ALLAH’A VERDİĞİMİZ YEMİNLER VE AHDALLAHİ 

Allahu Teala, Hz.Adem (a.s)’ı salsalin ve hamein mesnun adlı bir balçığa şekil verdikten sonra, nefsi sevva ederek, ruhundan üfürmek sureti ile Hanif Dinini yaşayabilecek özellikte yaratmıştır.

Allahû Tealâ 'nın mutlu olması için yarattığı insan, üç vücuttan meydana gelmiştir. Bütün insanlar bir nefsten, bir ruhtan, bir de fizik vücuttan oluşurlar. Üç vücuttan oluşan tek varlık insandır.

Fizik vücudumuz halk edilmiş (yaratılmış), (zahiri alemin varlığıdır); 

15/HİCR-26: Ve lekad halaknel insâne min salsâlin min hamein mesnûn(mesnûnin). 
Andolsun ki Biz, insanı “hamein mesnûn olan salsalinden” (standart insan şekli verilmiş ve organik dönüşüme uğramış salsalinden) yarattık.

Nefsimiz sevva edilmiş (dizayn edilmiş), (berzah aleminin varlığıdır);

91/ŞEMS-7: Ve nefsin ve mâ sevvâhâ. 
Yemin ederim ki; o nefs, sevva edildi (7 kademede).

Allah insana ruhundan üfürmüş (ruh emr aleminin varlığı). 

32/SECDE-9: Summe sevvâhu ve nefeha fîhi min rûhihî ve ceale lekumus sem’a vel ebsâre vel ef’ideh(efidete), kalîlen mâ teşkurûn(teşkurûne). 
Sonra (Allah), onu dizayn etti ve onun içine (vechin, fizik vücudun içine) ruhundan üfürdü ve onu (onun nefsinin kalbine) sem’î (kalbin işitme hassası), basar (kalbin görme hassası) ve fuad (kalbin idrak etme hassası) hassalarına (sahip) kıldı. Ne kadar az şükrediyorsunuz.

Üç vücutla birlikte Allahu Teâlâ bizlere bir de serbest irade ve akıl vermiştir.

76/İNSÂN (DEHR)-3: İnnâ hedeynâhus sebîle immâ şâkiren ve immâ kefûrâ(kefûran). 
Muhakkak ki Biz, onu (Allah’a ulaştıran) yola hidayet ettik. Fakat o, ya (Allah’a ulaşmayı diler) şükreden olur, ya da (Allah’a ulaşmayı dilemez) küfreden olur.

67/MULK-10: Ve kâlû lev kunnâ nesmeu ev na’kılu mâ kunnâ fî ashâbis saîr(saîri). 
Ve: “Eğer biz işitmiş veya akıl etmiş olsaydık, alevli ateş halkı arasında olmazdık.” dediler.

İşte Allahu Teala, üç vücuttan oluşan bütün insanları galu bela günü huzurunda toplamış ;

7/A'RAF-172: Ve iz ehaze rabbuke min benî âdeme min zuhûrihim zurriyyetehum ve eşhedehum alâ enfusihim, e lestu birabbikum, kâlû belâ, şehidnâ, en tekûlû yevmel kıyâmeti innâ kunnâ an hâzâ gâfilîn(gâfilîne). 
Ve kıyâmet günü, gerçekten biz bundan gâfildik (gâfilleriz) dersiniz diye (dememeniz için), senin Rabbin, Âdemoğullarının sırtlarından onların zürriyetlerini aldığı zaman onları, nefsleri üzerine şahit tuttu. (Allahû Tealâ şöyle buyurdu): “Ben, sizin Rabbiniz değil miyim?” Dediler ki: “Evet, (Sen, bizim Rabbimizsin), biz şahit olduk.” 

Adem A.S. ile birlikte Allahû Teâlâ Havva anamızı yaratıyor, arkasından da O’nun zürriyetini. Adem A.S.’dan olan çocukları, o çocuklardan onların zürriyetinden daha sonra olacak olanları, onların zürriyetinden daha sonra olacak olanları çıkartıyor. Ve hepsi, kıyamete kadar gelecek olan bütün nesli Allahû Teâlâ’nın huzurunda toplanıyor. 

Allahû Tealâ bizlere: 
“Ben sizin Rabbiniz değil miyim?” dedikten sonra hepimiz diyoruz ki: 
“Evet, Rabbimizsin.” 
Sonra Allahû Tealâ: 
“Ey ruhlar! Dünya hayatını yaşarken Bana geri geleceğinize dair, rücû edeceğinize dair, böylece Bana teslim olacağınıza dair Bana misak verin. 
Ey fizik vücutlar! Siz de Bana teslim olacağınıza dair ahd verin. 
Ey nefsler! Siz de Bana teslim olacağınıza dair yemin verin. Sözlerimi işittiniz mi?” diye buyuruyor. 
Bizler: 
“İşittik.” diyoruz. “semi’nâ”
Allahû Tealâ: 
“Öyleyse itaat edin!” diyor. 
Bu yemin, misak ve ahd tamamlandıktan sonra İlahi irade cüz’i iradeye hitab ediyor : “ Ey Cüz’î irade, sen de bana teslim olacağına dair misak ver” diyor. 
Böylece üç vücudumuz ve irademiz dünya hayatını yaşarken Allah'a teslim olmak için, ezelde yemin vermiş ve bu misak, ahd, yemin adını almış (misak:   ruhun yemini, ahd: fizik vücudun yemini, yemin: nefsin yemini, misak; irademizin yemini). Hepsi ayrı ayrı isimlerle belirtilsede hepsinin genel olarak ismi YEMİN’dir. 

-	Fizik vücudumuz; Şeytana kul olmaktan kurtulup, Allah’a kul olmak için ahd vermiş. 
-	Nefsimiz; Tezkiye ve tasfiye olarak Allah’a teslim olmaya yemin vermiş.
-	Ruhumuzda dünya hayatında mülaki olmaya (Allah'a ulaşmaya) ve O'na teslim olmaya misak vermiş. 
-	İrademiz de Allah’a teslim olacağına dair misak vermiş. 

Ruhun Allah’a misaki; Dünya hayatında Allah’ın Zat’ına ulaşmaktır.  

13/RA'D-20: Ellezîne yûfûne bi ahdillâhi ve lâ yenkudûnel misâk(misâka). 
Onlar, Allah’ın ahdini ifa ederler (ruhlarını, vechlerini, nefslerini ve iradelerini Allah’a teslim ederler). Ve misaklerini (diğer teslimlerle birlikte iradelerini de Allah’a teslim edeceklerine dair misaklerini) bozmazlar.

13/RA'D-21: Vellezîne yasılûne mâ emerallâhu bihî en yûsale ve yahşevne rabbehum ve yehâfûne sûel hisâb(hisâbi). 
Ve onlar Allah’ın (ölümden evvel), Allah’a ulaştırılmasını emrettiği şeyi (ruhlarını), O’na (Allah’a) ulaştırırlar. Ve Rab’lerine karşı huşû duyarlar ve kötü hesaptan (cehenneme girmekten) korkarlar.

Fizik vücudun Allah’a ahdi; Şeytana kul olmaktan kurtulup, Allah’a kul olmaktır.

36/YÂSÎN-60: E lem a’had ileykum yâ benî âdeme en lâ ta’budûş şeytân(şeytâne), innehu lekum aduvvun mubîn(mubinun). 
Ey Âdemoğulları! Ben, sizlerden şeytana kul olmayacağınıza dair ahd almadım mı? Muhakkak ki o (şeytan), size apaçık bir düşmandır.

36/YÂSÎN-61: Ve eni’budûnî, hâzâ sırâtun mustekîm(mustekîmun). 
Ve Ben, sizden Bana kul olmanıza (dair ahd almadım mı?) Bu da Sıratı Mustakîm (üzerinde bulunmak)tır.

Nefsin Allah’a yemini; Tezkiye ve tasfiye olarak Allah’a teslim olmaktır (Şems 9). 

74/MUDDESSİR-38: Kullu nefsin bimâ kesebet rehîneh(rehînetun). 
Bütün nefsler, iktisap ettikleri (kazandıkları) dereceler sebebiyle (karşılığı olarak) rehinedirler (bağlıdırlar). 

74/MUDDESSİR-39: İllâ ashâbel yemîn(yemîni). 
Yemin sahipleri (yeminlerini yerine getiren nefsler) hariç. 

74/MUDDESSİR-40: Fî cennât(cennâtin), yetesâelûn(yetesâelûne). 
Onlar cennetlerdedir. (Diğerlerine) sorarlar. 

İrademizin misaki; Allah’a teslim olmaktır (Rad 20,22).

5/MAİDE-7: Vezkurû ni’metellâhi aleykum ve mîsâkahullezî vâsekakum bihî iz kultum semi’nâ ve ata’nâ vettekûllâh(vettekûllâhe) innallâhe alîmun bizâtis sudûr(sudûri). 
Allah’ın, sizin üzerinizdeki ni’metini ve “işittik ve itaat ettik” dediğiniz zaman, onunla sizi bağladığı misakinizi hatırlayın. Allah’a karşı takva sahibi olun. Çünkü; O, göğüslerde (sinelerde) olanı bilir. 

Allahu Teala ruhumuzdan, nefsimizden, fizik vücudumuzdan ve irademizden yeminler aldıktan sonra bu 4 yeminin yerine getirilmesi konusunda farzları oluşturan emirler vermiştir.

Yüce Rabbimiz ruhumuzun dünya hayatını yaşarken Allah’a ulaşmasını 12 defa farz kılmıştır. (Rum 31, Zümer 54, Lokman 15, Nisa 58, Maide 7, Müzemmil 8, Rad 21, Fecr 28, Şura 47, Yunus 25, Enam 152 ve Zariyat 50).

30/RÛM-31: Munîbîne ileyhi vettekûhu ve ekîmûs salâte ve lâ tekûnû minel muşrikîn(muşrikîne). 
O’na (Allah’a) yönelin (Allah’a ulaşmayı dileyin) ve takva sahibi olun. Ve namazı ikame edin (namaz kılın). Ve (böylece) müşriklerden olmayın. 

Rabbimiz fizik vücudumuzun Allah’a kul olmasını ve böylece Allah’a teslim olmasını farz kılmıştır (Bakara-21, Yasin 60,61, Nisa 125, Ali imran 20, Nisa 58, Zümer 54, En’am 152, Maide 7, Zariyat 56, Ali imran 51,64, Enbiya 92).

2/BAKARA-21: Yâ eyyuhân nâsu’budu rabbekumullezî halakakum vellezîne min kablikum leallekum tettekûn(tettekûne). 
Ey insanlar! Rabbinize kul olun ki O, sizi ve sizden öncekileri yarattı. Umulur ki böylece siz, takva sahibi olursunuz.

4/NİSÂ-125: Ve men ahsenu dînen mimmen esleme vechehu lillâhi ve huve muhsinun vettebea millete ibrâhîme hanîfâ(hanîfen), vettehazallâhu ibrâhîme halîlâ(halîlen). 
Ve hanif olarak Hz. İbrâhîm’in dînine tâbî olmuş ve vechini (fizik vücudunu) Allah’a teslim ederek muhsin olan kimseden, dînen daha ahsen kim vardır. Ve Allah, Hz. İbrâhîm’i dost edindi.

Nefsimizin tezkiye ve tasfiye olmasını farz kılmıştır (Nefs tezkiyesi;Maide-105, Fecr-27,28, Fatır 18, Şems 9, Enam 152, Nefs tasfiyesi;Nisa 103, Ali imran 191, Beyyine 5, Zümer 18, 54, Nisa 58, Enam 152).

MÂİDE-105: Yâ eyyuhellezîne âmenû aleykum enfusekum, lâ yadurrukum men dalle izehtedeytum ilâllâhi merciukum cemîân fe yunebbiukum bimâ kuntum ta’melûn(ta’melûne). 
Ey âmenû olanlar! Nefsleriniz, üzerinizedir (bir borçtur, nefsinizin sorumluluğu üzerinizedir). Siz hidayette iseniz, dalâletteki bir kimse size bir zarar veremez. Hepinizin dönüşü Allah’adır. O zaman yapmış olduğunuz şeyleri, size haber verecektir. 

91/ŞEMS-9: Kad efleha men zekkâhâ. 
Kim onu (nefsini) tezkiye etmişse felâha (kurtuluşa) ermiştir. 

4/NİSÂ-103: Fe izâ kadaytumus salâte fezkurûllâhe kıyâmen ve kuûden ve alâ cunûbikum, fe izatma’nentum fe ekîmus salât(salâte), innes salâte kânet alel mu’minîne kitâben mevkûtâ(mevkûten).
Böylece namazı bitirdiğiniz zaman, artık ayaktayken, otururken ve yan üstü iken (yatarken), (devamlı) Allah'ı zikredin! Daha sonra güvenliğe kavuştuğunuz zaman, namazı erkânıyla kılın. Muhakkak ki namaz, mü'minlerin üzerine, “vakitleri belirlenmiş bir farz “ olmuştur.

98/BEYYİNE-5: Ve mâ umirû illâ li ya’budûllâhe muhlisîne lehud dîne hunefâe ve yukîmûs salâte ve yu’tûz zekâte ve zâlike dînul kayyimeh(kayyimeti).
Onlar emrolunmadılar. Sadece hanifler olarak, Allah için dînde halis (nefslerini halis kılmış) kullar olmakla emrolundular. Ve namaz kılmakla ve zekât vermekle emrolundular. İşte kayyum olan dîn budur.

İrademizin teslimini de farz kılmıştır (Ali imran 102,104, Bakara 132, Tahrim 8)

3/AL-İ İMRAN-102: Yâ eyyuhellezîne âmenûttekullâhe hakka tukâtihî ve lâ temûtunne illâ ve entum muslimûn(muslimûne). 
Ey îmân edenler! Hakkıyla takva sahibi olanlar (nasıl bir takvanın sahibi ise aynı onlar) gibi, Allah’a karşı takva sahibi olun ve ölmeden önce Allah’a teslim olun.

Allahu Teala 4 teslimle Allah’a teslim olmayı (Ruhun, fizik vücudun, nefsin ve iradenin teslimini ) bu ayetlerde de ifade etmiştir (Nisa 58, Zümer 54, Enam 152);

4/NİSÂ-58: İnnallâhe ye’murukum en tueddûl emânâti ilâ ehlihâ ve izâ hakemtum beynen nâsi en tahkumû bil adl(adli), innallâhe niımmâ yeızukum bih(bihî), innallâhe kâne semîan basîrâ(basîran). 
Muhakkak ki Allah, emanetleri sahibine teslim etmenizi ve insanlar arasında hakemlik yaptığınız zaman adaletle hükmetmenizi emreder. Muhakkak ki Allah, onunla size ne güzel öğüt veriyor. Ve muhakkak ki Allah, iyi işiten ve en iyi görendir.

Bu alınan yeminlerin bütününü Kur’ân-ı Kerîm boyunca Allahû Teâlâ bizlere dafaatle hatırlatmıştır. 

Allah’ın Ahdi nedir?

Allahu Teala ruhumuzdan, nefsimizden, fizik vücudumuzdan yeminler aldıktan sonra, bizim cüz’i irademizden onun da Allahû Tealâ’ya teslim olması konusunda misak almış, yani yemin almış. 

5/MAİDE-7: Vezkurû ni’metellâhi aleykum ve mîsâkahullezî vâsekakum bihî iz kultum semi’nâ ve ata’nâ vettekûllâh(vettekûllâhe) innallâhe alîmun bizâtis sudûr(sudûri). 
Allah’ın, sizin üzerinizdeki ni’metini ve “işittik ve itaat ettik” dediğiniz zaman, onunla sizi bağladığı misakinizi hatırlayın. Allah’a karşı takva sahibi olun. Çünkü; O, göğüslerde (sinelerde) olanı bilir. 

Böylece iradelerimiz de Allahu Teala’ya misak veriyor. İrademizin Allah’a teslimi, Allah’ın ahdidir. Allah’ın ahdi, irademizin misakini içermektedir. 

Allah’ın ahdi, aslında irademizden istediği misak, ama misakin gerçekleşebilmesi için önce ruhumuzu sonra fizik vicudumuzu, sonra nefsimizi Allah’a teslim etmek mecburiyetindeyiz. Bu da gösteriyor ki Allah’ın ahdi (Ahdallahi) 4 teslimi kapsıyor. 

6/EN'ÂM-152: Ve lâ takrebû mâlel yetîmi illâ billetî hiye ahsenu hattâ yebluga eşuddeh(eşuddehu), ve evfûl keyle vel mîzâne bil kıst(kıstı), lâ nukellifu nefsen illâ vus’ahâ ve izâ kultum fa’dilû ve lev kâne zâ kurbâ, ve bi ahdillâhi evfû, zâlikum vassâkum bihî leallekum tezekkerûn(tezekkerûne).
Yetimin malına, o en kuvvetli çağına gelinceye kadar, en güzel şekliyle olmadıkça yaklaşmayın. Ölçü ve tartıyı adaletle yerine getirin. Kimseyi gücünün dışında (bir şey ile) sorumlu tutmayız. Söylediğiniz zaman, yakınınız olsa bile, artık adaletle söyleyin. Allah'ın ahdini yerine getirin (ifa edin). Böylece tezekkür edersiniz diye, (Allah) işte böyle, size onunla vasiyet (emir) etti.

Birde Allahu Teala‘nın vasiyeti var;
Allah’ın vasiyeti; sırası ile ruhumuzu, vechimizi, nefsimizi ve irademizi Allah’a teslim etmektir! Yani ruhumuzun misakini, fizik vücudumuzun ahdini, nefsimizin yeminini ve irademizin misakini yerine getirmemizdir. (Enam 152,153)

6/EN'AM-153: Ve enne hâzâ sırâtî mustekîmen fettebiûh(fettebiûhu), ve lâ tettebiûs subule fe teferreka bikum an sebîlih(sebîlihi), zâlikum vassâkum bihî leallekum tettekûn(tettekûne).
Ve muhakkak ki; bu, Benim mustakîm olan yolumdur. Öyleyse ona tâbî olun. Ve (başka) yollara tâbî olmayın ki; o taktirde sizi, onun yolundan ayırır. İşte böyle size onunla vasiyet etti(emretti). Böylece siz takva sahibi olursunuz.

Allah’ın ahdi; İrademizin Allah’a teslim olmak konusunda Allah’a verdiği bizim misakimizdir.

Bizim ahdimiz; Allah’ın vasiyetidir. Yani ruhumuzu, vechimizi, nefsimizi ve irademizi hepsini birden Allah’a teslim etmemizdir.   

İnsanların Allah’a verdiği yeminler, ruhumuzun, vechimizin ve nefsimizin Allah’a verdiği yeminlerdir. Buna irademizin Allah’a verdiği misak eklendiği zaman, bu hepimizin ahdi oluyor. 

3/AL-İ İMRAN-76: Belâ men evfâ bi ahdihî vettekâ fe innallâhe yuhibbul muttekîn(muttekîne).
Hayır, (öyle değil)! Kim (Allah ile olan) AHDini yerine getirir de takva’ya ulaşırsa (takva sahibi olursa), muhakkak ki; Allah, takva sahiplerini sever.

İşte bu yemin, misak ve ahd müessesesinde iki ahd (fizik vücudun ahdi, Allah’ın ahdi), iki misak (ruhun misaki, irademizin misaki), bir de yemin (nefsin yemini)‘i bulunmaktadır. 

Allahû Tealâ hem fizik vücudumuzun Allah’a teslimine ahd diyor (Yasin 60,61). Hem de Allahû Tealâ bizim ahdimize ruhumuzu, vechimizi, nefsimizi ve irademizi, hepsini birden teslim ettiğimiz bir statü içinde bir açıklamayı getiriyor. Allah’ın bizden istediklerini oluşturan Allah’ın ahdi (Enam 152). 

Allahû Tealâ hem ruhumuzu Allah’a ulaştırmaya misak adını vermiş, bizim Allah’a verdiğimiz misakimiz olarak değerlendiriyor (Rad 20,21). Hem de sadece irademizin teslimine de yine misak diyor ((Rad 20,22) 
Rad suresinin 20. ayetine 21. ayeti eklediğimizde sadece ruhumuzun misaki ortaya çıkıyor;

13/RAD-20: Ellezîne yûfûne bi ahdillâhi ve lâ yenkudûnel misâk(misâka). 
Onlar, Allah’ın ahdini ifa ederler (ruhlarını, vechlerini, nefslerini teslim ettikten sonra iradelerini Allah’a teslim ederler). Ve misaklerini (diğer teslimlerle birlikte iradelerini de Allah’a teslim edeceklerine dair misaklerini) bozmazlar.

13/RAD-21: Vellezîne yasılûne mâ emerallâhu bihî en yûsale ve yahşevne rabbehum ve yehâfûne sûel hisâb(hisâbi). 
Ve onlar Allah’ın (ölümden evvel), Allah’a ulaştırılmasını emrettiği şeyi (ruhlarını), O’na (Allah’a) ulaştırırlar. Ve Rab’lerine karşı huşû duyarlar ve kötü hesaptan (cehenneme girmekten) korkarlar.

Rad suresinin 20. ayetine 22. ayeti eklediğimizde ise irademizin misaki ortaya çıkıyor;

13/RAD-20: Ellezîne yûfûne bi ahdillâhi ve lâ yenkudûnel misâk(misâka). 
Onlar, Allah’ın ahdini ifa ederler (ruhlarını, vechlerini, nefslerini teslim ettikten sonra iradelerini Allah’a teslim ederler). Ve misaklerini (diğer teslimlerle birlikte iradelerini de Allah’a teslim edeceklerine dair misaklerini) bozmazlar.

13/RA'D-22: Vellezîne saberûbtigâe vechi rabbihim ve ekâmûs salâte ve enfekû mimmâ rezaknâhum sirren ve alâniyeten ve yedreûne bil hasenetis seyyiete ulâike lehum ukbed dâr(dâri). 
Onlar, sabırla Rab'lerinin vechini (Zat'ını, Zat'a ulaşmayı ve Allah'ın Zat'ını görmeyi) dileyenler ve namazı ikame edenler, onları rızıklandırdığımız şeylerden gizli ve açıkça infâk edenlerdir. Ve seyyiati, hasenat ile (iyilikle) savan kimselerdir. İşte onlar için, bu dünyanın (güzel bir) akıbeti (sonucu) vardır.

Allah’ın Zat’ını dileme müessesesi, iki nevi dilemeyi ifade eder.

Allah’ın Zat’ını dilemek; 
Allah’ın Zatını görmek;

1- Allah’ın Zat’ına insan ruhunun ulaşması, 21. basamaktaki bir olaydır. Allah’a ulaşmayı dileriz. Mürşidimize ulaşıp tâbî oluruz. Ruhumuz 7 tane gök katı aşar ve Allah’a ulaşır. Ruhumuzu Allah’a ulaştırmak; ulaştırmak üzere Allah’ın Zat’ını dilemeyi ifade eder.

2- Bir de Allah’ın Zat’ını görmek üzere Allah’ı dilemek vardır. Bu dilek, Allah’ın Zat’ını dilemek, en son basamağı ifade eder; 28. basamağın 5. kademesini.

Allahû Teâlâ Rad suresinin 23. ayet-i kerimesinde, onların gideceği yer Adn cennetleridir diyor.

13/RA'D-23: Cennâtu adnin yedhulûnehâ ve men salaha min âbâihim ve ezvâcihim ve zurriyyâtihim vel melâiketu yedhulûne aleyhim min kulli bâb(bâbin).
Adn cennetleri (vardır). Onların babalarından ve eşlerinden ve zürriyyetlerinden salâha ulaşan kimseler, ona (adn cennetlerine) girerler. Ve her kapıdan melekler, onların yanlarına girerler.

Allah’ın ahdini yerine getirebilmenin başlangıç noktası, Allah’a ulaşmayı dilemektir. Allah’ın ahdinin yerine getirildiği nokta ise iradenin de Allah’a teslim edildiği noktadır. İradesini Allah’a teslim ederek Allahû Tealâ’nın “İrşada memur ve mezun kılındın.” cümlesi ile irşad makamına tayin ettiği kişiler, sadece onlar, Allah ile olan ahdlerini ifa edenlerdir, yerine getirenlerdir. 

Kim ruhunu Allah’a ulaştırmışsa, ruhunun Allah’a verdiği misaki yerine getirmiştir (21. basamak). 

Kim fizik vücudunu Allah’a teslim etmişse o, fizik vücudunun Allah’a verdiği ahdi gerçekleştirmiştir (25. basamak). 

Kim nefsini Allah’a teslim etmişse o, nefsinin Allah’a verdiği yemini gerçekleştirmiştir (26. basamak). 

Kim iradesini Allah’a teslim etmişse o, iradesinin Allah’a verdiği misaki gerçekleştirmiştir (28.basamak, salahın 4.kademesi). 

Bütün sahâbe, ruhlarını Allah'a teslim etmişler. Ruhlarının Allah’a verdiği misaki yerine getirmişler.

39/ZUMER-18: Ellezîne yestemiûnel kavle fe yettebiûne ahseneh(ahsenehu), ulâikellezîne hedâhumullâhu ve ulâike hum ulûl elbâb(elbâbi). 
Onlar (sahâbe), sözleri işitirler ve onların (sözlerin) ahsen olanına (Peygamber Efendimiz (S.A.V) tarafından söylenilenine) tâbî olurlar. İşte onlar, hidayete erenlerdir (ruhlarını ölmeden evvel Allah'a ulaştıranlardır). Ve onlar, ulûl'elbabtır (daimî zikrin sahipleridir).

Fizik vücutlarını, vechlerini Allah'a teslim etmişler. Fizik vücudlarının Allah’a verdiği ahdi gerçekleştirmişler.

3/AL-İ İMRAN-20: Fe in hâccûke fe kul eslemtu vechiye lillâhi ve menittebean(menittebeani), ve kul lillezîne ûtûl kitâbe vel ummiyyîne e eslemtum, fe in eslemû fe kadihtedev, ve in tevellev fe innemâ aleykel belag(belagu), vallâhu basîrun bil ıbâd(ıbâdi). 
Eğer seninle tartışmaya kalkarlarsa, o zaman de ki: "Ben ve bana tâbî olanlar vechimizi (fizik vücudumuzu) Allah'a teslim ettik." O kitap verilenlere ve ümmîlere de ki: "Siz de (fizik vücudunuzu Allah'a) teslim ettiniz mi?" Eğer teslim ettilerse; o zaman (onlar), andolsun ki; hidayete ermişlerdir. Eğer yüz çevirirlerse; o zaman sana düşen (görev), ancak tebliğdir. Allah kullarını Basîr'dir (görendir).

Nefslerini Allah'a teslim etmişler. Nefslerinin Allah’a verdiği yemini gerçekleştirmişler.

39/ZUMER-18: Ellezîne yestemiûnel kavle fe yettebiûne ahseneh(ahsenehu), ulâikellezîne hedâhumullâhu ve ulâike hum ulûl elbâb(elbâbi). 
Onlar (sahâbe), sözleri işitirler ve onların (sözlerin) ahsen olanına (Peygamber Efendimiz (S.A.V) tarafından söylenilenine) tâbî olurlar. İşte onlar, hidayete erenlerdir (ruhlarını ölmeden evvel Allah'a ulaştıranlardır). Ve onlar, ulûl'elbabtır (daimî zikrin sahipleridir).

İradelerini de Allah'a teslim etmişler. İradelerinin Allah’a verdiği misaki gerçekleştirmişler. 

9/TEVBE-100: Ves sâbikûnel evvelûne minel muhâcirîne vel ensâri vellezînettebeûhum bi ıhsânin radıyallâhu anhum ve radû anhu ve eadde lehum cennâtin tecrî tahtehel enhâru hâlidîne fîhâ ebedâ(ebeden), zâlikel fevzul azîm(azîmu).
O sabikûn-el evvelîn (evvelki hayırlarda yarışanlardan ulûl'elbab, ihlâs ve salâh makamlarını, en üst üç makamı işgal edenler), onların bir kısmı muhacirînden (Mekke'den Medine'ye göç edenlerden), bir kısmı ensardan (Medine'deki yardımcılardan) ve bir kısmı da onlara (ensar ve muhacirîne) ihsanla tâbî olanlardandı. (Sahâbe, irşad makamına sahip oldukları için onlara tâbî olundu.) Allah, onlardan razı ve onlar da O'ndan (Allah'tan) razıdır. Onlara Allah, altlarından ırmaklar akan cennetler hazırladı ve orada ebediyyen kalacaklardır. İşte bu, en büyük (azîm) mükâfattır.

3/AL-İ İMRAN-110: Kuntum hayra ummetin uhricet lin nâsi te’murûne bil ma’rûfi ve tenhevne anil munkeri ve tu’minûne billâh(billâhi), ve lev âmene ehlul kitâbi le kâne hayran lehum, minhumul mu’minûne ve ekseruhumul fâsikûn(fâsikûne). 
Siz, insanlar için çıkarılmış en hayırlı bir ümmet oldunuz. Ma’ruf ile emreder, münkerden (kötülükten) alıkoyarsınız (nefslerindeki kötü afetlerden kurtulmalarına yardım edersiniz). Allah’a îmân edersiniz. Eğer kitap ehli de îmân etmiş olsaydı kendileri için elbette hayırlı olurdu. Onlardan mü’min olanlar da var ama onların çoğu fasıklardır.

İşte Kainatın tek dini olan Hanif Dininin bütünü bu 4 teslimi içerir. Ruhun, vechin, nefsin ve iradenin Allah’a teslimi. Bu teslimler yoksa, hidayet yoktur. 
Hidayet, Allah’a ulaşmayı dilemekle başlar. 

Hidayet insan ruhunun hayattayken Allah’a ulaşmasıdır.

2/BAKARA-120:... kul inne hudâllâhi huvel hudâ 
“Muhakkak ki Allah’a ulaşmak (var ya) işte o, hidayettir.” 

3/AL-İ İMRAN-73: innel hudâ hudallâhi.
“Muhakkak ki hidayet Allah'a ulaşmaktır. (İnsanın ruhunun ölmeden önce Allah’a ulaşmasıdır.)“

Allah ile beraber olmak, teslimleri ihtiva eder. Allahû Teâlâ’nın Peygamberleri ve kavim Resulleri bu istikamette görevli kılınarak her zaman kalu bela günü Allah’a verdiğimiz yeminleri hatırlatma ve onları yerine getirme istikametinde kavimlerini uyarmışlar (Enam 152, Maide 7).

5/MAİDE-7: Vezkurû ni’metellâhi aleykum ve mîsâkahullezî vâsekakum bihî iz kultum semi’nâ ve ata’nâ vettekûllâh(vettekûllâhe) innallâhe alîmun bizâtis sudûr(sudûri). 
Allah’ın, sizin üzerinizdeki ni’metini ve “işittik ve itaat ettik” dediğiniz zaman, onunla sizi bağladığı misakinizi hatırlayın. Allah’a karşı takva sahibi olun. Çünkü; O, göğüslerde (sinelerde) olanı bilir. 

39/ZUMER-54: Ve enîbû ilâ rabbikum ve eslimû lehu min kabli en ye’tiyekumul azâbu summe lâ tunsarûn(tunsarûne). 
Ve Rabbinize (Allah’a) yönelin (ruhunuzu Allah’a ulaştırmayı dileyin)! Ve size azap gelmeden önce O’na (Allah’a) teslim olun (ruhunuzu, vechinizi, nefsinizi, iradenizi Allah’a teslim edin). Sonra yardım olunmazsınız.

Bu emrin (Yeminlerin ve Allah’ın Ahd’ini) yerine getirmeyenlerin durumunu Rabbimiz Rad 25 ve Ali imran 77’de haber veriyor;

13/RA'D-25: Vellezîne yankudûne ahdallâhi min ba’di mîsâkıhi ve yaktaûne mâ emerallâhu bihi en yûsale ve yufsidûne fîl ardı ulâike lehumul la’netu ve lehum sûud dâr(dâri).
Onlar, misaklerinden sonra (ruhlarını, vechlerini, nefslerini ve iradelerini teslim edeceklerine dair ezelde Allah’a misak verdikten sonra) Allah’ın ahdini bozarlar (ruhlarını, vechlerini, nefslerini ve iradelerini Allah’a teslim etmezler). Ve Allah’ın, O’na (Allah’a) ulaştırılmasını emrettiği şeyi keserler (ruhlarını Allah’a ulaştırmazlar). Ve yeryüzünde fesat çıkarırlar (başka insanların da Sıratı Mustakîm’e ulaşmalarına mani oldukları için fesat çıkarırlar). Lânet onlar içindir. Ve yurdun kötüsü (cehennem) onlar içindir.

3/AL-İ İMRAN-77: İnnellezîne yesterûne bi ahdillâhi ve eymânihim semenen kalîlen ulâike lâ halaka lehum fil âhirati ve lâ yukellimuhumullâhu ve lâ yenzuru ileyhim yevmel kiyâmeti ve lâ yuzekkîhim ve lehum azâbun elîm(elîmun). 
Hiç süphesiz o kimseler ki, Allah ile olan ahdlerini ve yeminlerini az bir değere satarlar. İşte onlar için ahirette hiçbir nasip yoktur. Allah onlar ile konuşmayacak ve kıyâmet günü (merhamet nazarıyla) onlara nazar etmeyecek (bakmayacak)tır. Ve onları tezkiye de etmeyecek (onlar Allah’a verdikleri yemini yerine getiremeyecek yani nefsleri tezkiye olmayacak)tır.  Onlar için elîm bir azap vardır.

Bu ayetlerde, yeminlerini  bu dünyada yerine getirmeyenlerin elim bir azaba uğrayacakları, açık ve kesindir. 

Kur'ân-ı Kerim'de ruhumuzun misaki, fizik bedenimizin ahdi, nefsimizin yemini ve irademizin misaki âyetlerle sabittir.

Allah razı olsun.