KUR’AN-I KERİM’DE ZİKİR VE EHL-İ ZİKİR KAVRAMI 

Zikir, Allahû Tealâ’nın isminin “Allah, Allah, Allah…” diye tekrarının adıdır. Yani cüz’i irade sahibi varlıkların serbest iradeleriyle, isteyerek Allah’ın ismini “Allah Allah“ diye tekrar etmeleridir.

Kur'ân-ı Kerim okumak bir zikirdir. Namaz kılmak bir zikirdir. Allah'ın ismini “Allah, Allah, Allah...” diye tekrar etmek bir zikirdir. Adı “zikrullah”tır. Ve bu üç tane zikirden zikrullah en büyüktür. En büyük ibadet Allah’ı zikretmektir. 

29/ANKEBÛT-45: Utlu mâ ûhıye ileyke minel kitâbi ve ekımıs salât(salâte), innes salâte tenhâ anil fahşâi vel munker(munkeri), ve le zikrullâhi ekber(ekberu), vallâhu ya’lemu mâ tasneûn(tasneûne). 
Kitaptan sana vahyedilen şeyi oku ve salâtı ikâme et (namazı kıl). Muhakkak ki salât (namaz), fuhuştan ve münkerden nehyeder (men eder). Ve Allah’ı zikretmek mutlaka en büyüktür. Ve Allah, yaptığınız şeyleri bilir.

“Allah nezdinde amellerin en üstünü, dilin Allah zikrinden yaş olarak ölmendir. “ Hadis-i Serif

Cabir (r.a) rivayet ediyor: Peygamberimiz, Hiç bir kimse, kendisini azaptan kurtarmak için Allah’ın zikrinden daha üstün bir amel yapmamıştır. Hadis-i Serif

Zikir farzdır. Müzemmil 8 de buyurulduğu gibi “Rabbinin ismi ile zikret!”. Rabbimizin ismi Allah olduğuna göre zikir devamlı Allah kelimesini kalpte tekrar etmektir. Günün bir kısmında Allah’ı ara sıra zikretmek üzerimize farzdır.

73/MUZEMMİL-8: Vezkurisme rabbike ve tebettel ileyhi tebtîlâ(tebtîlen).
Rabbinin (Allah’ın) ismiyle zikret ve herşeyden kesilerek O’na (Allah’a) dön (ulaş, vasıl ol).

Hasan Basri K.S. ve Hikmetli sözleri
"Zikir Allah Rasulünün Hz Ebu Bekir ile hicretlerinde sevr mağarasında Ebubekir es Sıddika tavsiye ettiği şekilde yapılmalı; 
---YA Eba Bekr dilini üst damağına yapıştır ve ALLAH ALLAH ALLAH de."

Allahu Teala’yı zikretmenin çok (yani günün 12 saatinden fazla) yapılması emrediliyor. Günün yarısından daha fazla zikretmek (çok zikir) farzdır.

33/AHZÂB-41: Yâ eyyuhellezîne âmenûzkûrullâhe zikren kesîrâ(kesîran).
Ey âmenû olanlar! Allah’ı çok zikirle (günün yarısından fazla) zikredin.

Allah-u Teala’yı zikretmenin daimi yapılması emrediliyor. Nisa Suresinin 103. âyet-i kerimesi gereğince daimî zikir farzdır;

4/NİSÂ-103: Fe izâ kadaytumus salâte fezkurûllâhe kıyâmen ve kuûden ve alâ cunûbikum, fe izatma’nentum fe ekîmus salât(salâte), innes salâte kânet alel mu’minîne kitâben mevkûtâ(mevkûten).
Böylece namazı bitirdiğiniz zaman, artık ayaktayken, otururken ve yan üstü iken (yatarken), (devamlı) Allah'ı zikredin! Daha sonra güvenliğe kavuştuğunuz zaman, namazı erkânıyla kılın. Muhakkak ki namaz, mü'minlerin üzerine, “vakitleri belirlenmiş bir farz “ olmuştur.

Allahû Tealâ ayaktayken de otururken de yanüstü yatarken de Allah'ı zikredin emrini vermektedir ki, bir insan sadece bu üç şekilde bulunur. Bir dördüncüsü yok. Allahû Tealâ üç halin üçünde de zikretmemizi istiyor. 

Daimî zikir, kalbinden zikir yaparak uyuyan kişinin, uyandığı zaman kalbindeki zikrin devamını duyuyor olması halidir. Bu demektir ki uyuduğu sürece o kişinin kalbinin sesi hep “Allah, Allah, Allah…” diye dili kımıldamadığı halde devam etmiştir. Yatana kadar hep Allahû Tealâ’yı zikretmek, yatarken zikirle yatmak ve zikirle uyanmak işte bu daimî zikirdir. 

Ebû Hüreyre (radıyallâhu anh) anlatıyor: "Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) buyurdular ki: "Kim bir yere oturur ve orada Allah'ı zikretmez (ve hiç zikretmeden kalkar) ise Allah'tan ona bir noksanlık vardır. Kim bir yere yatar, orada Allah'ı zikretmezse, ona Allah'tan bir noksanlık vardır. Kim bir müddet yürür ve bu esnâda Allah'ı zikretmezse, Allah'tan ona bir noksanlık vardır." [Ebû Dâvud, Edeb 31, (4856), 107, (5059); Tirmizî, Daavât 8, (3377); Hadisin metni Ebû Dâvud'a aittir. Sondaki ziyade İbnu Hibbân'ın Mevârid'inden alınmadır (2319).]
İmâm-ı Rabbânî; "Her vakit, Allah'ı zikr etmek lâzımdır. Kalpte başka hiçbir şeye yer vermemelidir. Yerken, içerken, uyurken, gelirken, giderken hep zikir yapmalıdır." 
"Allah'ı en çok seven O'nu en çok zikredeninizdir." Hadis-i şerif

O halde zikir müessesesi ne sağlar? 

Zikir Allah’a ulaşmak için bir şifredir. Allahû Tealâ ruhumuzu Allah’a ulaştırmayı üzerimize farz kılmıştır. 

73/MUZEMMİL-8: Vezkurisme rabbike ve tebettel ileyhi tebtîlâ(tebtîlen).
Rabbinin (Allah'ın) ismiyle zikret ve herşeyden kesilerek O'na (Allah'a) dön (ulaş, vasıl ol).

Allahu Teala ayette zikirle Allah’a ulaşacağımızı buyuruyor. Zikrin bizim ruhumuzu Allah’a ulaştırıcı bir hüviyeti var. Allah'ın rahmet ve fazl nurlarını insanın kalbine indiren zikirdir ve nefsin temizlenmesini sağlar.

39/ZUMER-23: Allâhu nezzele ahsenel hadîsi kitâben muteşâbihen mesâniye takşaırru minhu culûdullezîne yahşevne rabbehum, summe telînu culûduhum ve kulûbuhum ilâ zikrillâh(zikrillâhi), zâlike hudallâhi yehdî bihî men yeşâu, ve men yudlilillâhu fe mâ lehu min hâd(hâdin) 
Allah, ihdas ettiği (nurların) ahsen olanlarını (rahmet, fazl ve salâvâtı), ikişer ikişer (rahmet-fazl ve rahmet-salâvât), Kitab’a müteşabih (benzer) olarak indirdi. Rab’lerinden huşû duyanların ciltleri ondan ürperir. Sonra onların ciltleri ve kalpleri Allah’ın zikriyle yumuşar, sükûnet bulur (yatışır). İşte bu, Allah’ın hidayetidir, dilediğini onunla hidayete erdirir. Ve Allah, kimi dalâlette bırakırsa artık onun için bir hidayetçi yoktur.

Nefsin manevî kalbinde afetlerden kaynaklanan zifiri bir karanlık vardır. İnsanın nefsindeki 19 afetin her biri ancak zikirle temizlenir. Tezkiye, tasfiye kademelerinin hepsi zikirle gerçekleşir. Allahu Tealayı zikretmekle nefs tezkiyesi yapılır.

87 / A'LÂ - 14 Kad efleha men tezekkâ.
Nefsini tezkiye eden kimse felâha (kurtuluşa) ermiştir. 

87 / A'LÂ - 15 Ve zekeresme rabbihî fe sallâ.
Ve (o nefsini tezkiye eden) Rabbinin İsmi'ni zikretti ve de namaz kıldı.

Bütün şer talepler nefsin afetlerinden kaynaklanır. Zikirle gün be gün kalbimizi ıslâh ederiz, aydınlatırız. Nefs tezkiyesini ve tasfiyesini gerçekleştiren Allah’ın rahmet ve fazl nurlarıdır. Nurlar kalbe girmezse kalp aydınlanıp, temizlenemez. Nefsin kalbini karanlıklardan kurtaran Allah’ın nurlarıdır.

24/NÛR-21: Yâ eyyuhellezîne âmenû lâ tettebiû hutuvâtiş şeytân(şeytâni), ve men yettebi’ hutuvâtiş şeytâni fe innehu ye’muru bil fahşâi vel munker(munkeri) ve lev lâ fadlullâhi aleykum ve rahmetuhu mâ zekâ minkum min ehadin ebeden ve lâkinnallâhe yuzekkî men yeşâu, vallâhu semî’un alîm(alîmun). 
Ey âmenû olanlar, şeytanın adımlarına tâbî olmayın! Ve kim şeytanın adımlarına tâbî olursa o taktirde (şeytanın adımlarına uyduğu taktirde) muhakkak ki o (şeytan), fuhşu (her çeşit kötülüğü) ve münkeri (inkârı ve Allah’ın yasak ettiklerini) emreder. Ve eğer Allah’ın rahmeti ve fazlı sizin üzerinize olmasaydı (nefsinizin kalbine yerleşmeseydi), içinizden hiçbiri ebediyyen nefsini tezkiye edemezdi. Lâkin Allah, dilediğinin nefsini tezkiye eder. Ve Allah, Sem’î’dir (en iyi işitendir) Alîm’dir (en iyi bilendir).

Allah'ı zikretmekle herkes vazifelidir. Zikir yoksa kişinin manevî tekâmülü yoktur. Zikir yoksa ruhun, fizik vücudun, nefsin ve iradenin Allah'a teslimi mümkün değildir. Yani İslâm'ı yaşamak mümkün değildir. Zümer Suresinin 54. Âyet-i Kerimesinde ölmeden önce Allah’a ulaşmayı dileyip, O’na teslim olmak üzerimize farz kılınmış.

39/ZUMER-54: Ve enîbû ilâ rabbikum ve eslimû lehu min kabli en ye’tiyekumul azâbu summe lâ tunsarûn(tunsarûne). 
Ve Rabbinize (Allah’a) yönelin (ruhunuzu Allah’a ulaştırmayı dileyin)! Ve size azap gelmeden önce O’na (Allah’a) teslim olun (ruhunuzu, vechinizi, nefsinizi, iradenizi Allah’a teslim edin). Sonra yardım olunmazsınız.

Peygamber Efendimiz (S.A.V.); İlk Cuma Hutbesinde şöyle buyuruyor;
“Size ölüm gelmeden Rabbinize ulaşın ve teslim olun.”   
Bediüzzaman Said-i Nursi Hazretlerinin de buyurduğu gibi; "Faniyim, fani olanı istemem, acizim, aciz olanı istemem. Ruhumu Rahman'a teslim eyledim gayr istemem! (Risale-i Nur orjinal sayfa 500,26.söz)

Kişi serbest iradesiyle dilediği an Allahû Tealâ onu derhal kontrolü altına alır ve onun üzerine Rahman esmasıyla tecelli eder (Rahman esmasıyla kişinin kalbine rahmet nuru ulaşır). Rahman esmasının tecellisinden sonra kişiye ard arda 7 tane furkan (hak ile batılı, doğruyla yanlışı ayırma özelliği) verir. Daha sonra Allahû Tealâ o kişinin kalbine ulaşır ve kişinin kalbini Allah’a çevirir. Kişinin göğsünü yarar ve göğsünden kalbine bir nur yolu açar. Çünkü nefsin afetlerinden kurtulması için kalbe bir nur yolu açılmalı ki Allah zikriyle o kalbe nur ulaşsın ve nefis temizlenerek aydınlansın. Allah’a ulaşmayı dilemeyen birisinin üzerine, ne kadar zikir yaparsa yapsın, Allah’ın nurlarının gelmesi hiçbir şekilde mümkün değildir. Bu kişinin tekrar ettiği Allah kelimesinin ona hiçbir yararı olmaz. Allah’a ulaşmayı dileyen kişide ise Allahû Tealâ bu işlemleri mutlaka gerçekleştirir.

6/EN'AM-125: Fe men yuridillâhu en yehdiyehu yeşrah sadrehu lil islâm(islâmi), ve men yurid en yudıllehu yec’al sadrehu dayyikan haracen, ke ennemâ yassa’adu fîs semâi, kezâlike yec’alûllâhur ricse alâllezîne lâ yu’minûn(yu’minûne).
Öyleyse Allah kimi Kendisine ulaştırmayı dilerse onun göğsünü yarar ve (Allah’a) teslime (İslâm’a) açar. Kimi dalâlette bırakmayı dilerse, onun göğsünü semada yükseliyormuş gibi daralmış, sıkıntılı yapar. Böylece Allah, mü’min olmayanların üzerine pislik (azap, darlık, güçlük) verir.

Sahâbe Allah’ın Resûl’üne soruyor: “Ey Allah’ın Resûl’ü göğsün şerh edilmesi ne demektir?” Resûlullah (S.A.V) Efendimiz’in cevabı: “Kişinin Allah’tan bir nur üzere olmasıdır.” oluyor.
Allahû Tealâ’nın kalbimizin nur kapısını Allah’a çevirmesi, göğsümüzü yararak göğsümüzden kalbimize nur yolunu açması nefs tezkiyesinin olmazsa olmaz şartlarıdır. Kişi “Allah, Allah, Allah…” diye Allah’ın ismini zikrettiği zaman o kalbe Allah’ın katından rahmetle fazl isimli iki nur gelir. Bu nurlar kalbe kadar ulaşırlar, fakat kalbin içine sadece rahmet nuru sızabilir. 

39/ZUMER-22: E fe men şerehallâhu sadrehu lil islâmi fe huve alâ nûrin min rabbih(rabbihi), fe veylun lil kâsiyeti kulûbuhum min zikrillâh(zikrillâhi), ulâike fî dalâlin mubîn(mubînin).
Allah kimin göğsünü İslâm için (Allah’a teslim için) yarmışsa artık o, Rabbinden bir nur üzere olur. Allah’ın zikrinden kalpleri kasiyet bağlayanların vay haline! İşte onlar, apaçık dalâlettedirler.

39/ZUMER-23: Allâhu nezzele ahsenel hadîsi kitâben muteşâbihen mesâniye takşaırru minhu culûdullezîne yahşevne rabbehum, summe telînu culûduhum ve kulûbuhum ilâ zikrillâh(zikrillâhi), zâlike hudallâhi yehdî bihî men yeşâu, ve men yudlilillâhu fe mâ lehu min hâd(hâdin). 
Allah, ihdas ettiği (nurların) ahsen olanlarını (rahmet, fazl ve salâvâtı), ikişer ikişer (salâvât-rahmet ve salâvât-fazl), Kitab'a müteşabih (benzer) olarak indirdi. Rab'lerinden huşû duyanların ciltleri ondan ürperir. Sonra onların ciltleri ve kalpleri Allah'ın zikriyle yumuşar, sükûnet bulur (yatışır). İşte bu, Allah'ın hidayetidir, dilediğini onunla hidayete erdirir. Ve Allah, kimi dalâlette bırakırsa artık onun için bir hidayetçi yoktur.

Zümer 23’e göre nurlar ikişer ikişer gelir. Rahman esmasıyla salavat nuru rahmet nurunu taşır. Mürşide tabiyetle de rahim esmasıyla salavat nuru fazl nurunu taşır. Kişi zikretmeye başladığı an Allahû Tealâ zikirle, katından salâvât taşıyıcısıyla rahmeti o kişinin göğsüne ve oradan da kalbine ulaştırır. Bu nurlar %2’ye ulaşır ve kişi huşû sahibi olur. Allahu Teala’yı zikretmek huşuya ulaştırır (Zümer 23, Hadid 16).

57/HADÎD-16:E lem ye’ni lillezîne âmenû en tahşea kulûbuhum li zikrillâhi ve mâ nezele minel hakkı ve lâ yekûnû kellezîne ûtûl kitâbe min kablu fe tâle aleyhimul emedu fe kaset kulûbuhum, ve kesîrun minhum fâsikûn(fâsikûne).
Allah'ın zikri ile ve Hakk'tan inen şeyle (Allah'ın nurları ile), âmenû olanların (Allah'a ulaşmayı dileyenlerin) kalplerinin huşû duyma zamanı gelmedi mi? Kendilerine daha önce kitap verilip de böylece üzerinden uzun zaman geçince, artık (zikri unuttukları için) kalpleri katılaşan kimseler gibi olmasınlar. Onlardan çoğu fasıklardır.

Daha sonra bu kişi mürşidine ulaşmak için Allah’a karşı hacet namazını kılar ve mürşidini Allahû Tealâ’dan talep eder. 12 ihsanla Allah’ın tayin ettiği mürşide ulaşan kişi tabiyetle Allah’tan 7 nimet alır ve nefsiyle savaşmaya başlar. Nimetlerden bir tanesi kişinin nefs tezkiyesine başlamasıdır. (Mü’min 40, Zümer 22,23, Nur 21, Şems 9)

91/ŞEMS-9: Kad efleha men zekkâhâ.
Kim onu (nefsini) tezkiye etmişse felâha (kurtuluşa) ermiştir.
Efendimiz (s.a.v), insanın en azılı düşmanını şöyle tanıtmışlardır:
"Senin en düşmanın, iki kaburga kemiğinin arasında devamlı seninle beraber bulunan nefsindir." 

“En kuvvetli insan, nefsine karşı galip gelen kişidir.“ Hadis-i şerif

Tabi olan kişiye Allah rahim esmasıyla tecelli eder ve rahim esmasının sonucu fazl nuru ulaşır. “Allah Allah“ diye zikir yaptığımız zaman kalp Allah’ın katından gelen fazıl nurları tarafından işgal edilir ve nefs tezkiyesi başlar. Fazıllar Allah’ın her emrine itaat eden, yasaklarını yapmayan bir hüviyete sahiptir. Ruhun hasleti nefse fazıl olarak yerleşir.7 defa %7 nur birikimi ile nefsimizin kalbi ne zaman %51 nurlarla dolar, ruhumuz da 7 kat gök katını ve 7 alemi geçerek, Allah’ın Zat’ına ulaşır ve Allah’ın Zat’ında yok olur (ruh ölmeden önce Allah'a teslim olur).  

78/NEBE-39:  femen şâettehaze ilâ rabbihî meâbâ(meâben). 
Dileyen (Allah'a ulaşmayı dileyen) kişi, kendisini Rabbine ulaştıran (yolu, Sıratı Mustakîm'i) yol ittihaz eder (edinir). (Allah'a ulaşan kişiye Allah), meab (sığınak, melce) olur.

Zikir yoksa vuslat yoktur! Zikirsiz, hiç kimse Allah'a ulaşamaz! 

Nefs tezkiyesi Allahu Tealaya teslim olmanın vazgeçilmez şartıdır. Nefsin kalbinde %51 nur birikimiyle ruh Allah’a teslim olur. Ne zaman ki nefsin kalbinde %91 nur birikti o zaman o kişinin fizik vücudu Allah’a teslim olur. Daha sonra kişi daimi zikre ulaşır ve nefsinin kalbinde %100 nur biriktiği zaman nefsini de Allah’a teslim eder. 

Ehli zikir kimdir?

Zikir ehli daimî zikrin sahibi olan kişidir. Zikir ehlinin Kur’ân’daki adı ulûl’elbab’tır. 

Daimi zikir üzerimize farzdır;

4/NİSÂ-103: Fe izâ kadaytumus salâte fezkurûllâhe kıyâmen ve kuûden ve alâ cunûbikum, fe izatma’nentum fe ekîmus salât(salâte), innes salâte kânet alel mu’minîne kitâben mevkûtâ(mevkûten).
Böylece namazı bitirdiğiniz zaman, artık ayaktayken, otururken ve yan üstü iken (yatarken), (devamlı) Allah'ı zikredin! Daha sonra güvenliğe kavuştuğunuz zaman, namazı erkânıyla kılın. Muhakkak ki namaz, mü'minlerin üzerine, “vakitleri belirlenmiş bir farz “ olmuştur.

Daimî zikre ulaştığı zaman kişi ulûl’elbab olur. 

3/AL-İ İMRAN-191: Ellezîne yezkurûnallâhe kıyâmen ve kuûden ve alâ cunûbihim ve yetefekkerûne fî halkıs semâvâti vel ard(ardı), rabbenâ mâ halakte hâzâ bâtılâ(bâtılan), subhâneke fekınâ azâben nâr(nârı). 
O (Ulûl’elbab) ki; (lübblerin, Allah’ın sır hazinelerinin sahipleri), onlar ayakta iken, otururken ve yan üstü yatarken (hep) Allah’ı zikrederler. Göklerin ve yerin yaratılışı hakkında tefekkür ederler. (Ve derler ki): “Ey Rabbimiz! Sen, bunları bâtıl olarak (boşuna) yaratmadın. Seni tesbih (tenzih) ederiz. Bizi, ateşin azabından koru.”

Ulül elbab, lübblerin sahipleridir (Allah’ın sır hazinelerinin, fizik ötesi sırlarının sahipleridir). Lübblerin sahipleri ayaktayken de otururken de yan üstü yatarken de hep Allah’ı zikredenlerdir. Kişi daimî zikrin sahibi olmuştur, ehli zikir olmuştur. Allah ile her zaman konuşur.

Bizim için en güzel örnek olan sahabe, Zümer suresinin 18.ayetinde belirtildiği gibi daimi zikre ulaşmış, ulûl’elbab olmuştur.

39ZUMER-18: Ellezîne yestemiûnel kavle fe yettebiûne ahseneh(ahsenehu), ulâikellezîne hedâhumullâhu ve ulâike hum ulûl elbâb(elbâbi). 
Onlar (sahâbe), sözleri işitirler ve onların (sözlerin) ahsen olanına (Peygamber Efendimiz (S.A.V) tarafından söylenilenine) tâbî olurlar. İşte onlar, hidayete erenlerdir (ruhlarını ölmeden evvel Allah'a ulaştıranlardır). Ve onlar, ulûl'elbabtır (daimî zikrin sahipleridir).

Daimî zikrin sahibi olan kişinin 7 özelliği vardır: 
Dört vasıf şartı;
1- Bu kişi daimî zikrin sahibidir. 
2- Kalbi %100 pırıl pırıl Allah’ın nurlarıyla doludur. Kalbinde hiç afet yok.
3- Allah onun kalp gözünü mutlaka açar. 
4- Allah onun kalp kulağını mutlaka açar. Allahû Tealâ, kişinin durumuna göre birçok şeyler gösterir.

3/AL-İ İMRAN-191: Ellezîne yezkurûnallâhe kıyâmen ve kuûden ve alâ cunûbihim ve yetefekkerûne fî halkıs semâvâti vel ard(ardı), rabbenâ mâ halakte hâzâ bâtılâ(bâtılan), subhâneke fekınâ azâben nâr(nârı). 
O (Ulûl’elbab) ki; (lübblerin, Allah’ın sır hazinelerinin sahipleri), onlar ayakta iken, otururken ve yan üstü yatarken (hep) Allah’ı zikrederler. Göklerin ve yerin yaratılışı hakkında tefekkür ederler. (Ve derler ki): “Ey Rabbimiz! Sen, bunları bâtıl olarak (boşuna) yaratmadın. Seni tesbih (tenzih) ederiz. Bizi, ateşin azabından koru.”

6/EN'ÂM-75: Ve kezâlike nurî ibrâhîme melekûtes semâvâti vel ardı ve li yekûne minel mûkınîn(mûkınîne). 
Ve böylece Biz, İbrâhîm’e onun mûkınîn (yakîn hasıl edenlerden) olması için yerin ve göklerin (semaların) melekûtunu gösteriyoruz (gösteriyorduk).

Bu dört vasıf şartı kişiye üç tane de sonuç şartı kazandırır;

1- Ehli ehli tezekkür olmuştur. Allah ile her zaman her konuyu konuşabilir. 

2- O kişi ehli hayır olmuştur. Daimî zikrin sahibi olduğu için daima zikretmektedir. Devamlı derecat kazanmaktadır. Hiç derecat kazanmadığı bir nokta yoktur. Hem de daima 1’e 700 kazanacaktır. (Bakara 261)

3- Kişi ehli hüküm ve  ehli hikmet olmuştur. Âyetlere baktığında o âyet 28 basamağın hangisine tekabül ediyorsa onu derhal görür. Hangi basamağa ait olduğunu hemen söyler. Eğer bu kişi hakem veya hâkim olursa o zaman da mutlaka kararlarını adaletle verecektir. Çünkü mutlaka Allah’tan sorarak neticeye gider. Bu sebeple ehli hükümdür. (Bakara 269, Enbiya 7, Nahl 43, Nisa 59)

2/BAKARA-269: Yu’til hikmete men yeşâu, ve men yu’tel hikmete fe kad ûtiye hayran kesîrâ(kesîren), ve mâ yezzekkeru illâ ulûl elbâb(elbâbi). 
(Allah) hikmeti dilediğine verir. Kime hikmet verilmişse böylece ona çok hayır verilmiştir. Ve ulûl elbabtan başkası tezekkür edemez.

21/ENBİYA-7: Ve mâ erselnâ kableke illâ ricâlen nûhî ileyhim fes’elû ehlez zikri in kuntum lâ ta’lemûn(ta’lemûne). 
Ve senden önce, vahyettiğimiz rical (erkekler) den başkasını göndermedik. Eğer bilmiyorsanız, zikir ehline (daimî zikrin sahiplerine) sorun.

Peygamber Efendimiz (s.a.v) bir hadisinde  “Cehaletten kurtulmanın yolu ehli zikre sormaktır.“ buyurmaktadır.

3/AL-İ İMRAN-7: Huvellezî enzele aleykel kitâbe minhu âyâtun muhkemâtun hunne ummul kitâbi ve uharu muteşâbihât(muteşâbihâtun), fe emmellezîne fî kulûbihim zeygun fe yettebiûne mâ teşâbehe minhubtigâel fitneti vebtigâe te’vîlih(te’vîlihi), ve mâ ya’lemu te’vîlehû illâllâh(illâllâhu), ver râsihûne fîl ilmi yekûlûne âmennâ bihî, kullun min indi rabbinâ, ve mâ yezzekkeru illâ ulûl elbâb(elbâbi).” 
O (Allah) ki; Kitab’ı, sana O indirdi. O'ndan bir kısmı muhkem (mânâsı açık, yorum götürmez, şüphe kabul etmez) âyetlerdir ki; bunlar, (Levhi Mahfuz’daki) ümmülkitapta (yer alan açık ve kesin âyetler)dir. Diğerleri ise müteşabih (mânâsı kapalı, açıklama isteyen) âyetlerdir. Kalplerinde eğrilik (ve döneklik) bulunanlar, fitne çıkarmak ve (kendi yararına uygun) tevîlde (yorumda) bulunmak istedikleri için o (Kitab’)ın müteşabih olan kısmına uyarlar. Halbuki onların tevîlini, kimse bilmez ancak Allah bilir. İlimde derinleşmiş olan RASİHUN (rüsuh sahipleri) ise derler ki: “O’na îmân ettik, hepsi de Rabbimiz katından (indirilme)dir.” Bunu kimse tezekkür edemez ancak ulûl'elbab tezekkür edebilir.

İşte o ulûl'elbab, daimî zikrin sahipleri bunu tezekkür edebilir. Neden? Çünkü onlar ehli tezekkürdür, ehli zikirdir. Allah’tan soracak, cevabını alacaktır. Allahû Tealâ’nın kendisine kalp gözüne gösterdiklerini anlattığı ve kalp kulağına söylediği kişidir. Ehli hayır, ehli hikmet, ehli tezekkür olmuştur. Allah ile her an konuşabilmek özelliğinin sahibidir. Allahû Tealâ’ya soracak, Allah’tan aldığı cevabı nakledecekdir.

29/ANKEBÛT-49: Bel huve âyâtun beyyinâtun fî sudûrillezîne ûtûl ilm(ilme), ve mâ yechadu bi âyâtinâ illez zâlimûn(zâlimûne). 
Hayır O (Kur’ân-ı Kerim), ilim verilenlerin sinelerinde beyan olunan âyetlerdir. Ve zalimler hariç, onlar âyetlerimizi bile bile inkâr etmezler.

Kur’an-ı Kerim, daimi zikre ulaşmış ehli zikre kolaylaştırılmıştır. Her dönemde Kur’an-ı kerim’in açıklaması Resulullah s.a.v.‘ i temsil eden, ehli zikir olan Zamanın İmamının lisanıyla kolaylaştırılmıştır.

44/DUHÂN-58: Fe innemâ yessernâhu bi lisânike leallehum yetezekkerûn(yetezekkerûne). 
İşte böylece O’nu (Kur’ân-ı Kerim’i), senin lisanın ile kolaylaştırdık. Umulur ki onlar tezekkür ederler.

75/KIYAME-17: İnne aleynâ cem’ahu ve kur’ânehu.
Muhakkak ki onu (kalbinde) toplamak ve onu okutmak Bize aittir.

"Her devirde Beni temsilen 1 kişi var. Hz.isa (A.S.)'ı temsilen 3 kişi var. Hz.Musa (A.S.)'ı temsilen 7 kişi var. Hz.İbrahim (A.S.)'ı temsilen 40 kişi var."

İşte bu nedenle Kur’an’ı Kerim’in tefsirini sadece en üst seviyede Ehl-i Zikir Devrin İmamı olan Allah’ın resulü yapar;

25/FURKÂN-33: Ve lâ ye’tûneke bi meselin illâ ci’nâke bil hakkı ve ahsene tefsîrâ(tefsîren). 
Ve sana hak ile ve en güzel (ahsen) tefsir ile ulaştırdığımızdan (meselelerden) başka bir meseleyi sana getirmediler.

Daimi zikrin daha üst seviyesi varmıdır?

İstisnasız her şey (bütün varlıklar) Allah'ı tesbih etmektedir. Külli irade kanunlarının elektrona irade dışı bir zikir yaptırması söz konusudur, bu tesbihtir. (İsra 44, Tur 48,49, Saff 1, Cuma 1, Haşr 1, Vakıa 74,96)

17/İSRA-44: Tusebbihu lehus semâvâtus seb’u vel ardu ve men fîhinn(fîhinne), ve in min şey’in illâ yusebbihu bi hamdihî ve lâkin lâ tefkahûne tesbîhahum, innehu kâne halîmen gafûrâ(gafûren).
7 kat gökler ve yeryüzü ve onlarda bulunanlar, O’nu (Allah’ı) tesbih ederler. O’nu hamd ile tesbih etmeyen birşey yoktur.Ve fakat onların tesbihlerini siz fıkıh edemezsiniz (anlayamazsınız, idrak edemezsiniz). Muhakkak ki; O, Hakîm’dir, Gafûrdur (mağfiret edendir).

Genel anlamda tesbih, irade dışı bir olay olarak karşımıza çıkıyor. Fakat Rabbimiz, irade sahibi mahlûklarının da kendisini tesbih etmelerini emrediyor. Bu üst seviyede bir tesbihtir ve külli zikirden sonra oluşur. Tesbih, zamanın bütününde süreklilik arzettiği için, zikrin en üst seviyesindeki özel bir halidir. İrade dışı oluşan bir devamlılık, süreklilik yani Allah kelimesi ile bütün uzuvların Allah'ı tesbih etmesi halidir.

Ulul elbab kademesinde henüz zikir kalptedir. Başka organlarımıza geçmemiştir. Bu salah makamına kadar böyle devam eder. Kişi iradesini Allah a teslim ettiğinde daimi zikrin yerini tesbih alır, zira artık külli iradenin kontrolündedir. Külli iradenin kontrolünde vücudunun her zerresi Allah‘ı zikreder, bunun adı tesbihtir. 

69/HAKK–52: Fe sebbıh bismi rabbikel azîm(azîmi).
O halde Rabbini “Azîm”(Büyük yüce) ismiyle tesbih et.

87/ A'LÂ–1: Sebbihısme rabbikel a’lâ.
Rabbinin “Âlâ” (yüce) ismini tesbih et.

Salâha geçen herkes için zikirde nihai nokta bu noktadır. Artık zikir yoktur, tesbih vardır.

Gördük ki ayetlerde de ifade edildiği gibi Allahû Tealâ ruhumuzu Allah'a ulaştırmayı üzerimize farz kılmış, zikri farz kılmış... 

Allah zikriyle nefs tezkiye olmadan ruh Allah‘a teslim olamaz. Ruh Allah‘a teslim olmadan fizik vücut teslim olamaz. Fizik vücut teslim olmadan nefs Allah‘a teslim olamaz. Bütün teslimler zikre bağlıdır. 

      Allahu Teala, Ahzab suresinin 21.ayeti kerimesine göre zikredenlerin resulü örnek aldığını buyuruyor.

33 / AHZAB - 21 Lekad kâne lekum fî resûlillâhi usvetun hasenetun limen kâne yercûllâhe vel yevmel âhıre ve zekerallâhe kesîrâ(kesîren). 
Andolsun ki, sizin için ve Allah'a ve ahiret gününe (Allah'a ulaşma gününe) ulaşmayı dileyen ve Allah'ı çok zikredenler için, Allah'ın Resûl'ünde güzel bir örnek vardır.

Kim de zikretmekten yüz çevirirse şeytanın ona musallat olduğunu ve şeytanın onun yakın arkadaşı olduğunu buyuruyor.

43/ZUHRUF-36: Ve men ya’şu an zikrir rahmâni nukayyıd lehu şeytânen fe huve lehu karîn(karînun).
Ve kim Rahmân’ın zikrinden yüz çevirirse, şeytanı ona musallat ederiz. Böylece o (şeytan), onun yakın arkadaşı olur. 

Şeytan, Allahu Teala’yı zikretmeye engel olmak ve unutturmak ister. Allahu Teala’yı zikretmekten yüz çevirenler şeytanın taraftarlarıdır, şeytanı dost edinirler. 
58/MUCÂDELE-19:İstahveze aleyhimuş şeytânu fe ensâhum zikrallâh(zikrallâhi), ulâike hizbuş şeytân(şeytâni), elâ inne hizbeşşeytâni humul hâsirûn(hâsirûne).
Şeytan onları kuşattı. Böylece Allah'ın zikrini onlara unutturdu. İşte onlar, şeytanın taraftarlarıdır. Şeytanın taraftarları, gerçekten hüsranda olanlar, onlar değil mi?

5 / MAİDE - 91 İnnemâ yurîduş şeytânu en yûkia beynekumul adâvete vel bagdâe fîl hamri vel meysiri ve yasuddekum an zikrillâhi ve anis salâh(salâti), fe hel entum muntehûn(muntehûne).
Oysa ki şeytan, şarap ve kumar ile aranıza düşmanlık ve kin sokmak ve, sizi Allâh'ı zikretmekten ve namaz kılmaktan alıkoymak ister. Siz artık (bunlara) son verdiniz mi?

Allah ise amenu olanların (Allaha ulaşmayı dileyenlerin) dostudur.

2/BAKARA-257: Allâhu velîyyullezîne âmenû, yuhricuhum minez zulumâti ilân nûr(nûri), vellezîne keferû evliyâuhumut tâgûtu yuhricûnehum minen nûri ilâz zulumât(zulumâti), ulâike ashâbun nâr(nâri), hum fîhâ hâlidûn(hâlidûne).
Allah, âmenû olanların (Allah’a ulaşmayı dileyenlerin) dostudur, onları (onların nefslerinin kalplerini) zulmetten nura çıkarır. Ve kâfirlerin dostları taguttur (onlar, şeytanı dost edinirler, şeytan kimseye dost olmaz), onları (onların nefslerinin kalplerini) nurdan zulmete çıkarırlar. İşte onlar, ateş ehlidir. Onlar, orada ebedî kalacak olanlardır.

Ve amenu olanların (Alaha ulaşmayı dileyenlerin) kalpleri Allahu Teala’yı zikretmekle mutmain olur (Allah zikirle kalpleri tatmin eder).

13/RA'D-28: Ellezîne âmenû ve tatmainnu kulûbuhum bi zikrillâh(zikrillâhi) e lâ bi zikrillâhi tatmainnul kulûb(kulûbu). 
Onlar, âmenûdurlar ve kalpleri, Allah’ı zikretmekle mutmain olmuştur. Kalpler ancak; Allah’ı zikretmekle mutmain olur, öyle değil mi?

İnsanların kalpleri ancak Allah‘ın yardımıyla uzlaşır. Saadete ulaşmanın (mutlu olmanın) yolu Allah’ı çok zikretmektir. Zikirsiz bir saadete ulaşmak mümkün değildir. Allah zikriyle kalbe nur iner. Zikirle gelen nurlar nefsin afetlerini temizlediği için kişinin sevgisi artar. 

"Allah'ı en çok seven O'nu en çok zikredeninizdir." Hadis-i şerif

"Yaradılanı severiz Yaradan'dan ötürü" Yunus Emre

Sevgisi artan bu kişi dünya hayatını huzurlu ve mutlu geçirir. Mutluluğumuz nefsimizin temizlenmesine bağlıdır. Nefs her kademede “Allah“ zikriyle temizlendikçe mutluluk oranı da kademe kademe artar. Ne zamanki nefs %100 temizlenir, işte o zaman dünya mutluluğunun tamamına ulaşılır. Bu ise daimi zikirle mümkündür. 

Öyleyse zikir, çok zikir, daimî zikir; Kur'ân-ı Kerim'de mevcuttur. İnsanları Allah'a teslim edecek olan şey, sadece zikirdir. Zikirsiz bir islâm yaşantısı hiçbir zaman düşünülemez! İslâm teslim demektir: Ruhun, vechin, nefsin ve iradenin Allah'a teslimi... Zikir ruhun, fizik vücudun, nefsin ve iradenin Allah’a teslim olmasına ulaştırır. Kişi ancak o zaman Allah’a teslim olur. 
Allah razı olsun.