah’ın ahdini ifa ederler (ruhlarını, vechlerini, nefslerini ve iradelerini Allah’a teslim ederler). Ve misaklerini (diğer teslimlerle birlikte iradelerini de Allah’a teslim edeceklerine dair misaklerini) bozmazlar.

13/RA'D-21: Vellezîne yasılûne mâ emerallâhu bihî en yûsale ve yahşevne rabbehum ve yehâfûne sûel hisâb(hisâbi). 
Ve onlar Allah’ın (ölümden evvel), Allah’a ulaştırılmasını emrettiği şeyi (ruhlarını), O’na (Allah’a) ulaştırırlar. Ve Rab’lerine karşı huşû duyarlar ve kötü hesaptan (cehenneme girmekten) korkarlar.
Fizik vücudun Allah’a ahdi; Şeytana kul olmaktan kurtulup, Allah’a kul olmaktır.

36/YÂSÎN-60: E lem a’had ileykum yâ benî âdeme en lâ ta’budûş şeytân(şeytâne), innehu lekum aduvvun mubîn(mubinun). 
Ey Âdemoğulları! Ben, sizlerden şeytana kul olmayacağınıza dair ahd almadım mı? Muhakkak ki o (şeytan), size apaçık bir düşmandır.

36/YÂSÎN-61: Ve eni’budûnî, hâzâ sırâtun mustekîm(mustekîmun). 
Ve Ben, sizden Bana kul olmanıza (dair ahd almadım mı?) Bu da Sıratı Mustakîm (üzerinde bulunmak)tır.

Nefsin Allah’a yemini; Tezkiye ve tasfiye olarak Allah’a teslim olmaktır. 

74/MUDDESSİR-38: Kullu nefsin bimâ kesebet rehîneh(rehînetun). 
Bütün nefsler, iktisap ettikleri (kazandıkları) dereceler sebebiyle (karşılığı olarak) rehinedirler (bağlıdırlar). 

74/MUDDESSİR-39: İllâ ashâbel yemîn(yemîni). 
Yemin sahipleri (yeminlerini yerine getiren nefsler) hariç. 

74/MUDDESSİR-40: Fî cennât(cennâtin), yetesâelûn(yetesâelûne). 
Onlar cennetlerdedir. (Diğerlerine) sorarlar. 

(Yeminini hatırlamayan, verdiği sözü yerine getirmeyen tezkiye olmamış nefs ise Muddessir 38. ayeti kerimesine göre cehennemde rehine, sadece yeminlerini yerine getirip nefslerini tezkiye edenler cennette; Muddessir 39,40.) 

Allahu Teala çok mutlu olmasını istediği insanın dalaletten kurtulup hidayete ermesi (ruhun Allah’a ulaşması ve teslim olması) için nefsinin tezkiyesini üzerine farz kılmış.

5/MÂİDE-105: Yâ eyyuhellezîne âmenû aleykum enfusekum, lâ yadurrukum men dalle izehtedeytum ilâllâhi merciukum cemîân fe yunebbiukum bimâ kuntum ta’melûn(ta’melûne). 
Ey âmenû olanlar! Nefsleriniz, üzerinizedir (bir borçtur, nefsinizin sorumluluğu üzerinizedir). Siz hidayette iseniz, dalâletteki bir kimse size bir zarar veremez. Hepinizin dönüşü Allah’adır. O zaman yapmış olduğunuz şeyleri, size haber verecektir. 

Üç vücudumuzun Allah’a teslimi nefsimizin tezkiye ve tasfiye olmasına bağlıdır.

Allah razı olsun.