YARATILIŞ ( ÜÇ VÜCUDUMUZ )

Önce yalnız ALLAH vardı. Allah'dan başka hiçbir şey yoktu. Allah'u Teâlâ yaratmayı diledi. İlk önce enerjiyi yarattı, sonra enerjiyi maddeye dönüştürerek kainatı yarattı. 

Allahu Teala kainatı tek bir noktadan yarattığını ifade ediyor;

21/ENBİYÂ-30: E ve lem yerellezîne keferû ennes semâvâti vel arda kânetâ retkan fe fetaknâhuma, ve cealnâ minel mâi kulle şey’in hayy(hayyin), e fe lâ 
yu’minûn(yu’minûne).
İnkâr edenler (kâfirler), semaların ve arzın bitişik olduğunu görmediler mi? Sonra Biz, o ikisini (birbirinden) ayırdık. Ve her canlı şeyi sudan yarattık. Hâlâ inanmazlar mı?

Rabbimiz her şeyi çift çift yaratmış (Zariyat 49, Yasin 36).

51/ZÂRİYÂT-49: Ve min kulli şey’in halaknâ zevceynî leallekum tezekkerûn(tezekkerûne).
Ve Biz, herşeyden (zıttıyla kaim kılarak) çift yarattık. Umulur ki böylece siz tezekkür edersiniz.

6 alemi 6 günde yarattığını da Hud suresinin 7. Ayeti kerimesinde açıklıyor;

11/HUD-7: Ve huvellezî halakas semâvâti vel arda fî sitteti eyyâmin ve kâne arşuhu alel mâi li yebluvekum eyyukum ahsenu amelâ(amelen), ve le in kulte innekum meb’ûsûne min ba’dil mevti le yekûlennellezîne keferû in hâzâ illâ sihrun mubîn(mubînun). 
“Hanginiz en güzel ameli yapacak?” diye sizi imtihan etmek için 6 günde (6 yevmde) semaları ve yeryüzünü yaratan O’dur. Ve O’nun arşı su üzerinde idi. Eğer sen: “Muhakkak ki siz, ölümden sonra beas edileceksiniz (diriltileceksiniz).” dersen, kâfir olan(inkâr eden, örten) kimseler mutlaka (şöyle) derler: “Bu ancak apaçık bir sihirdir.”

Bu Alemler;

1. ZAHİRİ ALEM -  2. ZAHİRİ ALEMİN BERZAHI
3. GAYB ALEMİ  -  4. GAYBIN BERZAHI
5. EMR ALEMİ  - 6. ZULMANİ ALEM,  olmak üzere Allahu Teala 6 ayrı âlem yaratmıştır.
Bir de yaratılmayan ADEM (YOKLUK, MEKÂNSIZLIK) dediğimiz âlem var. 
7. ADEM (YOKLUK ALEMİ)
Hepsi beraber 7 âlem oluyor. Allahu Teala yaratılan 6 Alemi de rahmeti ve ilmiyle kuşatmıştır.

40/MU'MİN-7: Ellezîne yahmilûnel arşa ve men havlehu yusebbihûne bi hamdi rabbihim ve yu’minûne bihî ve yestagfirûne lillezîne âmenû, rabbenâ vesi’te kulle şey’in rahmeten ve ilmen fagfir lillezîne tâbû vettebeû sebîleke ve kıhim azâbel cahîm(cahîmi). 
Arşı tutan melekler ve onun etrafındaki kişi (devrin imamı), Rab’lerini hamd ile tesbih ederler ve O’na îmân ederler. Ve âmenû olanlar için (Allah’tan) mağfiret dilerler: "Rabbimiz, Sen herşeyi rahmetle (rahmetinle) ve ilimle (ilminle) kuşattın. Böylece (mürşidin önünde) tövbe edenleri ve senin yoluna (Sıratı Mustakîm’e) tâbî olanları mağfiret et (günahlarını sevaba çevir). Onları cehennem azabından koru!”
Allahu Teala bu alemlerin üstünde 7 kat gök ve 7 alem daha yaratmıştır; (Nebe 12, Talak 12, Mü’minun 17)
65/TALÂK-12: Allâhullezî halaka seb'a semâvâtin ve minel ardı mislehunn(mislehunne), yetenezzelul emru beynehunne li ta'lemû ennallâhe alâ kulli şey'in kadîrun ve ennallâhe kad ehâta bi kulli şey'in ilmâ(ilmen). 
O, öyle bir Allah'tır ki; yedi kat göğü ve onların misli olan yedi kat yeri yaratmıştır. Allah'ın emri bunların arasında iniyor. Bilmiş olunuz ki ; Allah, herşeye kaadirdir ve herşeyi ilmiyle sarmıştır.

Kainat yaratılmış daha sonra da canlılar yaratılmış. İnsanın dışındaki canlılar sudan yaratılmıştır (Enbiya 30, Nur 45); 

24/NÛR-45: Vallâhu halaka kulle dâbbetin min mâin, fe minhum men yemşî alâ batnih(batnihi) ve minhum men yemşî alâ ricleyn(ricleyni) ve minhum men yemşî alâ erba’(erbain), yahlukullâhu mâ yeşâu, innellâhe alâ kulli şey’in kadîr(kadîrun).
Ve Allah, bütün hayvanları sudan yarattı. Onların bir kısmı karnı üzerinde, bir kısmı iki ayağı üzerinde, bir kısmı da dört ayağı üzerinde yürür. Allah dilediği şeyi yaratır. Muhakkak ki Allah, herşeye kaadirdir.
Yeryüzünde yaratılan canlılar kendi aralarında bir yaşama içinde iken bir gün Allahû Teâlâ bu dünya üzerinde değil, Allah'ın Katı'nda (indi ilâhi'de) insanı yaratıyor. Âdem A.S. ve Havva Anamız bu dünyada yaratılmadılar. Bu dünyaya indirildiler.
2/BAKARA-36: Fe ezellehumâş şeytânu anhâ fe ahracehumâ mimmâ kânâ fîhi, ve kulnâhbitû ba’dukum li ba’din aduvv(aduvvun), ve lekum fîl ardı mustekarrun ve metâun ilâ hîn(hînin).
Fakat şeytan, ikisinin (ayağını) oradan kaydırdı. Böylece ikisini de içinde oldukları şeyden (ni’metten) çıkardı. Ve: “Birbirinize düşman olarak (dünyaya) inin. Sizin için (belli) bir zamana kadar yeryüzünde oturma ve faydalanma (geçimini temin etme) vardır.” dedik.
Sadece insan değil, insanla beraber cinler de dünya üzerine indirildi (Taha 123, Bakara 38, Araf 13,24).

20/TÂHÂ-123: Kâlehbitâ minhâ cemîan ba’dukum li ba’dın aduvv(aduvvun), fe immâ ye’tiyennekum minnî huden fe menittebea hudâye fe lâ yadıllu ve lâ yeşkâ. 
(Allahû Tealâ şöyle) dedi: “İkiniz oradan (aşağı) inin! Hepiniz (şeytan ve siz), birbirinize düşman olarak. Bundan sonra Benden size mutlaka hidayet gelecek. O zaman kim hidayetime tâbî olursa artık o, dalâlette kalmaz ve şâkî olmaz.”
Öyleyse Allahu Teala, kainatı yaratmış, tüm canlıları sudan yaratmış, cinleri yaratmış en sonra, yaratılış zincirinin son halkasında ve Kendi Katı'nda (İndi İlahi’nin toprağından) en çok sevdiği mahlûku olan insanı yaratmıştır.
Âdem A.S.'ın vücudunu oluşturan toprak bu dünyanın toprağı ve çamuru değil, İndi İlâhi'nin toprağı ve çamurudur. İnsan dediğimiz bu varlık Allahû Teâlâ‘nın en üstün ve en sevgili mahlûku olduğu için, Allahû Teâlâ bu mahlûkunun mutluluk içinde, saadet içinde olmasını diliyor. Bunun için onu, o güne kadar yarattığı varlıklardan değişik biçimde yaratmış. Çünkü insanın üç ayrı vücuttan oluştuğunu görüyoruz. Kâinat üzerinde üç ayrı vücuttan oluşan başka bir varlık hiç yaratılmadı.
O halde; Allahû Tealâ 'nın mutlu olması için yarattığı insan, üç vücuttan meydana gelmiştir. Bütün insanlar bir nefsten, bir ruhtan, bir de fizik vücuttan oluşurlar. Üç vücuttan oluşan tek varlık insandır.
1-Fizik vücudumuz halk edilmiş (yaratılmış), (zahiri alemin varlığıdır) (Hicr 26, Sad 71, Hicr 33, Rahman 14, Araf 12, Secde 7) 

15/HİCR-26: Ve lekad halaknel insâne min salsâlin min hamein mesnûn(mesnûnin). 
Andolsun ki Biz, insanı “hamein mesnûn olan salsalinden” (standart insan şekli verilmiş ve organik dönüşüme uğramış salsalinden) yarattık.

38/SÂD-71: İz kâle rabbuke lil melâiketi innî hâlikun beşeren min tîn(tînin). 
Rabbin meleklere: "Muhakkak ki Ben, tînden (nemli topraktan, balçıktan) bir insan yaratacağım." demişti.

Fizik vücudumuz zahiri aleme (bu dünyaya) aittir, hücrelere sahip, doğar, büyür ve ölür. Zahiri (fizik) alemin varlığı olan fizik vücudumuz diğer tabirle vechimiz, nefsimiz ve ruhumuz için bir mekândır.

2-Nefsimiz sevva edilmiş (dizayn edilmiş), (berzah aleminin varlığıdır).

91/ŞEMS-7: Ve nefsin ve mâ sevvâhâ. 
Yemin ederim ki; o nefs, sevva edildi (7 kademede).

Nefs 7 kademede sevva (dizayn) edilerek yaratılmıştır;

1-Nefsi Emmare
2-Nefsi Levvame
3.Nefsi Mülhime
4-Nefsi Mutmainne
5-Nefsi Radiye 
6-Nefsi Mardiye
7-Nefsi Tezkiye

6/EN'ÂM-98: Ve huvellezî enşeekum min nefsin vâhıdetin fe mustekarrun ve mustevda’(mustevdaun), kad fassalnal âyâti li kavmin yefkahûn(yefkahûne). 
Sizi bir tek nefsten (Âdem (A.S)’dan) yaratan ve böylece (sizin için) kararlı bir kalma yeri (fizik vücudumuz için yeryüzü: dünya), bir de emanet kalma yeri (nefsimiz için cennet ve cehenneme gitmeden önce geçici olarak beklenilen yer; berzah âlemi) dizayn eden O’dur. Fıkıh eden bir toplum için, âyetleri ayrı ayrı detayları ile açıkladık.

Nefs; insanın 3 vücudundan birtanesidir. Karşıt elektronlardan oluşmuş enerji bedendir. Nefsimiz bu alemde fizik değildir. Madde olduğu alem berzah alemidir (orada fizik standartlarındadır). Nefsimiz berzah aleminin varlığıdır, yani ölenlerin yaşadığı alem. Kişi öldüğünde, fizik bedende nefsi çeken manyetik alan kaybolduğu için, nefs fizik vücuttan ayrılır ve berzah alemine gider. Nefsin kıyamete kadar beklediği yerdir. Bu dünyada olan her şey orada da vardır, ama orada ölüm yoktur.

Nefsimizin kalbi %100 afetlerle doludur ve bu kalb 19 afeti barındırmaktadır. Kin(nefret), küfür, yalan, zulüm, hased, cehalet, cimrilik, öfke (gayz), isyan, sabırsızlık, gurur (kibir), hırs (şehvet), nankörlük, dedikodu (gıybet,iftira), zan,vefasızlık, fitne (fesat), iptila (Allah'ın yasak ettiğine ilgi duyma), mürailik (iki yüzlülük). 

74/MUDDESSİR-30: Aleyhâ tis'ate aşer(aşera). 
Onun üzerinde 19 vardır. 

Nefsin kalbindeki bu afetler sebebiyle nefsimiz Allah neyi emretmişse onu reddeder, neyi yasaklamışsa onu da mutlaka yapmak ister. Bu nedenle nefsin kalbi zikirle temizlenmeye muhtaçtır.

3- Allah insana ruhundan üfürmüş (ruh emr aleminin varlığı). (Secde 9, Sad 72, Hicr 29)

32/SECDE-9: Summe sevvâhu ve nefeha fîhi min rûhihî ve ceale lekumus sem’a vel ebsâre vel ef’ideh(efidete), kalîlen mâ teşkurûn(teşkurûne). 
Sonra (Allah), onu dizayn etti ve onun içine (vechin, fizik vücudun içine) ruhundan üfürdü ve onu (onun nefsinin kalbine) sem’î (kalbin işitme hassası), basar (kalbin görme hassası) ve fuad (kalbin idrak etme hassası) hassalarına (sahip) kıldı. Ne kadar az şükrediyorsunuz.

38/SÂD-72: Fe izâ sevveytuhu ve nefahtu fîhi min rûhî fe kaû lehu sâcidîn(sâcidîne). 
Böylece onu sevva ettiğim ve onun içine ruhumdan üflediğim zaman, derhal ona secde ederek yere kapanın!

“Sizin her birinizin yaratılışı ana rahminde nutfe olarak kırk gün derlenir toplanır. Sonra o kadar zamanda pıhtılaşmış kan aleka olur. Sonra yine kırk günde et parçası mudğa olur. Daha sonra Allah-u Teâlâ bir melek gönderir ve o ceninin neler yapacağını, rızkını, ecelini, şâki mi sâid mi olacağını yazması o meleğe emrolunur. Bundan sonra cenine ruh üfürülür. “(Hadis-i şerif; Buhâri, Tecrîd-i sârih: 1324)

Abdurrahim Reyhan Erzincani;
“İnsanlardaki bu rûh Allah'ın Zât’ının rûhu. Allah "Kendi rûhumdan ruh üfledim" (Hicr sûresi, âyet 29) buyuruyor. "Kendi rûhumdan rûh üfledim." Kime; insana. Meleğe değil, insana üflemiş. Öyle ise Cenâb-ı Hakk'ın Zâtından gelen BU RUH ASLINA RÜCU EDERSE melekleri geçer.”

İnsan, Allah'ın ruhunu üfürdüğü kainattaki tek mahluktur. Ruh Allah'ın ruhudur. Ruh Allah’tan bize, sahibi olan Allah'a geri iade edilmek suretiyle emanet olarak verilmiştir. Allah’tan gelmiştir ve tek sahibi olan Allah’a geri dönecektir. Allah'ın Zat'ına ulaşabilmeye yetkili kılınmıştır. Allah'tan başka bir istikameti ve talebi yoktur. Allah’tan geldiği için Ruhun tezkiye, terbiye ve tasfiye olmasına ihtiyacı yoktur, saf ve temizdir. Ruhumuzu Allah kendi ruhundan üfürdüğü için kalbi %100 nurlardan oluşur, sadece aydınlığı temsil eder ve 19 hasleti içerir. (sevgi, iman, doğruluk, adalet, edeb, kemalat, cömertlik, sükunet, itaat, sabır, tevazu, kanaat, şükür, ketumiyet - sırları saklayan, hakikat, meziyet, vefa samimiyet, tevhid). 

Allah’ın emrinden olan ruh, Allah’ın bütün emirlerine itaat eden, yasak ettiği hiç bir fiili işlemeyen bir muhtevaya sahiptir.

İnsana üfürülen ruhu Allahû Tealâ, yerlere, göklere ve dağlara teklif etmiş. Hiçbiri emaneti yüklenmemiş. Ruh emanetini yalnız insan yüklenmiş.

33/AHZÂB-72: İnnâ aradnel emânete ales semâvâti vel ardı vel cibâli fe ebeyne en yahmilnehâ ve eşfakne minhâ ve hamelehal insân(insânu), innehu kâne zalûmen cehûlâ(cehûlen).
Muhakkak ki Biz, emaneti göklere, arza ve dağlara arz ettik (sunduk, teklif ettik). Onu yüklenmekten çekindiler ve ondan korktular. Ve insan onu yüklendi. Muhakkak ki o (nefs), çok zalimdir, çok cahildir.

Cüneydi Bağdadi Haz;
“Bu, rûh için dikilmiş bir elbisedir. Melekler de, buna kavuşamaz. Melekler de maddedir. Mekânlıdır. Nasıl olduğu anlaşılabilir. Bu bilgilerden insanın nasıl (Halîfe-i Rahmân) olduğu anlaşılır. Birşeyin sûreti, onun halîfesidir, vekîlidir. Birşey onun sûretinde yaratılmazsa, onun halîfesi olamaz. Halîfe olmağa yakışmıyan, emânet yükünü taşıyamaz. Sultânın hediyyelerini, ancak onun hayvanları taşır. Ahzâb sûresinin yetmişikinci âyetinde meâlen, (Emâneti göklere ve yere ve dağlara bildirdik, yüklenmek istemediler. Ondan çekindiler. Onu insan yüklendi. İnsan zâlim oldu. Câhil oldu) buyuruldu.“

Ruh bir emanettir. Allah’tan bize, sahibi olan Allah'a geri iade edilmek suretiyle emanet olarak verilmiştir.

Allahu Teala bize üfürdüğü bu emaneti, biz bu dünya hayatını yaşarken Kendisine teslim etmemizi emrediyor. 

13/RAD-21: Vellezîne yasılûne mâ emerallâhu bihî en yûsale ve yahşevne rabbehum ve yehâfûne sûel hisâb(hisâbi). 
Ve onlar Allah’ın (ölümden evvel), Allah’a ulaştırılmasını emrettiği şeyi (ruhlarını), O’na (Allah’a) ulaştırırlar. Ve Rab’lerine karşı huşû duyarlar ve kötü hesaptan (cehenneme girmekten) korkarlar.

73/MUZEMMİL-8: Vezkurisme rabbike ve tebettel ileyhi tebtîlâ(tebtîlen).
Rabbinin (Allah’ın) ismiyle zikret ve herşeyden kesilerek O’na (Allah’a) dön (ulaş, vasıl ol).
       Bayazid Bestami K.S.Eserin adı:İslam Tasavvufunun Özü;
“Beşer çamurdan yaratılmışdır, maddi varlığı yine aslına dönmüştür. Ruh ise Allah‘ın emiri cümlesindendir. Allah‘tan gelmiştir ve yine ona dönecektir. Ruh beden şehrinde bir süre hapsedilmiştir. Allah‘ın emrinden olduğu için varlık aleminin esrarını kendinde taşıyor demektir. İnsan ölmeden evel ölme sırrına erince hapis bulunan Ruh mana ve meleküt aleminde ibresini dolaştırma imkanı bulmuş olur ve işte o zaman kainattaki kendi yerini görür.“

Üç vücutla birlikte Allahu Teâlâ bizlere bir de serbest irade ve akıl vermiştir.(Serbest irade: Müzemmil 19, İnsan 3,29, Nebe 39, Şura 13, Rad 27, Akıl: Mülk 10, Yunus 100, Bakara 170, Mü’min 67)

76/İNSÂN (DEHR)-3: İnnâ hedeynâhus sebîle immâ şâkiren ve immâ kefûrâ(kefûran). 
Muhakkak ki Biz, onu (Allah’a ulaştıran) yola hidayet ettik. Fakat o, ya (Allah’a ulaşmayı diler) şükreden olur, ya da (Allah’a ulaşmayı dilemez) küfreden olur.

67/MULK-10: Ve kâlû lev kunnâ nesmeu ev na’kılu mâ kunnâ fî ashâbis saîr(saîri). 
Ve: “Eğer biz işitmiş veya akıl etmiş olsaydık, alevli ateş halkı arasında olmazdık.” dediler.

Allahu Teala, Peygamber olan Babamız Hz.Adem (a.s)’ı salsalin ve hamein mesnun adlı bir balçığa şekil verdikten sonra, nefsi sevva ederek, ruhundan üfürmek sureti ile Hanif Dinini yaşayabilecek özellikte yaratmıştır. İnsan hayatı Âdem (A.S)’dan başladı ve Adem (A.S) topraktan yaratıldı. Onun kaburga kemiğinden de Havva Annemiz yaratıldı.
İnsan boşuna yaratılmamıştır. Yüce Rabbimizin herşeyi yaratmasında bir hikmet vardır. İnsan ise yaratıklar arasındaki en üst noktadadır. (Kıyame 36, Mü’minun 115, Sad 27)
75/KIYÂME-36: E yahsebul insânu en yutreke sudâ(suden).
İnsan başıboş (sorumsuz) bırakılacağını mı zannediyor?
23/MU'MİNÛN-115: E fe hasibtum ennemâ halaknâkum abesen ve ennekum ileynâ lâ turceûn(turceûne).
Öyleyse Bizim, sizi abes olarak (boş yere) yarattığımızı ve Bize döndürülmeyeceğinizi mi zannettiniz?
Allahû Teâlâ insanı kâinatın en üstün varlığı olarak yaratmıştır. Kainat ise insan için yaratılmıştır . 
2/BAKARA-29: Huvellezî halaka lekum mâ fîl ardı cemîan summestevâ ilâs semâi fe sevvâhunne seb’a semâvât(semâvâtin) ve huve bi kulli şey’in alîm(alîmun). 
O (Allah) ki, yeryüzünde olanların hepsini sizin için yarattı. Sonra (kudret ve iradesiyle) göğe yönelip, onları da yedi (kat) gök olarak düzenledi. Ve o, Alîm’dir (herşeyi en iyi bilendir).

45/CASİYE-13: Ve sahhare lekum mâ fîs semâvâti ve mâ fîl ardı cemîan minh(minhu), inne fî zâlike le âyâtin li kavmin yetefekkerûn(yetefekkerûne). 
Ve göklerde ve yerde olanların hepsini kendinden (bir lütuf olarak) size musahhar (emre amade) kıldı. Muhakkak ki bunda, tefekkür eden bir kavim için mutlaka âyetler (ibretler) vardır. 

Herşey insan için yaratılmıştır. Nitekim Rabbimiz daha evvel yarattığı Cin ve Meleklere Âdem'e secde edin, diye emir buyuruyor. (Hicr 29, Araf 11, Sad 72)
 
7/A'RÂF-11: Ve lekad halaknâkum summe savvernâkum summe kulnâ lil melâiketiscudû li âdeme fe secedû illâ iblîs(iblîse), lem yekun mines sâcidîn(sâcidîne).
Ve andolsun ki; sizi Biz yarattık. Sonra size suret (şekil) verdik. Sonra meleklere: “Âdem (A.S)’a secde edin.” dedik. İblis hariç, secde ettiler. O, secde edenlerden olmadı.

(Allah’ın verdiği secde emri, aslında Hz. Âdem’in fizik vücuduna değildir, onun vücudunda bulunan Allah’ın  Ruhu‘nadır. İblis secde etmeyip, sonra da kendini müdafaa ederken fizik vücutlarını mukayese etmektedir. )

Allahû Teâlâ herşeyi insan için yarattığını, fakat insanı da kendisi için yarattığını buyuruyor. İnsanoğlu Allah’a kul olmak için, O’na teslim olmak için yaratılmıştır. 

51/ZARİYAT-56: Ve mâ halaktul cinne vel inse illâ li ya'budûn(ya'budûni). 
Biz, insanları ve cinleri başka bir şey için değil; Bize, kul olsunlar diye yarattık.

2/BAKARA-156: Ellezîne izâ esâbethum musîbetun, kâlû innâ lillâhi ve innâ ileyhi râciûn(râciûne).
Onlar ki; kendilerine bir musîbet isabet ettiği zaman: “Biz muhakkak ki Allah içiniz (O'na ulaşmak ve teslim olmak için yaratıldık) ve muhakkak O'na döneceğiz (ulaşacağız).” dediler.

Yüce Rabbimiz insanı en çok sevdiği için onu yeryüzünün hükümdarı olarak yaratmıştır. İnsan, yeryüzünde Allah’ın halifesidir. İnsan Halifelik sıfatıyla Allah'ın yeryüzündeki temsilcisidir.

2/BAKARA-30: Ve iz kâle rabbuke lil melâiketi innî câilun fîl ardı halîfeh(halîfeten), kâlû e tec’alu fîhâ men yufsidu fîhâ ve yesfikud dimâe ve nahnu nusebbihu bi hamdike ve nukaddisu leke, kâle innî a’lemu mâ lâ tâ’lemûn(tâ’lemûne). 
Ve Rabbin meleklere: “Muhakkak ki Ben yeryüzünde bir halife kılacağım.” demişti. (Melekler de): “Orada fesat çıkaracak ve kan dökecek birisini mi yaratacaksın? Biz Seni, hamd ile tesbih ve seni takdis ediyoruz.” dediler. (Rabbin de): “Muhakkak ki ben, sizin bilmediklerinizi bilirim.” buyurdu.

Yarattığı mahlukatının içinde halifem buyurduğu insan, Allah'ın ruhunu taşıdığı için kainattaki en şerefli mahluktur. 

Hz.Mevlana; Divan-ı Kebir c.1, 40;  
“Çünkü insan bütün mahlukların en şereflisidir, sonra insan da ilahî emanet vardır. İnsan; "Ruhumdan ona üfürdüm!" sırrına mazhar olmus, üstün ve bir mahluktur."

İşte Allahu Teala halifem buyurduğu, üç vücuttan oluşan bütün insanları galu bela günü huzurunda toplamış ;

7/A'RAF-172: Ve iz ehaze rabbuke min benî âdeme min zuhûrihim zurriyyetehum ve eşhedehum alâ enfusihim, e lestu birabbikum, kâlû belâ, şehidnâ, en tekûlû yevmel kıyâmeti innâ kunnâ an hâzâ gâfilîn(gâfilîne). 
Ve kıyâmet günü, gerçekten biz bundan gâfildik (gâfilleriz) dersiniz diye (dememeniz için), senin Rabbin, Âdemoğullarının sırtlarından onların zürriyetlerini aldığı zaman onları, nefsleri üzerine şahit tuttu. (Allahû Tealâ şöyle buyurdu): “Ben, sizin Rabbiniz değil miyim?” Dediler ki: “Evet, (Sen, bizim Rabbimizsin), biz şahit olduk.” 

Üç vücudumuz da dünya hayatını yaşarken Allah'a teslim olmak için, ezelde 4 tane yemin vermiş ve bu misak, ahd, yemin adını almış (misak: ruhun yemini, ahd:fizik vücudun yemini, yemin:nefsin yemini, misak;irademizin yemini). 

Fizik vücudumuz; Şeytana kul olmaktan kurtulup, Allah’a kul olmak için ahd vermiş. Nefsimiz; Tezkiye ve tasfiye olarak Allah’a teslim olmaya yemin vermiş. Ruhumuzda dünya hayatında mülaki olmaya (Allah'a ulaşmaya) ve O'na teslim olmaya misak vermiş, irademiz de Allah’a teslim olacağına dair misak vermiş. 

Ruhun Allah’a misaki; Dünya hayatında Allah’ın Zat’ına ulaşmaktır.  

13/RA'D-20: Ellezîne yûfûne bi ahdillâhi ve lâ yenkudûnel misâk(misâka). 
Onlar, Allah’ın ahdini ifa ederler (ruhlarını, vechlerini, nefslerini ve iradelerini Allah’a teslim ederler). Ve misaklerini (diğer teslimlerle birlikte iradelerini de Allah’a teslim edeceklerine dair misaklerini) bozmazlar.

13/RA'D-21: Vellezîne yasılûne mâ emerallâhu bihî en yûsale ve yahşevne rabbehum ve yehâfûne sûel hisâb(hisâbi). 
Ve onlar Allah’ın (ölümden evvel), Allah’a ulaştırılmasını emrettiği şeyi (ruhlarını), O’na (Allah’a) ulaştırırlar. Ve Rab’lerine karşı huşû duyarlar ve kötü hesaptan (cehenneme girmekten) korkarlar.

Fizik vücudun Allah’a ahdi; Şeytana kul olmaktan kurtulup, Allah’a kul olmaktır.
36/YÂSÎN-60: E lem a’had ileykum yâ benî âdeme en lâ ta’budûş şeytân(şeytâne), innehu lekum aduvvun mubîn(mubinun). 
Ey Âdemoğulları! Ben, sizlerden şeytana kul olmayacağınıza dair ahd almadım mı? Muhakkak ki o (şeytan), size apaçık bir düşmandır.

36/YÂSÎN-61: Ve eni’budûnî, hâzâ sırâtun mustekîm(mustekîmun). 
Ve Ben, sizden Bana kul olmanıza (dair ahd almadım mı?) Bu da Sıratı Mustakîm (üzerinde bulunmak)tır.

Nefsin Allah’a yemini; Tezkiye ve tasfiye olarak Allah’a teslim olmaktır (Şems 9). 

74/MUDDESSİR-38: Kullu nefsin bimâ kesebet rehîneh(rehînetun). 
Bütün nefsler, iktisap ettikleri (kazandıkları) dereceler sebebiyle (karşılığı olarak) rehinedirler (bağlıdırlar). 

74/MUDDESSİR-39: İllâ ashâbel yemîn(yemîni). 
Yemin sahipleri (yeminlerini yerine getiren nefsler) hariç. 

74/MUDDESSİR-40: Fî cennât(cennâtin), yetesâelûn(yetesâelûne). 
Onlar cennetlerdedir. (Diğerlerine) sorarlar. 

Bu yeminlerden sonra Allahu Teala cüz’i irademizden de teslim olacağına dair misak almış, yani yemin almış (Rad 20,22).

5/MAİDE-7: Vezkurû ni’metellâhi aleykum ve mîsâkahullezî vâsekakum bihî iz kultum semi’nâ ve ata’nâ vettekûllâh(vettekûllâhe) innallâhe alîmun bizâtis sudûr(sudûri). 
Allah’ın, sizin üzerinizdeki ni’metini ve “işittik ve itaat ettik” dediğiniz zaman, onunla sizi bağladığı misakinizi hatırlayın. Allah’a karşı takva sahibi olun. Çünkü; O, göğüslerde (sinelerde) olanı bilir. 

Allahu Teala ruhumuzdan, nefsimizden, fizik vücudumuzdan ve irademizden yeminler aldıktan sonra bu 4 yeminin yerine getirilmesi konusunda farzları oluşturan emirler vermiştir.

1- Yüce Rabbimiz ruhumuzun dünya hayatını yaşarken Allah’a ulaşmasını 12 defa farz kılmıştır. (Rum 31, Zümer 54, Lokman 15, Nisa 58, Maide 7, Müzemmil 8, Rad 21, Fecr 28, Şura 47, Yunus 25, Enam 152 ve Zariyat 50).

30/RÛM-31: Munîbîne ileyhi vettekûhu ve ekîmûs salâte ve lâ tekûnû minel muşrikîn(muşrikîne). 
O’na (Allah’a) yönelin (Allah’a ulaşmayı dileyin) ve takva sahibi olun. Ve namazı ikame edin (namaz kılın). Ve (böylece) müşriklerden olmayın. 

2- Rabbimiz fizik vücudumuzun Allah’a kul olmasını ve böylece Allah’a teslim olmasını farz kılmıştır (Bakara-21, Yasin 60,61, Nisa 125, Ali imran 20, Nisa 58, Zümer 54, En’am 152, Maide 7, Zariyat 56, Ali imran 51,64, Enbiya 92).

2/BAKARA-21: Yâ eyyuhân nâsu’budu rabbekumullezî halakakum vellezîne min kablikum leallekum tettekûn(tettekûne). 
Ey insanlar! Rabbinize kul olun ki O, sizi ve sizden öncekileri yarattı. Umulur ki böylece siz, takva sahibi olursunuz.

4/NİSÂ-125: Ve men ahsenu dînen mimmen esleme vechehu lillâhi ve huve muhsinun vettebea millete ibrâhîme hanîfâ(hanîfen), vettehazallâhu ibrâhîme halîlâ(halîlen). 
Ve hanif olarak Hz. İbrâhîm’in dînine tâbî olmuş ve vechini (fizik vücudunu) Allah’a teslim ederek muhsin olan kimseden, dînen daha ahsen kim vardır. Ve Allah, Hz. İbrâhîm’i dost edindi.

3- Nefsimizin tezkiye ve tasfiye olmasını farz kılmıştır (Nefs tezkiyesi;Maide-105, Fecr-27, 28, Fatır 18, Şems 9, Enam 152, Nefs tasfiyesi;Nisa 103, Ali imran 191, Beyyine 5, Zümer 18, 54, Nisa 58, Enam 152).

MÂİDE-105: Yâ eyyuhellezîne âmenû aleykum enfusekum, lâ yadurrukum men dalle izehtedeytum ilâllâhi merciukum cemîân fe yunebbiukum bimâ kuntum ta’melûn(ta’melûne). 
Ey âmenû olanlar! Nefsleriniz, üzerinizedir (bir borçtur, nefsinizin sorumluluğu üzerinizedir). Siz hidayette iseniz, dalâletteki bir kimse size bir zarar veremez. Hepinizin dönüşü Allah’adır. O zaman yapmış olduğunuz şeyleri, size haber verecektir. 

91/ŞEMS-9: Kad efleha men zekkâhâ. 
Kim onu (nefsini) tezkiye etmişse felâha (kurtuluşa) ermiştir. 

4/NİSÂ-103: Fe izâ kadaytumus salâte fezkurûllâhe kıyâmen ve kuûden ve alâ cunûbikum, fe izatma’nentum fe ekîmus salât(salâte), innes salâte kânet alel mu’minîne kitâben mevkûtâ(mevkûten).
Böylece namazı bitirdiğiniz zaman, artık ayaktayken, otururken ve yan üstü iken (yatarken), (devamlı) Allah'ı zikredin! Daha sonra güvenliğe kavuştuğunuz zaman, namazı erkânıyla kılın. Muhakkak ki namaz, mü'minlerin üzerine, “vakitleri belirlenmiş bir farz “ olmuştur.

98/BEYYİNE-5: Ve mâ umirû illâ li ya’budûllâhe muhlisîne lehud dîne hunefâe ve yukîmûs salâte ve yu’tûz zekâte ve zâlike dînul kayyimeh(kayyimeti).
Onlar emrolunmadılar. Sadece hanifler olarak, Allah için dînde halis (nefslerini halis kılmış) kullar olmakla emrolundular. Ve namaz kılmakla ve zekât vermekle emrolundular. İşte kayyum olan dîn budur.
4-İrademizin teslimini de farz kılmıştır (Ali imran 102,104, Bakara 132, Tahrim 8)

3/AL-İ İMRAN-102: Yâ eyyuhellezîne âmenûttekullâhe hakka tukâtihî ve lâ temûtunne illâ ve entum muslimûn(muslimûne). 
Ey îmân edenler! Hakkıyla takva sahibi olanlar (nasıl bir takvanın sahibi ise aynı onlar) gibi, Allah’a karşı takva sahibi olun ve ölmeden önce Allah’a teslim olun.

Allahu Teala 4 teslimle Allah’a teslim olmayı ise (Ruhun, fizik vücudun, nefsin ve iradenin teslimini ) bu ayetlerde ifade etmiştir (Nisa 58, Zümer 54, Enam 152);

4/NİSÂ-58: İnnallâhe ye’murukum en tueddûl emânâti ilâ ehlihâ ve izâ hakemtum beynen nâsi en tahkumû bil adl(adli), innallâhe niımmâ yeızukum bih(bihî), innallâhe kâne semîan basîrâ(basîran). 
Muhakkak ki Allah, emanetleri sahibine teslim etmenizi ve insanlar arasında hakemlik yaptığınız zaman adaletle hükmetmenizi emreder. Muhakkak ki Allah, onunla size ne güzel öğüt veriyor. Ve muhakkak ki Allah, iyi işiten ve en iyi görendir.

Allah insanı Kendisine teslim olacak özellikte hanif fitratıyla yaratmıştır. Hanif fitratıyla yaratılan insanın Allah'a teslim olarak kurtuluşa ulaşması, Hazreti Adem’den kıyamete kadar yaşanacak tek din olan hanif dinini yaşamasına bağlı.

30/RÛM-30: Fe ekim vecheke lid dîni hanîfâ(hanîfen), fıtratallâhilletî fataran nâse aleyhâ, lâ tebdîle li halkıllâh(halkıllâhi), zâliked dînul kayyimu ve lâkinne ekseren nâsi lâ ya’lemûn(ya’lemûne). 
Artık hanif olarak kendini (vechini) dîn için ikame et, Allah’ın hanif fıtratıyla ki; Allah, insanları onun üzerine (hanif fıtratıyla) yaratmıştır. Allah’ın yaratmasında değişme olmaz. Kayyum olan (kaim olacak, ezelden ebede kadar yaşayacak) dîn budur. Fakat insanların çoğu bilmez. 

İslam teslimdir. İslam, Hz. İbrâhîm’in “hanif” dîninin adıdır. İslam, teslim, selam, selamet, müslim, müslüman kelimelerinin hepsi Silm kökünden gelir. 

Hz. İbrâhîm’in hanif dini 3 temel esasa dayanır. 

1-  Vahdet. Tek Allah’a inanmak, Allah’ın tekliği.
2-  Tevhid. Allah’a ulaşmayı dileyenlerin oluşturduğu tek bir fırka.
3- Teslim. Ruhu, vechi (fizik vücudu), nefsi ve iradeyi Allah’a teslim etmek. 

Ruhu, vechi, nefsi ve iradeyi Allah’a teslim etmek dînin temelidir. Bu teslimlerin yerine getirilmesi mutlaka üzerimize farz olan Allah'a ulaşmayı dileme talebine bağlıdır.

39/ZUMER-54: Ve enîbû ilâ rabbikum ve eslimû lehu min kabli en ye’tiyekumul azâbu summe lâ tunsarûn(tunsarûne). 
Ve Rabbinize (Allah’a) yönelin (ruhunuzu Allah’a ulaştırmayı dileyin)! Ve size azap gelmeden önce O’na (Allah’a) teslim olun (ruhunuzu, vechinizi, nefsinizi, iradenizi Allah’a teslim edin). Sonra yardım olunmazsınız.

Allahu Teala kainatta en çok sevdiği ve sadece ona ruhundan üfürdüğü insanın mutlu olmasını istiyor. İnsan adı verilen mahlukatın mutlak olarak mutluluğu yaşaması üzerine farz kılınan bu teslimlerle (üç vücudunu ve iradesini Allah’a teslim etmekle) mümkündür.
Allah razı olsun.