NEFS TEZKİYESİ

Tezkiye;Temizlenmek, arınmak manasına gelir. Nefs tezkiyesi, nefsimizin kalbine Allah’ın nurlarını yarıdan daha fazla yerleştirilebilmesi yani nefsin kalbinin % 51 temizlenmesi, afetlerden arınmasıdır. Tezkiye, yolun yarısını ifade eder. Nefsimizin kalbi %51 nura ulaştığı an ruh Allah’a olan yolculuğunu tamamlar. 

35/FÂTIR-18:.., ), ve men tezekkâ fe innemâ yetezekkâ li nefsih(nefsihî), ve ilâllâhil masîr(masîru).
Ve kim tezkiye olursa (nefsini tezkiye ederse), o taktirde bunu sadece kendi nefsi için yapar. Ve dönüş Allah’adır (Nefs tezkiyesi ile ruh Allah’a döner, ulaşır).

Şura suresinin 13.ayet-i kerimesinde kim Allah’a ulaşmayı dilerse, Allah o kişinin ruhunu Kendisine ulaştıracağına dair garanti vermiş.

42/ŞÛRÂ-13: Şerea lekum mined dîni mâ vassâ bihî nûhan vellezî evhaynâ ileyke ve mâ vassaynâ bihî ibrâhîme ve mûsâ ve îsâ, en ekîmûd dîne ve lâ teteferrekû fîh(fîhi), kebure alel muşrikîne mâ ted’ûhum ileyh(ileyhi), allâhu yectebî ileyhi men yeşâu ve yehdî ileyhi men yunîb(yunîbu).
(Allah) dînde, onunla Hz. Nuh’a vasiyet ettiği (farz kıldığı) şeyi (şeriati); “Dîni ikame edin (ayakta, hayatta tutun) ve onda (dînde) fırkalara ayrılmayın.” diye Hz. İbrâhîm’e, Hz. Musa’ya ve Hz. İsa’ya vasiyet ettiğimiz şeyi Sana da vahyederek, size de şeriat kıldı. Senin onları, kendisine çağırdığın şey (Allah’a ulaşmayı dileme) müşriklere zor geldi. Allah, dilediğini Kendisine seçer ve O’na yöneleni, Kendisine ulaştırır (ruhunu hayatta iken Kendisine ulaştırır).

İşte, Allah dileyenin ruhunu Kendisine ulaştıracağına garanti verdiği için ve ruhun Allah’a ulaşması da nefsin tezkiyesine paralel bir artışla Allah’a doğru yol aldığı için nefsin tezkiyesi de Allah’ın garantisinde olan bir durumdur. Ruhun Allah’a ulaşabilması nefs tezkiyesine bağlıdır. 

Nefs tezkiyesini gerçekleştiren Allah’ın rahmet ve fazl nurlarıdır. Nurlar kalbe girmezse kalp aydınlanıp, temizlenemez. Nefsin kalbini karanlıklardan kurtaran Allah’ın nurlarıdır. ( Bakara 157, Ahzap 43)

24/NÛR-21: Yâ eyyuhellezîne âmenû lâ tettebiû hutuvâtiş şeytân(şeytâni), ve men yettebi’ hutuvâtiş şeytâni fe innehu ye’muru bil fahşâi vel munker(munkeri) ve lev lâ fadlullâhi aleykum ve rahmetuhu mâ zekâ minkum min ehadin ebeden ve lâkinnallâhe yuzekkî men yeşâu, vallâhu semî’un alîm(alîmun). 
Ey âmenû olanlar, şeytanın adımlarına tâbî olmayın! Ve kim şeytanın adımlarına tâbî olursa o taktirde (şeytanın adımlarına uyduğu taktirde) muhakkak ki o (şeytan), fuhşu (her çeşit kötülüğü) ve münkeri (inkârı ve Allah’ın yasak ettiklerini) emreder. Ve eğer Allah’ın rahmeti ve fazlı sizin üzerinize olmasaydı (nefsinizin kalbine yerleşmeseydi), içinizden hiçbiri ebediyyen nefsini tezkiye edemezdi. Lâkin Allah, dilediğinin nefsini tezkiye eder. Ve Allah, Sem’î’dir (en iyi işitendir) Alîm’dir (en iyi bilendir).

Allah'ın rahmet ve fazl nurlarını insanın kalbine indiren zikirdir ve nefsin temizlenmesini sağlar.

39/ZUMER-23: Allâhu nezzele ahsenel hadîsi kitâben muteşâbihen mesâniye takşaırru minhu culûdullezîne yahşevne rabbehum, summe telînu culûduhum ve kulûbuhum ilâ zikrillâh(zikrillâhi), zâlike hudallâhi yehdî bihî men yeşâu, ve men yudlilillâhu fe mâ lehu min hâd(hâdin). 
Allah, ihdas ettiği (nurların) ahsen olanlarını (rahmet, fazl ve salâvâtı), ikişer ikişer (salâvât-rahmet ve salâvât-fazl), Kitab'a müteşabih (benzer) olarak indirdi. Rab'lerinden huşû duyanların ciltleri ondan ürperir. Sonra onların ciltleri ve kalpleri Allah'ın zikriyle yumuşar, sükûnet bulur (yatışır). İşte bu, Allah'ın hidayetidir, dilediğini onunla hidayete erdirir. Ve Allah, kimi dalâlette bırakırsa artık onun için bir hidayetçi yoktur.

"Allah'ın zikri kalblere şifadır". (Hadis-i Serif; İmam Münavi, Feyzül Kadir)
“Zikir bir kazmadır, onunla gönüllerdeki yabancı dikenleri temizlersin“. (Ubeydullah Ahrar)
Allahu Teala‘yı zikretmekle nefs tezkiyesi yapılır.
87/A'LÂ-14: Kad efleha men tezekkâ. 
Nefsini tezkiye eden kimse felâha (kurtuluşa) ermiştir.

87/A'LÂ-15: Ve zekeresme rabbihî fe sallâ. 
Ve (o nefsini tezkiye eden) Rabbinin İsmi'ni zikretti ve de namaz kıldı.
Nefs tezkiyesinin anahtarı, Müzemmil suresinin 8.ayeti kerimesine göre Allah'ın ismiyle "ALLAH, ALLAH, ALLAH " diye zikretmektir ve zikretmek üzerimize farz kılınmıştır. Yine bu ayeti kerimeye göre ruhun Allah’a ulaşması zikre bağlıdır.
73/MUZEMMİL-8: Vezkurisme rabbike ve tebettel ileyhi tebtîlâ(tebtîlen).
Rabbinin (Allah’ın) ismiyle zikret ve herşeyden kesilerek O’na (Allah’a) dön (ulaş, vasıl ol).

Hasan Basri K.S. ve Hikmetli sözleri
"Zikir Allah Rasulünün Hz Ebu Bekir ile hicretlerinde sevr mağarasında Ebubekir es Sıddika tavsiye ettiği şekilde yapılmalı; 
---YA Eba Bekr dilini üst damağına yapıştır ve ALLAH ALLAH ALLAH de."

Cübeyr bin Nüfeyr; "Her an, dilleriyle Allah'ı zikr edip, O'nu bir an unutmayanlardan herbiri, güler bir hâlde Cennet'e gireceklerdir.“

Günün yarısından daha fazla zikretmek de farzdır;

33/AHZÂB-41: Yâ eyyuhellezîne âmenûzkûrullâhe zikren kesîrâ(kesîran).
Ey âmenû olanlar! Allah’ı çok zikirle (günün yarısından fazla) zikredin.

Nisa Suresinin 103. âyet-i kerimesi gereğince daimî zikir de farzdır;

4/NİSÂ-103: Fe izâ kadaytumus salâte fezkurûllâhe kıyâmen ve kuûden ve alâ cunûbikum, fe izatma’nentum fe ekîmus salât(salâte), innes salâte kânet alel mu’minîne kitâben mevkûtâ(mevkûten).
Böylece namazı bitirdiğiniz zaman, artık ayaktayken, otururken ve yan üstü iken (yatarken), (devamlı) Allah'ı zikredin! Daha sonra güvenliğe kavuştuğunuz zaman, namazı erkânıyla kılın. Muhakkak ki namaz, mü'minlerin üzerine, “vakitleri belirlenmiş bir farz “ olmuştur.

Ebû Hüreyre (radıyallâhu anh) anlatıyor: 
"Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) buyurdular ki: "Kim bir yere oturur ve orada Allah'ı zikretmez (ve hiç zikretmeden kalkar) ise Allah'tan ona bir noksanlık vardır. Kim bir yere yatar, orada Allah'ı zikretmezse, ona Allah'tan bir noksanlık vardır. Kim bir müddet yürür ve bu esnâda Allah'ı zikretmezse, Allah'tan ona bir noksanlık vardır." (Ebû Dâvud, Edeb 31, (4856), 107, (5059); Tirmizî, Daavât 8, (3377) 

Nefsin kalbi %100 afetlerle doludur ve bu kalb 19 afeti barındırmaktadır. Kin(nefret), küfür, yalan, zulüm, hased, cehalet, cimrilik, öfke (gayz), isyan, sabırsızlık, gurur (kibir), hırs (şehvet), nankörlük, dedikodu (gıybet, iftira), zan, vefasızlık, fitne (fesat), iptila (Allah'ın yasak ettiğine ilgi duyma), mürailik (iki yüzlülük).

74/MUDDESSİR-30: Aleyhâ tis'ate aşer(aşera). 
Onun üzerinde 19 vardır. 

Nefsin afetleri Allah neyi emretmişse onu reddeden, neyi yasaklamışsa onu mutlaka yapmak isteyen bir hüviyettedir. Şeytan bu afetlerin hepsine tesir etme imkânına sahip ve nefsteki bu afetlere sığınarak insanları dalalete düşürmeye çalışır. 
     
O HALDE NEFSİMİZİ NASIL TEZKİYE EDERİZ ?

28 basamaklık bir islam merdiveninde nefs tezkiyesi 14.basamaktan 21.basamağa kadar bir alanı kaplar. Kur’an-ı Kerim‘deki açıklamaları ile incelersek; herkes olayları mutlaka yaşar.

2/BAKARA-216: Kutibe aleykumul kitâlu ve huve kurhun lekum, ve asâ en tekrehû şey’en ve huve hayrun lekum, ve asâ en tuhıbbû şey’en ve huve şerrun lekum vallâhu ya’lemu ve entum lâ ta’lemûn(ta’lemûne). 
Savaş, o sizin için kerih olsa da (hoşunuza gitmese de) üzerinize farz kılındı. Ve hoşlanmayacağınız bir şey olur ki, o, sizin için bir hayırdır. Ve seveceğiniz bir şey olur ki, o, sizin için bir şerrdir. Ve (bütün bunları) Allah bilir, siz bilmezsiniz.

Olayları karşılama şeklimiz, Allahû Tealâ tarafından seçilmemizi veya seçilmememizi ifade eder. %5’den daha az olan bir gurup seçilmezler. Seçilemeyenler Allah’a ulaşmayı dilemeyip başka insanları da dilemekten men etmeye çalışanlardır. Onlar 1.basamakta kalırlar.

Eğer başka insanların hidayetine mâni olacak bir dizaynda değilsek, Allah’ın âyetlerini inkâr etmiyorsak, yalanlamıyorsak, örtmüyorsak, başka insanların hidayetine engel olmuyorsak; mutlaka Allahû Tealâ tarafından seçiliriz. 

42/ŞURA-13:  allâhu yectebî ileyhi men yeşâu ve yehdî ileyhi men yunîb(yunîbu). 
Allah, dilediğini Kendisine seçer ve O’na yöneleni, Kendisine hidayet eder (ulaştırır).

Seçilen insanlar %95’den daha fazla bir gurubu teşkil eder. Seçilenlerden istenen şey; Allah’a ulaşmayı dilemeleridir. Bunu yapabilecekler seçilir. Allah’ın her seçtiği kişi, Allah’a ulaşmayı dileyen kişi değildir. Allah’ın seçtiklerinin %10’undan daha azı, Allah’a ulaşmayı dilerler. Allahû Tealâ serbest (kişisel) iradeye, çok değer verir. Çünkü bu, bir insanın cehennem veya cennet tercihidir. Seçilenler yılda iki, üç defa mutlaka musîbetlerle imtihan edilir.

9/TEVBE-126: E ve lâ yerevne ennehum yuftenûne fî kulli âmin merreten ev merreteyni summe lâ yetûbûne ve lâ hum yezzekkerûn(yezzekkerûne). 
Ve onlar, senede bir veya iki kere imtihan edildiklerini görmüyorlar mı? Sonra tövbe etmiyorlar (Allah’a yönelmiyorlar) ve onlar zikir yapmıyorlar (Allah’ın ismini ardarda tekrar etmiyorlar). 

Resulullah (SAV) Efendimiz şöyle buyurdu: "Allah-ü Teâlâ bir kulu severse, onu çeşitli denemelere tâbi tutar. Yani iptilaya uğratır. Kul o iptilalara sabrettiği takdirde ona üstünlük vererek sever. Şayet şükür yoluna girerse bu sefer ONU ZATINA SEÇER."

2.basamakta seçilen kişi başına gelen bu musibeti değerlendirir ve tavrını koyar. Bu kişi eğer olaylar karşısında Allah’a ulaşmayı dilemiyorsa imtihanı kaybeder ve bu kişinin cehennemden kurtuluşu mümkün değildir.

10/YUNUS-7: İnnellezîne lâ yercûne likâenâ ve radû bil hayâtid dunyâ vatme'ennû bihâ vellezîne hum an âyâtinâ gâfilûn(gâfilûne). 
Muhakkak ki onlar, Bize ulaşmayı (hayatta iken ruhlarını Allah’a ulaştırmayı) dilemezler. Dünya hayatından razı olmuşlardır ve onunla doyuma ulaşmışlardır ve onlar âyetlerimizden gâfil olanlardır.

10/YUNUS-8: Ulâike me'vâhumun nâru bimâ kânû yeksibûn(yeksibûne). 
İşte onların kazandıkları (dereceler) gereğince varacakları yer ateştir (cehennemdir).

Çünkü Allah, bu kişinin Allaha ulaşmayı dilememesi sebebiyle amellerini boşa çıkartmıştır.

18/KEHF-105: Ulâikellezîne keferû bi âyâti rabbihim ve likâihî fe habitat a’mâluhum fe lâ nukîmu lehum yevmel kıyameti veznâ(veznen). 
İşte onlar, Rab’lerinin âyetlerini ve O’na mülâki olmayı (ölmeden evvel ruhun Allah’a ulaşmasını) inkâr ettiler. Böylece onların amelleri heba oldu (boşa gitti). Artık onlar için kıyâmet günü mizan tutmayız.

39/ZUMER-65: Ve lekad ûhıye ileyke ve ilellezîne min kablik(kablike), le in eşrekte le yahbetanne ameluke ve le tekûnenne minel hâsirîn(hâsirîne). 
Ve andolsun ki, sana ve senden öncekilere: "Gerçekten eğer sen şirk koşarsan (Allah’a ulaşmayı dilemezsen), amellerin mutlaka heba olur. Ve mutlaka hüsrana düşenlerden olursun." diye vahyolundu.

"Unutmayın ki sizden hiç kimseye, yaptığı amel, cenneti kazandırmayacaktır" buyurdu.
 -"Sen de mi (amelinle cennete gidemiyeceksin) ey Allah'ın Resulü?" dediler.
 - "Evet, ben de", dedi, Allah affı ve rahmeti ile muamele etmezse ben de!" (Buhari, İman 16-29, Ezan 81, Rikak 18; Müslim, Salat 283, (782); Muvatta, Salatu'l-Leyl 4, (1, 118)

Allah’a ulaşmayı dilemek üzerimize farz kılınmıştır. 

30/RUM-31: Munîbîne ileyhi vettekûhu ve ekîmûs salâte ve lâ tekûnû minel muşrikîn(muşrikîne). 
O’na (Allah’a) yönelin (Allah’a ulaşmayı dileyin) ve takva sahibi olun. Ve namazı ikame edin (namaz kılın). Ve (böylece) müşriklerden olmayın.

Kişi serbest iradesiyle dilediği an 3.basamağa ulaşır. 

29/ANKEBÛT-5: Men kâne yercû likâallâhi fe inne ecelallâhi leât(leâtin), ve huves semîul alîm(alîmu). 
Kim Allah’a mülâki olmayı (hayattayken Allah’a ulaşmayı) dilerse, o taktirde muhakkak ki Allah’ın tayin ettiği zaman mutlaka gelecektir (ruhu mutlaka hayattayken Allah’a ulaşacaktır). Ve O; en iyi işiten, en iyi bilendir.

İmam-ı Rabbani, cilt 1, mektup152;
“Allah bize, Kendisini dilemek yolunda terakki ihsan etsin..ve dileğimizin yerine gelmesine engel olacak her ne varsa ondan sakınmak nasip etsin...şunu bilelimki, dilemek, istemek, dilenen ve istenen şeyin meydana geleceğine ait bir müjdedir ve murada ermenin bir başlangıcıdır.  
Bir aziz şöyle buyuruyor;
--İsteğin yoksa isteğin meydana gelmesini iste!...gerçekten istek büyük bir devlettir, bir nimettir, bu hararetiv bürüdetten sakınmak için elimizden ne gelirse yapalım! “

Allahu Teala kişiye zikir, namaz, oruç vs… ibadetleri sevdirerek, en çokta zikri sevdirerek o kişinin nefsini temizlemek suretiyle dünya saadetine ulaşmasını sağlamak ve hidayete ermesi için emanet olarak verilen ruhu, Şura 13’te verdiği vaade göre Kendisine ulaştırma işlemine başlar.

Resulullah (SAV) Efendimiz şöyle buyurdu; "Her kim Allah için olursa... Allah onun için olur."

Allahû Tealâ onu derhal kontrolü altına alır ve onun üzerine Rahman esmasıyla tecelli eder. (Rahman esmasıyla salavat nuru kişinin kalbine rahmet nurunu taşır.)

2/BAKARA-105: Mâ yeveddullezîne keferû min ehlil kitâbi ve lel muşrikîne en yunezzele aleykum min hayrin min rabbikum vallâhu yahtassu bi rahmetihî men yeşâu, vallâhu zul fadlil azîm(azîmi). 
Ehli kitaptan kâfir olanlar ve müşrikler, Rabbinizden sizin üzerinize hayırdan (rahmet ve fazl) indirilmesini sevmezler (istemezler). Ve Allah, rahmetini dilediği kimseye tahsis eder. Ve Allah, fazlıl azîmin sahibidir.

Hadis-i kudsî’de Hakk Celle ve Alâ Hazretleri şöyle buyuruyor:
“Sonra ben yüzümle onlara yönelirim. Yüzümle yöneldiğim bir kimseye neyi vermek istidiğimi, herhangi bir kimsenin bileceğini mi sanırsınız?” 
(Allah-u Teâlâ devamla şöyle buyurdu.)
“Onlara ilk vereceğim şey, nûru kalplerine akıtmaktır. İşte o zaman ben onlardan haber verdiğim gibi, onlar da benden haber verirler.” (Hâkim)

Kişinin hassalarındaki ve uzuvlarındaki engelleri kaldırır, ona ard arda 7 tane furkan (hak ile batılı, doğruyla yanlışı ayırma özelliği) vererek bütün günahlarını örter ve böylece kişi 1.kat cennetin sahibi olur.

8/ENFÂL-29: Yâ eyyuhellezîne âmenû in tettekullâhe yec’al lekum furkânen ve yukeffir ankum seyyiâtikum ve yagfir lekum, vallâhu zul fadlil azîm(azîmi). 
Ey âmenû olanlar, Allah’a karşı takva sahibi olursanız sizi furkan (hak ve bâtılı ayırma özelliği) sahibi kılar! Ve sizden (sizin) günahlarınızı örter ve size mağfiret eder (günahlarınızı sevaba çevirir). Ve Allah, büyük fazl sahibidir. 

“Bir kişi gerçekten İslâm’a girerse, onun bütün günahlarını Allahû Tealâ örter.“ (Sahihi Buhari,1.cilt,39)

“Allah bir kula hayır murad etti mi; onun kalbinin kilidini açar, yakin ve sıdkı yerleştirir. Kalbini işitir ve idrak edecek bir hale koyar. Kalbini salim lisanını sadık ve gidişatını sağlam ve müstakim kılan Kur’an-ı doyurucu ve kalbini görüntü kılar.” Hadis-i şerif

O kişinin irşad makamına baktığı zaman görmeyen gözlerini, irşad makamını görür hale getirir. İrşad makamının sözlerini işitmeyen kulakları, irşad makamının söylediklerini işitir hale gelir. İrşad makamının sözlerini kalplerine indiremeyen insan, Allah’a ulaşmayı diledikten sonra Allah’ın söylediklerini idrak eder, mürşidlerin söylediklerini idrak etmeye başlar.

22/HACC-54: Ve li ya’lemellezîne ûtul ılme ennehul hakku min rabbike fe yu’minû bihî fe tuhbite lehu kulûbuhum, ve innallâhe le hâdillezîne âmenû ilâ sırâtın mustakîm(mustakîmin). 
Ve kendilerine ilim verilenlerin, onun (irşad makamının, Velî Resûl’ün, Nebî Resûl’ün) söylediklerinin Rabbinden bir hak olduğunu bilmeleri, O’na îmân etmeleri, onların kalplerinin O’nu (Allah’ı) idrak etmesi (kalplerinden ekinnetin alınıp yerine ihbat sistemi konarak kalplerin mutmain olması) içindir. Muhakkak ki Allah, âmenû olanları (Allah’a ulaşmayı dileyenleri) mutlaka Sıratı Mustakîm’e hidayet edendir. 

“Mü’min kulağından sulanır.” Hadis- i şerif 

Daha sonra Allahû Tealâ o kişinin kalbine ulaşır. 
64/TEGABUN-11: Mâ esâbe min musîbetin illâ bi iznillâh(bi iznillâhi), ve men yu'min billâhi yehdi kalbeh(kalbehu), vallâhu bikulli şey'in alîm(alîmun).
Allah’ın izni olmadan (kimseye) bir musîbet isabet etmez. Ve kim Allah’a âmenû olursa Allah, onun kalbine ulaşır (hidayet eder). Ve Allah, herşeyi bilendir.

Kişinin kalbini Allah’a çevirir. 

50/KAF-33: Men haşiyer rahmâne bil gaybi ve câe bi kalbin munîbin. 
Gaybda Rahmân'a huşu duyanlar ve münib (Allah'a ulaşmayı dileyen) bir kalple (Allah'ın huzuruna) gelenler (için).

"Ey kalbleri döndüren Allah'ım, kalbimi dinin üzerine sabit kıl." (Tirmizi, Da'avat 135, (3581)

Kişinin göğsünü yarar ve göğsünden kalbine bir nur yolu açar. Çünkü nefsin afetlerinden kurtulması için kalbe bir nur yolu açılmalı ki, Allah zikriyle o kalbe nur ulaşsın ve nefis temizlenerek aydınlansın. 

6/EN'AM-125: Fe men yuridillâhu en yehdiyehu yeşrah sadrehu lil islâm(islâmi), ve men yurid en yudıllehu yec’al sadrehu dayyikan haracen, ke ennemâ yassa’adu fîs semâi, kezâlike yec’alûllâhur ricse alâllezîne lâ yu’minûn(yu’minûne).
Öyleyse Allah kimi Kendisine ulaştırmayı dilerse onun göğsünü yarar ve (Allah’a) teslime (İslâm’a) açar. Kimi dalâlette bırakmayı dilerse, onun göğsünü semada yükseliyormuş gibi daralmış, sıkıntılı yapar. Böylece Allah, mü’min olmayanların üzerine pislik (azap, darlık, güçlük) verir.

Sahâbe Allah’ın Resûl’üne soruyor: “Ey Allah’ın Resûl’ü göğsün şerh edilmesi ne demektir?” Resûlullah (S.A.V) Efendimiz’in cevabı: “Kişinin Allah’tan bir nur üzere olmasıdır.” oluyor.

Kişi “Allah, Allah, Allah…” diye Allah’ın ismini zikrettiği zaman o kalbe Allah’ın katından rahmetle fazl isimli iki nur gelir. Bu nurlar kalbe kadar ulaşırlar, fakat kalbin içine sadece rahmet nuru sızabilir. 

39/ZUMER-22: E fe men şerehallâhu sadrehu lil islâmi fe huve alâ nûrin min rabbih(rabbihi), fe veylun lil kâsiyeti kulûbuhum min zikrillâh(zikrillâhi), ulâike fî dalâlin mubîn(mubînin).
Allah kimin göğsünü İslâm için (Allah’a teslim için) yarmışsa artık o, Rabbinden bir nur üzere olur. Allah’ın zikrinden kalpleri kasiyet bağlayanların vay haline! İşte onlar, apaçık dalâlettedirler.

39/ZUMER-23: Allâhu nezzele ahsenel hadîsi kitâben muteşâbihen mesâniye takşaırru minhu culûdullezîne yahşevne rabbehum, summe telînu culûduhum ve kulûbuhum ilâ zikrillâh(zikrillâhi), zâlike hudallâhi yehdî bihî men yeşâu, ve men yudlilillâhu fe mâ lehu min hâd(hâdin). 
Allah, ihdas ettiği (nurların) ahsen olanlarını (rahmet, fazl ve salâvâtı), ikişer ikişer (salâvât-rahmet ve salâvât-fazl), Kitab'a müteşabih (benzer) olarak indirdi. Rab'lerinden huşû duyanların ciltleri ondan ürperir. Sonra onların ciltleri ve kalpleri Allah'ın zikriyle yumuşar, sükûnet bulur (yatışır). İşte bu, Allah'ın hidayetidir, dilediğini onunla hidayete erdirir. Ve Allah, kimi dalâlette bırakırsa artık onun için bir hidayetçi yoktur.

Kişi zikretmeye başladığı an Allahû Tealâ zikirle, katından salâvât taşıyıcısıyla rahmeti o kişinin göğsüne ve oradan da kalbine ulaştırır. Bu nurlar %2’ye ulaşır ve kişi huşû sahibi olur.

57/HADİD-16: E lem ye’ni lillezîne âmenû en tahşea kulûbuhum li zikrillâhi ve mâ nezele minel hakkı ve lâ yekûnû kellezîne ûtûl kitâbe min kablu fe tâle aleyhimul emedu fe kaset kulûbuhum, ve kesîrun minhum fâsikûn(fâsikûne).
Âmenû olanların kalplerinde, Allah’ın zikri ile (ve bu zikirle) Hakk’tan inen şeyle (nurla) huşûya ulaşmak (huşû sahibi olmak) zamanı gelmedi mi? Daha önce kendilerine kitap verilen ve sonra aradan uzun zaman geçen kalpleri kasiyet bağlayan (kalpleri zikirsizlikten veya zikirden kararan ve sertleşen ve hastalanan) kimseler gibi olmasınlar. Onların çoğu fasıklardır.
Huşuya ulaşan kişi mürşidine ulaşmak için hacet namazını kılar ve mürşidini Allahû Tealâ’dan talep eder.
2/BAKARA-45: Vesteînû bis sabri ves salât(sâlâti), ve innehâ le kebîretun illâ alel hâşiîn(hâşiîne).
(Allah’tan) sabırla ve namazla istiane (yardım) isteyin. Ve muhakkak ki o (hacet namazı ile Allah’a ulaştıracak mürşidini sormak), huşû sahibi olanlardan başkasına elbette ağır gelir.
“Ben Hatemül Enbiya’yım, Ben’den sonra nebî gelmeyecek. Ama Ben’den sonra halifeler gelecek. Benden sonra nebî gelmeyecek ama Ben’den sonra imamlar gelecek ve o imamları arayın bulun.” Hadis-i şerif
Abdulkadir Geylani Hz. "El-Fethu'r Rabbani" Huzur sohbetleri s.530,531, huzur yayınevi tercüme Sıdkı Gülle; 
"Gözlerin uykuya daldığı sırada güzelce abdest al, sonra namaz için divana dur. Namazın kapısını abdestinle, Rabbinin kapısını da namazınla aç ve NAMAZIN ARDINDAN İSTEĞİNİ ARZEYLEYEREK ŞÖYLE YALVAR:
Rabbim! Kiminle arkadaşlık edeyim? KILAVUZ KİM? SENDEN HABER VEREN KİM? VEKİL KİM? O, Al-i Cenaptir, Senin zannını boşa çikarmaz, hiç kuşkusuz o kalbine ilhamda bulunur, sırrına vahiyle yapar, SANA YOL GÖSTERİR; kapıları açar, yolunu aydınlatır. ÖYLE YA CİDDİ ŞEKİLDE ARAYAN, İSTEYEN AMACINA ULAŞIR." 
Ve Allah Bakara 45’teki vaadi gereği o kişiyi mutlaka mürşidine ulaştırır. Hacet namazı hayatta olan bir mürşide işaret eder. Eğer kişi Allah'a ulaşmayı dilemiyorsa huşu sahibi değildir ve sabırla hacet namazı kılsada Allahû Tealâ o kişiye mürşidini göstermez, o kişi mürşidine ulaşamaz.
İmam Şa’ranî Hz.; “…Eğer sadık olursa Allah’a vasıl olur. Yoksa bin mürşid bir araya gelse bile bu adamı vuslata erdiremez.“ 
Hiç kimse kendi mürşidini tayin etme yetkisine sahip değil. Mürşidimizi Allahû Tealâ tayin eder (seçer). 
16/NAHL-9: Ve alallâhi kasdus sebîli ve minhâ câir(câirun), ve lev şâe le hedâkum ecmaîn(ecmaîne).
Ve sebîllerin (dergâhlardan Sıratı Mustakîm’e ulaşan bütün yolların yani mürşidlerin) tayini, Allah’ın üzerinedir. Ve ondan sapanlar vardır. Ve eğer O dileseydi, sizin hepinizi hidayete erdirirdi.
Şeyh Muhammed Saki Haşimi Arifler Yolunun Edebleri , Semerkand‘dan adlı kitapta şöyle buyurmuştur; 
Mesele gerçek mürşidi bulmak ve ona gerçekten teslim olmaktır. Bir arif demiştir ki:"Ey Yüce Rabbim! Senin işin ne güzeldir! Sen bir kulunu sevmek isteyince onu bir dostuna gönderirsin, Dostuna gönderdiklerini de seversin."
Allah'a ulaşmayı dileyen kişinin ruhunun Allah'a ulaşması ve hidayete ermesi için mürşid farzdır. Allahû Tealâ bu konuda şöyle buyurmaktadır;
5/MAİDE-35: Yâ eyyuhellezîne âmenûttekûllâhe vebtegû ileyhil vesîlete ve câhidû fî sebîlihi leallekum tuflihûn(tuflihûne).
Ey âmenû olanlar (Allah’a ulaşmayı, teslim olmayı dileyenler)! Allah’a karşı takva sahibi olun ve O’na ulaştıracak vesileyi isteyin. Ve O’nun yolunda cihad edin. Umulur ki; siz felâha erersiniz.
"Benden sonra nebi gelmeyecek, alimler gelecek, halifeler gelecek, onlara tabi olan bana tâbî olur, onlara asi olan bana asi olur."  (Sahih buhari 9.cilt 1409.hadis- sahih buhari 11.cilt sayfa 181)
"Kim boynunda biat olmadan ölürse cahiliye ölümü ile ölmüştür." Hadis-i Serif (Müslim; H. No: 1851)
Kim Bana itaat ederse muhakkak ki Allah'a itaat etmiş olur. Kim Bana isyan ederse, Allah'a isyan etmiş olur. Her kim İmam'a (Kamil Mürşide veya Devrin İmam'ına) itaat ederse, muhakkak ki Bana itaat etmiş olur. Her kim İmam'a isyan ederse, muhakkak ki Bana isyan etmiş olur." (İbni Mace 8/2589) 
Mürşidler hidayete erdirmeye vesiledirler, peygamberlerin olmadığı dönemlerde hayatta olan devrin imamları veli (evliya) mürşidler hidayete erdirirler (Allaha ulaşmayı dileyenlerin ruhlarını Allah’a ulaştırırlar).
32/SECDE-24: Ve cealnâ minhum eimmeten yehdûne bi emrinâ lemmâ saberû ve kânû bi âyâtinâ yûkınûn(yûkınûne). 
Ve onlardan, emrimizle hidayete erdiren imamlar kıldık ve sabır sahibi oldukları ve âyetlerimize (Hakk’ul yakîn seviyesinde) yakîn hasıl etmiş oldukları için. 
"Salacağınız bir ip, sizi mutlaka Allah'a ulaştırır." Hadis-i şerif
Abdul Kadir Geylani H.Z. Müridlerin kitabı ; Sayfa 1069: “ALLAH‘A ULAŞMAK DİLEYEN her müride bir büyük zat gereklidir.“
Şah-ı Nakşibend (k.s): “Bizler, Allah Teala’ya ulaşmada bir vasıtayız. Bizden kesilip asıl maksada, Cenab-ı Hakk’a bağlanmak gerekir. Gerçek mürşitlerin yolu budur.“
Bizi Allah’a ulaştırmakla mutlak olarak gerekli olan müessese, irşad müessesesidir. Mürşidsiz nefs tezkiyesi mümkün değildir.
Abdulladir Geylani Hz.nin sohbetler kitabı; 
Sayfa-188: "Ey nefs ve hevai arzularının tabiatın kulu, sen kendi görüsünde kanaat etmiş, sana hakikatleri öğretip terbiye edecek bir üstad, Mürşid edinmemişsin.“
Kişi Allah’a ulaşmayı dilediği taktirde, Allahû Tealâ onu, nefsini tezkiye etmesi için mutlaka mürşidine ulaştırır. 12 ihsanla Allah’ın tayin ettiği mürşide ulaşan kişi tabiyetle Allah’tan 7 nimet alır. Bu nimetlerden bir tanesi kişinin Nefs tezkiyesine başlamasıdır. (Mü’min 40, Zümer 22,23,Nur 21, Şems 9)
24/NÛR-21: Yâ eyyuhellezîne âmenû lâ tettebiû hutuvâtiş şeytân(şeytâni), ve men yettebi’ hutuvâtiş şeytâni fe innehu ye’muru bil fahşâi vel munker(munkeri) ve lev lâ fadlullâhi aleykum ve rahmetuhu mâ zekâ minkum min ehadin ebeden ve lâkinnallâhe yuzekkî men yeşâu, vallâhu semî’un alîm(alîmun).
Ey âmenû olanlar, şeytanın adımlarına tâbî olmayın! Ve kim şeytanın adımlarına tâbî olursa o taktirde (şeytanın adımlarına uyduğu taktirde) muhakkak ki o (şeytan), fuhşu (her çeşit kötülüğü) ve münkeri (inkârı ve Allah’ın yasak ettiklerini) emreder. Ve eğer Allah’ın rahmeti ve fazlı sizin üzerinize olmasaydı (nefsinizin kalbine yerleşmeseydi), içinizden hiçbiri ebediyyen nefsini tezkiye edemezdi. Lâkin Allah, dilediğinin nefsini tezkiye eder. Ve Allah, Sem’î’dir (en iyi işitendir) Alîm’dir (en iyi bilendir).
91/ŞEMS-9: Kad efleha men zekkâhâ.
Kim onu (nefsini) tezkiye etmişse felâha (kurtuluşa) ermiştir.
Rasulullah (a.s) Efendimiz, Uhud harbi dönüşünde, etrafındakilere:
"Küçük cihaddan büyük cihada dönüyoruz" buyurdu.
Ashab: "Ey Allahın Resülü, büyük cihad nedir?" diye sorunca, şu cevabı verdiler:
"En büyük Cihad, (Allah´ın emirlerini yerine getirmesi için) nefsle yapılan mücahededir." buyurdu. 

Efendimiz (s.a.v), insanın en azılı düşmanını şöyle tanıtmışlardır:
"Senin en düşmanın, iki kaburga kemiğinin arasında devamlı seninle beraber bulunan nefsindir." 

“En kuvvetli insan, nefsine karşı galip gelen kişidir.“ Hadis-i şerif

Tabi olan kişiye Allah rahim esmasıyla tecelli eder ve rahim esmasının sonucu fazl nuru ulaşır. Tabiyetle kalbimize yazılan îmân kelimesi bir manyetik alanın sahibidir. Allah’ın katından gelen fazıllar ise karşıt manyetik alanın sahibidir. Allah Allah diye zikir yaptığımız zaman Allah’ın katından gelen fazıllar karşıt manyetik alanın sahibi oldukları için kalbe ulaştıklarında îmân kelimesinin etrafında toplanmaya başlarlar. Böylece kalp fazıl nurları tarafından işgal edilir ve nefs tezkiyesi başlar. 

Peygamber Efendimiz s.a.v. hadisinde; En nezafetü minel iman “Temizlik imandan gelir” buyuruyor. 

Mürşide tâbiiyetle kişinin ruhu vücudundan ayrılır ve Allah’a ulaşan yol olan Sırat-ı Müstakim‘e ulaşır. Ruhun gök katlarını aşması nefs tezkiyesine bağlıdır. Zikrimiz arttıkça nefsin tezkiyesine paralel olarak ruh gök katlarına ulaşarak Allah’a doğru yükselir. 
1.defa %7 fazl birikiminde ruh 1. gök katına ulaşır. Nefsin kalbinde %7 (fazl nuru) birikti burası Nefs-i Emmare kademesidir. Kişinin nefsi şerri emrediyor (nefsinden emir alıyor).
12/YÛSUF-53: Ve mâ uberriu nefsî, innen nefse le emmâretun bis sûı illâ mâ rahime rabbî, inne rabbî gafûrun rahîm(rahîmun).
Ve ben, nefsimi ibra edemem (temize çıkaramam). Çünkü nefs, mutlaka sui olanı (şerri, kötülüğü) emreder. Rabbimin Rahîm esmasıyla tecelli ettiği (nefsler) hariç. Muhakkak ki Rabbim, mağfiret edendir (günahları sevaba çevirendir). Rahîm’dir (rahmet nurunu gönderen ve merhamet edendir).
Başlangıçta nefsimizin kalbine sızan % 2 rahmet nurunun oranı hiç artmaz (her kademede % 2 lik oran olduğu gibi kalır).  
BİRİNCİ GÖK KATI
Birinci kata çıkma yetkisini aldığı anda (%7 nur birikimi gerçekleşene kadar)  ruh ana dergâha ulaşır. Ana dergâhta artık ona bir rahle ve bir Kur’ân-ı Kerim teslim edilecektir. 10’arlık insan ruhları sıralarından birine yerleşecektir. Her sabah Hz. Ebubekir’in elini öperek oradaki dergâhın, oradaki müderrisin kürsüsünün arkasında altın kapının sağ tarafındaki secde edenlerden birisi olacaktır. Ve altın kapıdan (Sırat-ı Müstakiym’in başlangıç noktasından) yukarıya yükselmeye başlayacaktır. (1. gök katı) Birinci katta secde edecek ve kalacaklar. 
2.defa %7 fazl birikiminde ruh 2. gök katına ulaşır. Nefsin kalbinde %14 (fazl nuru) birikti, burası Nefs-i Levvame kademesidir. Kişi nefsini levm etmekte, kınamaktadır. Kötülük işlemek istemez ama nefsi ona yaptırır. 
75/KIYÂME-2: Ve lâ uksimu bin nefsil levvâmeh(levvâmeti).
Ve hayır, levvame (kınayan) nefse yemin ederim.
İKİNCİ GÖK KATI
İkinci kata çıkma yetkisi geldiği zaman ruh ikinci kata çıkacak suvarılma havuzlarında suvarılmaya başlayacaktır. Suvarılma havuzları 2 metre 20 cm, boyunda turuncu şeffaf havuzlar. Onun içinde ruhlar tamamen o havuzun içine girerler. Nefes almak diye bir problemleri olmadığı için sıvının içinde yaşamaya devam eder.
3. defa %7 fazl birikiminde ruh 3. gök katına ulaşır. Nefsin kalbinde %21 (fazl nuru) birikti, burası Nefs-i Mülhime kademesidir. Kişi Allah’tan ilham almaya başlar.
91/ŞEMS-8: Fe elhemehâ fucûrehâ ve takvâhâ.
Sonra ona (nefse) fücurunu ve takvasını ilham etti.
ÜÇÜNCÜ GÖK KATI
Sonra üçüncü kata doğru yolculuk yapılır. Nefs-i mülhimede üçüncü kata yükselinir. Üçüncü kat iki katlı bir dergâhtır. Normal standartlarda bu iki katlı dergâhın üst katında sadece bir secde işlemi yapılır ve oradan çıkılıp onun avlusunda bulunan mihenk menfezi adı verilen bir silindire ulaşılır.  Bu bir metre veya bir metre 20 cm genişliğinde, sonsuz uzunlukta bir silindirdir; içi boştur. Ve bu silindir üçüncü katı dördüncü kata bağlar. İşte bu sonsuz silindirin adı mihenk menfezidir. Nefs-i mülhimede üçüncü kata ulaşan kişi, orada bir süre secdesini yaparak üçüncü kata kadar çıkabilir, orada secdesini yapar. Nefs-i mutmainneye ulaştığı zaman dördüncü kata çıkma yetkisini alır. O zaman mihenk menfezini mutlaka geçecektir. Oraya giren otomatik olarak yükselmeye başlar. Sonsuz bir hızla, ışık hızının çok ötesinde bir hızla dördüncü kata ulaşılır. Bir sonraki, bir evvelkinden sonra çıkacağı için, öndekinin ayakları bir sonrakinin başının üzerindedir. Tabiatıyla birbirlerine değmezler. Ve ruhlar mihenk menfezinin önünde yaşanan bu secde işleminin hemen arkasından, mihenk menfezinden dördüncü kata yükselirler. Nefs-i mutmainnede dördüncü kata ulaşılır. 
4. defa %7 nur birikiminde ruh 4. gök katına ulaşır. Nefsin kalbinde %28 (fazl nuru) birikti, burası Nefs-i Mutmainne kademesidir. Kişi mutmain olmuş, Allah’ın kendisine verdikleri ona mutlaka yeterli gelmektedir.
13/RA'D-28: Ellezîne âmenû ve tatmainnu kulûbuhum bi zikrillâh(zikrillâhi) e lâ bi zikrillâhi tatmainnul kulûb(kulûbu).
Onlar, âmenûdurlar ve kalpleri, Allah’ı zikretmekle mutmain olmuştur. Kalpler ancak; Allah’ı zikretmekle mutmain olur, öyle değil mi?
89/FECR-27: Yâ eyyetuhen nefsul mutmainneh(mutmainnetu).
Ey mutmain olan nefs!
“Zengin olan çok malı olan değil, Hakk’ın, kendisine verdiğine kanaat edendir.”
"Allah’ım SANA MÜLAKİ OLMAYA İMAN EDEN, KADERİNE RAZI OLAN, VERDİĞİNE KANAAT EDEN NEFSİ MUTMAİNNE İSTERİM." (Hadis-i kutsi-nasihul ibad )
DÖRDÜNCÜ GÖK KATI
Dördüncü kat, bizim dünyamızdaki Beyt-ül Makdis’in, yani Mescid-il Aksa’nın aynıdır.  Dördüncü kattaki asıl cami esas alınarak dünya üzerinde de vücuda getirilmiş. Ve orada uçarak kapıdan içeriye girilir, secde yapılır. Ön saflar beşinci kata yükselir, geri kalanlar secde de beklerler, beşinci kata ve altıncı kata yükselenler tekrar geriye gelsinler, onlarla beraber aşağıya uçsunlar diye. 

5. defa %7 fazl birikiminde ruh 5. gök katına ulaşır. Nefsin kalbinde %35 (fazl nuru) birikti, burası Nefs-i Radiye kademesidir. Kişi Allah’tan razıdır. 

89/FECR-28: İrciî ilâ rabbiki râdıyeten mardıyyeh(mardıyyeten).
Rabbine dön (Allah’tan) razı olarak ve Allah’ın rızasını kazanmış olarak!

BEŞİNCİ GÖK KATI

Beşinci kata yükselen ruhlar, beşinci kata ulaştıkları zaman bakarlar ki burası Mescid-il Haram’ın aynı. Yani hac mevsiminde, hac edilen o büyük camiinin aslı onun aynı orada. Oradan almışlar örneği, dünya üzerinde vücuda getirmişler. Öbür taraftan oradaki işleme haccü’l ekber denir. Yani hacca giden bir insan dünya üzerinde neler yapıyorsa, orada aynı imkânlar vardır ve yeryüzündeki hac bir ay sürer. Ama oraya her uğrayışta kısa bir hac oluşur, çünkü orada Beyt-ül Haram’ın aslı vardır. 
6. defa %7 nur birikiminde ruh 6. gök katına ulaşır. Nefsin kalbinde %42 (fazl nuru) birikti, burası Nefs-i Mardiyye kademesidir. Allah da bizden razı olmuştur. 

89/FECR-28: İrciî ilâ rabbiki râdıyeten mardıyyeh(mardıyyeten).
Rabbine dön (Allah’tan) razı olarak ve Allah’ın rızasını kazanmış olarak!

ALTINCI GÖK KATI

Altıncı kat, Allah’ın kendilerinden razı olduklarının katıdır. Altıncı kat, çok farklı bir özelliğin sahibidir. Bir defa altıncı katın kapısı normal bir kapı değildir. Bir insan silüeti düşünün: Silüyetini bir kapı olarak düşünün. Diyelim ki iri yarı birisi girmiş olsun. Oradan girdiği anda onun şeklini alır kapı. Başı, omuzları, kolları ve bunun dış çevresi kapı hüviyetini alır. Ama ondan sonra çok kısa boylu bir adamın oradan geçtiğini düşünün, bu sefer de kapı küçülür onun şeklini alır. Altıncı kat, nev’î şahsına münhasır çok özel bir yer. Kapıdan son geçenin izi, bir silüet olarak mutlaka orada kendini gösterir. Son giren veya son çıkan kesin olarak kapıya şeklini bırakır. Her girenin şekli kapıda kendisini gösterir. Kapının kanatları falan yok, açık. Ama her girenle birlikte şeklini değiştirir. İçeri girdiğiniz zaman sevgili okuyucular, yerden yaklaşık dört metre yukarıda buz kalıbına çok benzeyen bir nur göreceksiniz. Bu nura dikkat edin. Çok açık yeşil renkte bir beyaz nur. Karşısında herkes ayakta sıra olur, tek bir sıra oluşturulur. Sol kanat velîsi sol tarafta yukarıda bir kontrol mevkiinden olanları görüyor. Sağ kanat velîsi sağ tarafta biraz daha yukarıda bir yerde, o da olayları görür. Ve nurdan çıkan ışınlar, orada bulunan bütün ruhların derilerini kendi rengine döndürür. Beyaz ve çok açık yeşil. Ama sadece rengini döndürmekle kalmaz, ellerinin ve yüzlerinin bütün derileri çatlar. Bu çatlak çatlak olan derilerin tedavisi için özel aletlerle (başlarına konur bu aletler), tedavileri yapılır. Çatlaklar izale edildiği zaman altıncı kattan aşağıya doğru inme başlar. Beşinci kata inilir, hep beraber toplanıp beşinci kattakilerle birlikte dördüncü kata inilir. Dördüncü kattakileri de alarak üçüncü kata inilir. Her kattakiler de beraber gelerek birinci katta hepsi tamamlanır ve zemin kata inilir. Herkes onarlık sıralarda ait olduğu yere geri döner.
Ve günlerden bir gün bu insanlardan birinin yüzü ve elleri çatlamaz. Rengi o rengi alır ve bir daha değişmez. Bu kişi için Kur’ân-ı Kerim’imiz “sıbgatullah olmuştur” diyor. Yani Allah’ın boyasıyla boyanmış, Allah’ın boyasıyla renk değiştirmiş olan bir insan. Beyaz çok açık yeşil bir muhteşem renk. Bu kişiye 12 -15m yüksekligindeki Cebrail a.s. Kürsüsünde HİLAT giydirilir ve bir de kılıç verilir eline. Eğri bir kılıç. O kılıçla birlikte kişi kılıcı yukarı doğru kaldırıp  kubbeli tavandan kapıdan yukarı yükselir. Ve yedinci kata ulaşır. Ötekilerin hepsi altıncı kata kadar çıkabilir, tekrar beşinci kata, dördüncü kata, zemin kata inilir. Henüz yedincikata çıkma yetkisinin sahibi değillerdir. 

2/BAKAR - 138 : Sıbgatallâh(sıbgatallâhi) ve men ahsenu minallâhi sıbgaten, ve nahnu lehu ağabeydûn(âbidûne).
Allah’ın boyası (ile boyan). Allah’ın boyası ile boyanandan daha güzel (ahsen) olan kimdir? Ve (işte) biz, O’na kul olanlarız.

7. defa %7 nur birikiminde ruh 7. gök katına ulaşır. Nefsin kalbinde %49 (fazl nuru) birikti, burası Tezkiye kademesidir. 

35/FÂTIR-18: Ve lâ tezirû vâziretun vizre uhrâ, ve in ted’u muskaletun ilâ himlihâ lâ yuhmel minhu şey’un ve lev kâne zâ kurbâ, innemâ tunzirullezîne yahşevne rabbehum bil gaybi ve ekâmûs salâh(salâte), ve men tezekkâ fe innemâ yetezekkâ li nefsih(nefsihî), ve ilâllâhil masîr(masîru).
Ve yük taşıyan birisi (bir günahkâr) başka birinin yükünü (günahını) yüklenmez. Eğer ağır yüklü kimse, onu (günahlarını) yüklenmeye (başkasını) çağırsa bile ondan hiçbir şey yükletilmez, onun yakını olsa dahi. Sen ancak gaybte Rabbine huşû duyanları ve namazı ikame edenleri uyarırsın. Ve kim tezkiye olursa (nefsini tezkiye ederse), o taktirde bunu sadece kendi nefsi için yapar. Ve dönüş Allah’adır (Nefs tezkiyesi ile ruh Allah’a döner, ulaşır).

“Hz. Muhammed Mustafa (S.A.V) Efendimiz, hadîs-i şerifinde buyuruyor ki: “Ölmeden evvel ölünüz.” (Acluni Keşfü'l Hafa c: 2 shf: 291(2669)).

       YEDİNCİ GÖK KATI

Yedinci kata çıkan bu kişi, bir kapı görür karşısında.3,5-4m yüksekliginde 1.5m genişliginde tek kanatlı Altın bir kapı. Ama bu kapı zemin kattaki Sırat-ı Müstakiym girişindeki kapının aynı. Yüzde yüz aynı kapı. Baklava dilimli,ve üzerinde kolu, tokmağı olmayan bir kapı. Bu kapının bir başka özelliği var: Bunun altında yedi tane beyaz mermerden basamak var. Yedi basamakla çıkılıyor bu kapının bulunduğu yere. Merdivenin iki tarafında tırabzanlar var. O beşinci basamakta, sağ tırabzandan sonra uzanan, 7 tane bakladan oluşan bir altın zincir var. Yaklaşık kol kalınlığında , 1m boyunda bir zincir bu. O kişi elindeki Allahın ona nasip kıldığı kılıçla, bir defa bu altın zincirin üzerine vurur. Altın zincir ikiye ayrılır. Aynı anda arkadaki kapı açılır. Geri kalan basamakların üzerinden uçarak kapıdan içeri girer . orada İşte bu kapı fetih kapısıdır. Oradan tavanı aşarsınız yukarısı kader hücreleridir.

1.Alem- Fetih Kapısı ve Kader Hücreleri

Sol tarafınız geçmişinizdir. Bir duvarla örülüdür. Bu duvarın üzerinde sıva göremezsiniz. Taşların üst üste konulmasıyla oluşturulan alelade bir duvar hüviyetinde. Ama sağa döndüğünüz zaman önünüzde size ait sonsuza kadar uzanan kader hücrelerini göreceksiniz, turuncu renkte bal peteklerine çok benzeyen altıgen kader hücreleri. Sonsuz hızla bunların üzerinden aşıp ikinci aleme geçeceksiniz. İkinci aleme geçmek yetkisini aldığınız zaman. 

2.Alem Ümmül-Kitap 

İkinci alemde ümmülkitap göreceksiniz. On katlı bir apartman büyüklüğünde bir kitap, boşlukta durur, 4m yükseklikte yaklaşık yerden. Altında, etrafında 60 kişinin yer aldığı çok kocaman bir kürsü var. Normal bir odadan daha geniş bir kürsü. Kürsünün karşı tarafında, ümmülkitab’ın altında, Devrin İmam’ını göreceksiniz; orada vazifeli. Ümmülkitab’ın bir sayfası açık. Bu kitabın içinde Allah’ın bütün mukaddes kitapları yer alıyor. Bundan sonraki alem Kudret Denizi

3.Alem Kudret Denizi 

Daha öteye geçebilecek olanlar, onlar kudret denizine girecek olanlardır. Uçarak kudret denizine dalarlar.

4.Alem Makam-ı Mahmud 

Makam-ı Mahmud’a ulaşanlar orada Peygamber Efendimiz (S.A.V)’i, O’nun sahâbesini göreceklerdir. Devrin imamı da orada Peygamber Efendimiz (S.A.V) ile birlikte kalacaktır.
5.Alem Divan-ı Salihiyn 
Divan-ı Salihiyn; orada gavs vardır. Peygamber Efendimiz (S.A.V) oraya ulaşarak gavstaki görevi devralır. Peygamber Efendimiz (S.A.V) oradayken görev O’nundur. En nihayet Alem Zikir hücreleri
6.Alem Zikir Hücreleri
Zikir hücreleri; Burada çok aydınlık olmayan bir ortamda, simetrik olarak yerleştirilmiş olan yüzlerce hücre göreceksiniz. Yaklaşık iki metre yirmi santim yüksekliğinde küre. Şeffaf kürelerin içinde insan ruhları oturup ellerinde tespihleri ile zikir yaparlar. Ve böyle bir ortamda her gün Devrin İmam’ı, arkasındaki iki kişi (Peygamber Efendimiz (S.A.V)’le Hz. İsa) olmak üzere üç kişi inerler. Ve her gün zikir hücresi içinde bulunan herkes dışarı çıkar ve bir hilâl meydana getirirler. Bu hilâlin önünde Türk bayrağındaki yıldızın yerinde bu üç kişi gelip, belli bir süre mutlaka sohbet yaparlar. Zikir hücresindekiler, bu sohbetten evvel el öperek hilâli meydana getirirler. İkinci sıra, ilk sıranın baştakilerden bir sonrakinden başlar, üçüncü sıra onlardan bir sonrakinden başlar, böylece ortası geniş kenara doğru gittikçe daralan bir hilâl vücuda gelir. Hilâlin birbirine yaklaşan noktalarında da bu üç kişiden oluşan bir yıldız söz konusu. Ve Allahû Tealâ’nın dizaynında, bu sohbet her gün mutlaka tahakkuk eder. Bir gün zikir hücrelerinden bir kişi zikrini tamamlamış olur. O kişi, İndî İlâhi’ye ve oradan Sidret-ül Münteha’ya ulaşır. 
7.Alem Sidret-ül Münteha
Sidret-ül Münteha’da o kişi Rabbini görür. (Yalnız ruh görür, kişi henüz bu seviyede göremez) ve Allah’a oradan yükselerek ulaşır. Allah’ın Zat’ına ulaştığı zaman da, Allah’ın Zat’ında ifna olur, yok olur. 
Tezkiye olanın nefsinin kalbi %2 rahmet nuru ve %49 fazl birikimi ile %51’i nurlarla kaplanmıştır. Burası nefs tezkiyesinin tamamlandığı noktadır. Ruhumuz da nefsin tezkiyesine paralel olarak 7 kat gök katını ve 7 alemi geçerek, Allah’ın Zat’ına ulaşır ve Allah’ın Zat’ında yok olur (ruh ölmeden önce Allah'a teslim olur).  
78/NEBE-39:  femen şâettehaze ilâ rabbihî meâbâ(meâben). 
Dileyen (Allah'a ulaşmayı dileyen) kişi, kendisini Rabbine ulaştıran (yolu, Sıratı Mustakîm'i) yol ittihaz eder (edinir). (Allah'a ulaşan kişiye Allah), meab (sığınak, melce) olur.

İMAM-I RABBANİ HZ. CİLT1.MEKTUP152: 
Ruhu asli makamına yükselmesi “ölmeden evvel elde edilen ölümle mümkündür ki“ tasavvuf ehli bu hali ''fena'' tabiriyle ifade ederler. Hayattayken ruhunu bu mertebeye yükseltenlere ne devlet!

Ve ruhu Allah’a ulaşan kişi hidayete erer.

18/KEHF-17: Ve tereş şemse izâ taleat tezâveru an kehfihim zâtel yemîni ve izâ garabet takrıduhum zâteş şimâli ve hum fî fecvetin minh(minhu), zâlike min âyâtillâh(âyâtillâhi), men yehdillâhu fe huvel muhted(muhtedi), ve men yudlil fe len tecide lehu veliyyen murşidâ(murşiden).
Ve güneşin doğduğu zaman mağaralarının sağ tarafından geldiğini ve battığı zaman sol taraftan onların yanlarından geçtiğini görürsün. Ve onlar, onun (mağaranın) geniş sahası içinde bulunuyorlardı. İşte bu, Allah’ın âyetlerinden (mucizelerinden)dir. Allah, kimi Kendisine ulaştırırsa, işte o hidayete ermiştir. Ve kimi dalâlette bırakırsa (kim Allah’a ulaşmayı dilemezse) artık onun için velî mürşid (irşad eden evliya) bulunmaz.

Nefs tezkiyesi; nefsin kalbinde karanlıklardan fazla nurların birikmesidir, Allahu Teala‘nın Şura 13’te verdiği sözü yerine getirmesidir. Allahu Teala’nın, Allah’a ulaşamayı dileyen kişinin ruhunun Allah’a ulaşması için nefsini %51 temizlemesidir. Nefsini tezkiye eden Şems 9’a göre felaha ulaşır. Buradaki felah 3.kat cennettir.

91/ŞEMS-9: Kad efleha men zekkâhâ. 
Kim onu (nefsini) tezkiye etmişse felâha (kurtuluşa) ermiştir.

%51 temizlenen nefs Allah’ın emirlerine yarı yarıya itaat eder, kalan %49 karanlık ise emirlere itaat etmez. Bu nedenle nefsini tezkiye eden kişinin dünya saadeti yarı yarıyadır. 

Mutluluğumuz nefsimizin temizlenmesine bağlıdır. Kişinin nefsinin temizlenmesi ise mutlaka Allah’a ulaşmayı dilemesine bağlı. Kişi serbest iradesiyle Allah‘a ulaşmayı dilerse , Allah onu, nefsini tezkiye etmesi için mutlaka mürşidine ulaştırır. Nefs her kademede temizlendikçe mutluluk oranı da kademe kademe artar. Ne zamanki nefs %100 temizlenir, işte o zaman dünya mutluluğunun tamamına ulaşılır. Bu ise daimi zikirle mümkündür. 

Nefs tezkiyesi Allahu Tealaya teslim olmanın vazgeçilmez şartıdır.

      Allah razı olsun.