Kur'ân-ı Kerim'e göre “şirk”

Şirk ortak koşmak demektir. Yani Alah’tan başka bir ilah edinmek, O’nun ortakları ve şerikinin olduğuna inanmak. 

6/EN’AM-151: Kul teâlev etlu mâ harreme rabbukum aleykum ellâ tuşrikû bihî şey’â(şey’en), ve bil vâlideyni ihsânâ(ihsânen), ve lâ taktulû evlâdekum min imlak(imlakin), nahnu nerzukukum ve iyyâhum, ve lâ takrebûl fevâhışe mâ zahere minhâ ve mâ batan(batane), ve lâ taktulûn nefselletî harremallâhu illâ bil hakk(hakkı), zâlikum vassâkum bihî leallekum ta’kılûn(ta’kılûne).
De ki: “Gelin Rabbinizin size neleri haram kıldığını okuyayım; O’na bir şeyi ortak koşmayın. Anne, babaya ihsanla davranın. Yokluk (fakirlik) sebebiyle çocuklarınızı öldürmeyin. Onları da, sizi de yalnız Biz rızıklandırırız. Kötülüğün açığına da, gizlisine de yaklaşmayın. Haklı olmanız hariç kimseyi öldürmeyin ki; onu Allah haram kıldı. İşte bunları size vasiyet (emir) etti. Böylece siz, akıl edersiniz.”

Allahû Tealâ’nın yasak ettiği birinci fiil, Allah’a ortak koşmaktır. Yani şirktir. 
Allahû Tealâ’nın yapmamızı istediği emir ve nehiylerin başında Allah’a hiçbir şeyi şirk koşmamak vardır. 

Şirk iki çeşittir; açık şirk ve gizli şirk.

AÇIK ŞİRK

Bir put yapıp ya da herhangi bir yıldıza veya herhangi bir şeye tapınmak, onu Allah’a ortak koşmak, ona ibadet etmek (hatta Allah ile beraber ona da ibadet etmek) anlamındadır.

10/YÛNUS-18: Ve ya'budûne min dûnillâhi mâ lâ yedurruhum ve lâ yenfeuhum ve yekûlûne hâulâi şufeâunâ indallâh(indallâhi), kul e tunebbiûnâllâhe bimâ lâ ya'lemu fîs semâvâti ve lâ fîl ard(ardı), subhânehu ve teâlâ ammâ yuşrikûn(yuşrikûne). 
Ve onlara fayda ve zarar vermeyen Allah’tan başka şeylere (putlara) kulluk (ibadet) ediyorlar. Ve “Bunlar, Allah’ın yanında bizim şefaatçilerimiz.” diyorlar. De ki: “Yeryüzünde ve semalarda bilmediği bir şeyi Allah’a haber mi veriyorsunuz?” O, Sübhan’dır (münezzehtir), onların ortak koştuğu şeylerden yücedir.

27/NEML-24: Vecedtuhâ ve kavmehâ yescudûne liş şemsi min dûnillâhi ve zeyyene lehümuş şeytânu a’mâlehum fe saddehum anis sebîli fe hum lâ yehtedûn(yehtedûne). 
Onu ve kavmini Allah’ın yerine güneşe secde ederken buldum. Ve şeytan, onlara yaptıklarını süslemiş ve böylece (Allah’ın) sebîlinden (yolundan) men etmiş. Bu sebeple onlar hidayette değiller.

Bu ayeti kerimelerdeki insanlar açık şirktedirler. Çünkü açık bir şekilde Allah’tan başka ilâh edinmişler. 

Yahudilerin “İdris A.S. Allah’ın oğludur.” yani ikinci Allah’tır demeleri veya hristiyanların “baba Allah, Allahu Teala, oğul Allah (İsa A.S.) ve Ruhül Kudüs (Cebrail A.S.)” dan oluşan 3 Allah iddaları (teslis akidesi) de açık şirktir.

5/MÂİDE-72: Lekad keferellezîne kâlû innallâhe huvel mesîhubnu meryem(meryeme). Ve kâlel mesîhu yâ benî isrâîla’budûllâhe rabbî ve rabbekum. İnnehu men yuşrik billâhi fe kad harremallâhu aleyhil cennete ve me’vâhun nâr(nâru). Ve mâ liz zâlimîne min ensâr(ensârin). 
Andolsun ki; “Muhakkak ki Allah, O, Meryem oğlu Mesih’tir.” diyenler kâfir olmuşlardır. Oysa Mesih (Hz. İsa, onlara) şöyle demişti; “Ey İsrailoğulları! Benim Rabbim ve sizin Rabbiniz olan Allah’a kul olun. Muhakkak ki, kim Allah’a şirk (eş, ortak) koşarsa, o taktirde Allah ona cenneti haram etmiştir ve onun varacağı yer ateştir. Ve zalimler için bir yardımcı yoktur.”

9/TEVBE-31: İttehazû ahbârehum ve ruhbânehum erbâben min dûnillâhi vel mesîhabne meryem(meryeme), ve mâ umirû illâ li ya'budû ilâhen vâhidâ (vâhiden),lâ ilâhe illâ huve, subhânehu ammâ yuşrikûn(yuşrikûne). 
Onlar, ahbarları (dîn adamlarını) ve ruhbanları (rahipleri) ve Meryem oğlu Mesih’i Allah’tan başka Rab’ler edindiler. Tek bir ilâha kul olmalarından başka bir şeyle emrolunmadılar. O’ndan başka ilâh yoktur. (Onların) şirk koştukları şeylerden O (Allah), münezzehtir.

İnsan hiçbir zaman ilâh olamaz, insan bir yaratıktır, Allah ise Yaratan'dır. İslâm âlemi için artık açık şirk, yani Allah'ın yerine başka birine tapmak söz konusu değildir. 

Peygamber Efendimiz (S.A.V) bir hadîsinde: “Ben ümmetimin açık şirkinden korkmuyorum, ama gizli şirkinden korkuyorum. Benim ümmetim bir put yapıp da ona tapmaz. Ama gizli şirk onların fark edemeyecekleri şekildedir. Kara karıncanın, kara taş üzerinde, gece karanlığındaki hareketi gibidir. Onlar farkında olmadan şirkin içinde yüzerler” buyurmaktadır. 

Peygamber Efendimiz (S.A.V)'in korkusu gizli şirktendir. Asıl tehlike gizli şirkdir. 

O halde gizli şirk nedir?

GİZLİ ŞİRK

Allah’ı bir bilmelerine rağmen, hatta ona ibadet etmelerine rağmen, Allah’ın emirlerine itaat yerine kişinin nefsine itaat etmesi (nefsini ilah) edinmesidir. (İlah mertebesine nefslerini koymaları).

Kişi nefsine tâbî olduğu noktada Allah’ı Rab mevkiinden indirir, nefsini Rab mevkiine koyar.

Örneğin: Allahû Tealâ namazı üzerimize farz kılmasına rağmen, sabah namazı vakti geldiğinde nefsimizin uyku hoşuna gittiği için Allah’ın emrine isyan eder, Allah’ın farzını yerine getirmez. O noktada isyan ederek uykuyu tercih eder. Bu durumda kişi Allah’ı Rab mevkiinden indirmiş, nefsini Allah’ın yerine koymuş ve nefsinin emrini yerine getirmiştir. İşte bu, gizli şirktir.

Gizli şirk Allah'a ulaşmayı dilemeyenler için geçerlidir. Kim Allah’a ulaşmayı dilemezse, nefsini ve hevasını kendisine ilâh edinir ve gizli şirke düşer.

30/RUM-31: Munîbîne ileyhi vettekûhu ve ekîmûs salâte ve lâ tekûnû minel muşrikîn(muşrikîne). 
O’na (Allah’a) yönelin (Allah’a ulaşmayı dileyin) ve takva sahibi olun. Ve namazı ikame edin (namaz kılın). Ve (böylece) müşriklerden olmayın.

Günümüz dîn tatbikatında “Allah’a ulaşma dileği” olmadığı için bu tatbikatı uygulayan bir kişi gizli şirktedir ve şeytana tâbî olmaktadır.

Nefsin ilah edilmesi ve şirkte kalmak

Allahû Tealâ, Câsiye Suresinin 23. âyet-i kerimesinde buyuruyor ki; 

45/CÂSİYE-23: E fe reeyte menittehaze ilâhehu hevâhu ve edallehullâhu alâ ilmin ve hateme alâ sem’ihî ve kalbihî ve ceale alâ basarihî gışâveh(gışâveten), fe men yehdîhi min ba’dillâh(ba’dillâhi), e fe lâ tezekkerûn(tezekkerûne). 
Hevasını kendisine ilâh edinen kişiyi gördün mü? Ve Allah, onu ilim (onun faydasız ilmi) üzere dalâlette bıraktı. Ve onun işitme hassasını ve kalbini mühürledi. Ve onun basar (görme) hassasının üzerine gışavet (perde) kıldı (çekti). Bu durumda Allah’tan sonra onu kim hidayete erdirir? Hâlâ tezekkür etmez misiniz?

Bu kişi hevasını, nefsinin afetlerinin talebini ilâh edinmiştir. Yani kişi nefsinin afetlerine tâbî olduğu zaman, Allahû Tealâ’yı Rab mevkiinden indirmiş, onu Allah’ın yerine koymuş, nefsinin emirlerini yerine getirmiştir. Nefsin emri nedir? “Namazı kılma, uykuya devam et! Hoşuna gidiyorsa içki iç! Yasağı çiğne!” Böyle bir kişi nefsinin emrinde olandır. Nefsini ilâh edinmiştir.

Peygamber Efendimiz (S.A.V), hadîsinde buyuruyor ki: “Riya gizli şirktir.” 
Nefsin 19 tane afetinden bir tanesi riyadır. Peygamber Efendimiz (S.A.V): “Riya, gizli şirktir.” buyuruyorsa, o zaman kişi nefsin hangi afetine (hevasına) tâbî olursa olsun, bu gizli şirktir.

25/FURKÂN-43: E raeyte menittehaze ilâhehu hevâh(hevâhu), e fe ente tekûnu aleyhi vekîlâ(vekîlen). 
Hevasını ilâh edinen kişiyi gördün mü? Yoksa sen mi ona vekil olacaksın?

O halde gördük ki gizli şirk, kişinin nefsinin afetlerini Allah’ın yerine koyması, yani nefsinin afetlerine tâbî olmasıdır.

Nefsinin hevasına tâbî olan kişi, Allah’ın yasakları cephesinden olaya nasıl bakar? 

Bu kişi emirleri yerine getirmez veya az yerine getirir. 

Kur’ân-ı Kerim’de;

1-Dünya hayatında ruhu Allah’a ulaştırmayı dilemek farzdır; bu kişi Allah’a ulaşmayı dilemez. 

2-Allah’ın bizler için tayin ettiği mürşide tâbî olmak farzdır; bu kişi mürşidine tâbî olmaz. 

3-Ruhun Allah’a teslimi farzdır; bu kişi ruhunu Allah’a teslim etmez. 

4-Fizik bedenin Allah’a teslimi farzdır; bu kişi fizik bedenini Allah’a teslim etmez. 

5-Nefsin Allah’a teslimi farzdır; bu kişi nefsini Allah’a teslim etmez. 

6-İrşada ulaşmak farzdır; bu kişi irşada ulaşmaz. 

7-İradenin Allah’a teslimi farzdır; bu kişi iradesini Allah’a teslim etmez. 

Böylece farz emirlerin hiçbiri yoktur. Vasıta emirler açısından ise zikir tatbikatta yoktur, Allah’ın âyetleriyle tebliğ yoktur, tövbe yoktur. Sadece kuru kuruya İslâm’ın 5 şartını yerine getirmek söz konusudur.

Nefsinin hevasına tâbî olan kişi, insanlarla ilişkiler açısından olaya nasıl bakar? 

İnsanlarla ilişkiler açısından olaya baktığımız zaman bu insanların diğer insanlara karşı olan görevlerini de yerine getirdiğini söylemek mümkün değildir. Çünkü kişi, ömrü boyunca Allah’a açılan bütün kapıları kapalı, şeytana açılan bütün kapıları açık ve nefsin arzularına tâbî olması sebebiyle diğer insanlarla sürekli bir didişme, kavga ve düşmanlık içerisindedir. Kişi sadece nefsinin hevasına tâbî olduğu için nefsini tatmin eder, o kadar. 

Şeytan, birçok insana Allah’ın farz kıldığı emirleri işlettirmeyerek, onları Allah’a güvendirtmeye doğru yöneltir. Yasaklar cephesinden de Allah’ın farz emirlerini yerine getirmeyen bir insan, hayatı boyunca hep nefsinin hevasına tâbî olarak yasakları işleyecektir.

Şirkte kalanların durumu;

Allahu Teala kendisine şirk koşulmasını affetmiyor. Ve bu kişi nefsine tabi olduğu için dalalette;

4/NİSÂ-116: İnnallâhe lâ yagfiru en yuşreke bihî ve yagfiru mâdûne zâlike li men yeşâu ve men yuşrik billâhi fe kad dalle dalâlen baîdâ(baîdan). 
Muhakkak ki Allah, kendisine şirk koşulmasını affetmez. Bunun dışındaki şeyleri ise, dilediği kimse için mağfiret eder. Ve kim Allah'a şirk koşarsa, o taktirde o, uzak bir dalâletle sapmıştır.

Allahû Tealâ’nın davetçisi Allahû Tealâ’ya davet eder.

28/KASAS-50: Fe in lem yestecîbû leke fa’lem ennemâ yettebiûne ehvâehum, ve men edallu mimmenittebea hevâhu bi gayri huden minallâh(minallâhi), innallâhe lâ yehdil kavmez zâlimîn(zâlimîne). 
Bundan sonra eğer sana icabet etmezlerse (senin hidayete erdirme davetine uymazlarsa), bil ki onlar heveslerine tâbîdirler. Allah’tan bir hidayetçi olmaksızın (hidayetçiye değil de) kendi heveslerine tâbî olandan daha çok dalâlette kim vardır? Muhakkak ki Allah, zalimler kavmini hidayete erdirmez.

Bu ayette de görüldüğü gibi, Allah’ın hidayetçisine tabii olmayanların nefslerine tabii olduğu ve dalalette olduğu açık ve kesindir. Allah’ın davetini gerçekleştiren davetçisine itaat etmezler. 

47/MUHAMMED-16: Ve minhum men yestemiu ileyke, hattâ izâ harecû min indike kâlû lillezîne ûtûl ilme mâzâ kâle ânifâ(ânifen), ulâikellezîne tabaallâhu alâ kulûbihim vettebeû ehvâehum.
Ve seni dinleyenlerden bir kısmı, senin yanından çıktıkları zaman, kendilerine ilim verilenlere: “Biraz önce (O) ne dedi?” dediler. İşte onlar, Allah’ın, kalplerini mühürledikleri kişilerdir ve onlar hevalarına tâbî olanlardır.

Kalpleri mühürlenenler ve hevalarına tâbî olanlar daveti kabul etmemişler. Bu kişiler Allaha ulaşmayı dilemedikçe, dalalette kalacak ve hiç hidayete eremeyecek. Allah bu kişiler için "nefslerini hüsrana düşürdüler" buyuruyor.

10/YÛNUS-45: Ve yevme yahşuruhum keen lem yelbesû illâ sâaten minen nehâri yete ârefûne beynehum, kad hasirellezîne kezzebû bi likâillâhi ve mâ kânû muhtedîn(muhtedîne). 
Ve o gün (Allahû Tealâ), gündüzden bir saatten başka kalmamışlar (bir saat kalmışlar) gibi onları toplayacak (haşredecek). Birbirlerini tanıyacaklar (aralarında tanışacaklar). Allah’a mülâki olmayı (Allah’a ölmeden önce ulaşmayı) yalanlayanlar, hüsrana düştüler (nefslerini hüsrana düşürdüler). Ve hidayete eren kimse(ler) olmadılar (ruhlarını ölmeden evvel Allah’a ulaştıramadılar). 

Allahû Tealâ, Zumer Suresinin 65. âyet-i kerimesinde şirk koşanların; yani Allah’a ulaşmayı dilemeyenlerin amellerinin boşa gideceğini, böylece hüsranda olacaklarını ifade etmektedir; 

39/ZUMER-65: Ve lekad ûhıye ileyke ve ilellezîne min kablik(kablike), le in eşrekte le yahbetanne ameluke ve le tekûnenne minel hâsirîn(hâsirîne).
 Ve andolsun ki, sana ve senden öncekilere: "Gerçekten eğer sen şirk koşarsan (Allah’a ulaşmayı dilemezsen), amellerin mutlaka heba olur. Ve mutlaka hüsrana düşenlerden olursun." diye vahyolundu.

Şirkte olan kişinin ameli boşa gittiği için sadece negatif dereceleri (günahları) kalır. Bu günahlar da onun cehenneme gitmesine sebep olur.

23/MU'MİNÛN-103: Ve men haffet mevâzînuhu fe ulâikellezîne hasirû enfusehum fî cehenneme hâlidûn(hâlidûne). 
Ve kimin mizanı (sevap tartıları), hafif gelirse işte onlar, nefslerini hüsrana düşürenlerdir. Onlar, cehennemde ebediyyen kalacak olanlardır.
Ömrü boyunca İslâm’ın 5 şartını yerine getiren -Allah’a ulaşmayı dilemeyen- bir insanın amelleri boşa gideceği için, cehennemle azablanır. Allahû Tealâ, cennete girmenin standartını Mu’minûn Suresinin 102. âyet-i kerimesinde vermektedir;

23/MU'MİNÛN-102: Fe men sekulet mevâzînuhu fe ulâike humul muflihûn(muflihûne). 
O zaman kimin mizanı (sevap tartıları) ağır gelirse işte onlar, felâha erenlerdir.
 
       Bir insanın hasenat tartılarının ağır gelebilmesi için, o kişinin Allah’a ulaşmayı dilemesi gerekir. Eğer dilerse, o zaman Allahû Tealâ o kişinin günahlarını örter, geriye sadece sevapları kalır. Sevapları günahlarından fazla olan, kişi böylece felâha ulaşan (kutuluşa eren, cennete giden) birisi olur. 

Allahu Teala tarafından inananlar olarak insanlar iki grupta mütalaa edilir. Allahû Teâlâ ikisine de mü’min (amenû) diyor. Birisi sadece inanan, kendine göre ibadetleri yapan. İkincisine hak mü’minler diyor.

Allahû Teâlâ Enfal 29’da diğer inananlara, yani takva sahibi olmamış mü’minlere sesleniyor;

8/ENFÂL-29: Yâ eyyuhellezîne âmenû in tettekullâhe yec’al lekum furkânen ve yukeffir ankum seyyiâtikum ve yagfir lekum, vallâhu zul fadlil azîm(azîmi).
Ey âmenû olanlar, Allah'a karşı takva sahibi olursanız sizi furkan (hak ve bâtılı ayırma özelliği) sahibi kılar! Ve sizden (sizin) günahlarınızı örter ve size mağfiret eder (günahlarınızı sevaba çevirir). Ve Allah, büyük fazl sahibidir.

O halde Hak mü’minlerin özelliği nedir? Takva sahibi olmaları. 

30/RÛM-31: Munîbîne ileyhi vettekûhu ve ekîmûs salâte ve lâ tekûnû minel muşrikîn(muşrikîne). 
O’na (Allah’a) yönelin (Allah’a ulaşmayı dileyin) ve takva sahibi olun. Ve namazı ikame edin (namaz kılın). Ve (böylece) müşriklerden olmayın.

Yani gerçek mü’min takva sahibi olan kişidir. Diğerleri? Sadece inanmış. İşte sadece inanmış olanlar şirk içinde devam edenlerdir. Ancak takva sahibi olan iman sahipleri, işte onlar şirkten kurtulmuştur. Neden? Allahû Teâlâ buyuruyor ki;

4/NİSA-48: İnnallâhe lâ yagfiru en yuşreke bihî ve yagfiru mâ dûne zâlike li men yeşâu ve men yuşrik billâhi fe kadifterâ ismen azîmâ(azîmen).
Muhakkak ki; Allah, O’na şirk koşulmasını bağışlamaz. Bunun dışındaki şeyleri dilediği kimse için bağışlar. Andolsun ki; Allah’a şirk koşan, iftira ederek büyük bir günah işlemiştir.

4/NİSÂ-116: İnnallâhe lâ yagfiru en yuşreke bihî ve yagfiru mâdûne zâlike li men yeşâu ve men yuşrik billâhi fe kad dalle dalâlen baîdâ(baîdan). 
Muhakkak ki Allah, kendisine şirk koşulmasını affetmez. Bunun dışındaki şeyleri ise, dilediği kimse için mağfiret eder. Ve kim Allah'a şirk koşarsa, o taktirde o, uzak bir dalâletle sapmıştır.

“ Allah şirktekileri bağışlamaz” yani mağfiret etmez. Peki kimleri mağfiret eder? Takva sahiplerini mağfiret eder (Enfal 29). 

O halde; Allahû Tealâ şirk içinde olanların mağfiret talebini kabul etmez. Şirk içinde olanların yaptığı iyi amelleri boşa gider. Gizli şirk  sebebiyle ameli boşa giden insanların hidayette olmadıkları için Sıratı Mustakîm’e ulaştırılması mümkün değildir.

6/EN'ÂM-87: Ve min âbâihim ve zurriyyâtihim ve ihvânihim, vectebeynâhum ve hedeynâhum ilâ sırâtın mustekîm(mustekîmin).
Ve onların babalarından, zürriyetlerinden (nesillerinden) ve kardeşlerinden onları seçtik. Ve onları Sıratı Mustakîm'e (Allah'a ruhu ulaştıran yola) hidayet ettik (ulaştırdık).

6/EN'ÂM-88: Zâlike hudallâhi yehdî bihî men yeşâu min ıbâdih(ıbâdihî), ve lev eşrekû le habita anhum mâ kânû ya’melûn(ya’melûne).
İşte bu Allah'ın hidayetidir. Kullarından dilediğini onunla hidayete erdirir. Ve eğer şirk koşsalardı, elbette yapmış oldukları şeyler heba olurdu (boşa giderdi).

Allahû Teâlâ, Enam 87 ve Fussilet 6 ‘da Sıratı Mustakîm’in Allah’a istikametlenmiş bir yol olduğunu buyuruyor;

41/FUSSİLET-6: Kul innemâ ene beşerun mislukum yûhâ ileyye ennemâ ilâhukum ilâhun vâhidun festekîmû ileyhi vestagfirûh(vestagfirûhu), ve veylun lil muşrikîn(muşrikîne). 
De ki: “Ben sadece sizin gibi bir insanım. Bana sizin ilâhınızın, tek bir ilâh olduğu vahyediliyor. Öyleyse O'na yönelin (O'na doğru istikamet alın) ve O'ndan mağfiret dileyin. Ve müşriklerin vay haline!”

O zaman Allah’ın yolunda olmak için, Allah’a ulaşmayı dileyerek,  Allah’a istikametlenmek kişinin şirkten kurtulması için gereklidir. Allahû Tealâ ne zaman Hz. İbrâhîm’den bahsetse, “O müşriklerden olmadı.” buyurmaktadır. 

3/ÂLİ İMRÂN-67: Mâ kâne ibrâhîmu yahûdiyyen ve lâ nasrâniyyen ve lâkin kâne hanîfen muslimâ(muslimen), ve mâ kâne minel muşrikîn(muşrikîne).
Hz. İbrâhîm, yahudi veya nasrani olmadı. Fakat hanif (Allah’ın tek oluşuna, ölmeden önce ruhun O’na ulaştırılmasının ve Allah’a teslim olmanın farz olduğuna inanan), (Allah’a teslim olmuş) bir müslümandı. Ve o müşriklerden olmadı.

16/NAHL-120: İnne ibrâhîme kâne ummeten kâniten lillâhi hanîfâ(hanîfen) ve lem yeku minel muşrikîn(muşrikîne).
Muhakkak ki İbrâhîm (A.S), Allah’a hanif (tek Allah’a inanan) olarak kanitin olan (yönelen) bir ümmet idi. Ve o, müşriklerden olmadı.

Rabbimizin emri açık, Peygamber Efendimiz (s.a.v.)‘e bile müşriklerden olma diyor;

16/NAHL-123: Summe evhaynâ ileyke enittebi’ millete ibrâhîme hanîfâ(hanîfen), ve mâ kâne minel muşrikîn(muşrikîne).
Sonra da sana "hanif (vahdet, tevhid ve teslimi esas alan) olarak İbrâhîm (A.S)'ın dînine tâbî olmayı" vahyettik. Ve o, müşriklerden olmadı.

6/EN'ÂM-161: Kul innenî hedânî rabbî ilâ sırâtın mustekîm(mustekîmin) dînen kıyamen millete ibrâhîme hanîfâ(hanîfen), ve mâ kâne minel muşrikîn(muşrikîne).
“Muhakkak ki; Rabbim, beni hanif olarak Sıratı Mustakîm’e, kıyâmete kadar ayakta kalacak olan Hz. İbrâhîm’in milletinin dînine hidayet etti.” de. Ve o, müşriklerden olmadı.

Neden bunu söylüyor? Çünkü Allah’a ulaşmayı dileyerek şirkten kurulmak Rabbimizin kesin emridir. Allah’a ulaşmayı dileyen dilediği anda şirkten kurtulmuştur. Kim Allah’a yönelirse, o fırkalara ayrılmamıştır. Bu konu Sebe Suresinde daha açık bir şekilde anlatılmaktadır;

34/SEBE-20: Ve lekad saddaka aleyhim iblîsu zannehu fettebeûhu illâ ferîkan minel mûminîn(mûminîne).
Ve andolsun ki iblis, onlar üzerindeki zannını (hedefini) yerine getirdi. Böylece mü’minleri oluşturan bir fırka (Allah’a ulaşmayı dileyenler) hariç, hepsi ona (şeytana) tâbî oldular.

Sebe 20 âyet-i kerimesi indiği zaman sahâbe Peygamber Efendimiz (SAV.)’e soruyor: 
- Ey Allah’ın Resûl’ü kaç tane fırka?
Peygamber Efendimiz (S.A.V.):
- 73, diyor.
- Peki bunların arasından gerçekten bir tek fırka mı kurtulacak?
- Evet, bir tek fırka.
- İsimleri ne? 
- İsimleri Fırka-i Naciye. 
Fırka-i Naciye; kurtuluşa ulaşanların oluşturduğu fırka demektir. Sadece Allah’a ulaşmayı dileyenler Fırka-i Naciye'nin yani kurtuluşa eren fırkanın içinde olanlardır. Fırkalara ayrılmayanlar, Allah a ulaşmayı dileyerek şirkten kutulanlar ve hak mümin olanlardır.Geri kalan bütün fırkalar Allah’a ulaşmayı dilemeyenlerdir. 72 fırka söz konusudur. Her bir fırkanın içinde de Allah’a ulaşmayı dileyen küçük gruplar 73. fırkayı oluşturur. Allah’a ulaşmayı dilemeyenlerin 72 fırkası şirkte olanlardır. 

30/RÛM-32: Minellezîne ferrakû dînehum ve kânû şiyeâ(şiyean), kullu hızbin bimâ ledeyhim ferihûn(ferihûne).
(O müşriklerden olmayın ki) onlar, dînlerinde fırkalara ayrıldılar ve grup grup oldular. Bütün gruplar, kendilerinde olanla ferahlanırlar.

Peki, insan gizli şirkten nasıl kurtulabilir?

Allahu Teala tek İlah olan Rabbimizi ilah edinmemizi emrediyor.
16/NAHL-51: Ve kâlallâhu lâ tettehızû ilâheynisneyn(ilâheynisneyni), innemâ huve ilâhun vâhıd(vâhıdun), fe iyyâye ferhebûn(ferhebûne). 
Ve Allah, şöyle dedi: “İki ilâh edinmeyin! O, sadece tek bir ilâhtır. O halde sadece Benden korkun!” 
Kur’ân-ı Kerim’e bakıldığında, insanı gizli şirkten kurtaracak olan şey sadece kalben Allah’a ulaşmayı dilemektir!  

Allahû Tealâ buyuruyor ki;

30/RÛM-31: Munîbîne ileyhi vettekûhu ve ekîmûs salâte ve lâ tekûnû minel muşrikîn(muşrikîne).
O’na (Allah’a) yönelin (Allah’a ulaşmayı dileyin) ve O'na karşı takva sahibi olun. Ve namazı ikame edin (namaz kılın). Ve (böylece) müşriklerden olmayın.

İşte şirkten kurtulanlar Allah’a ulaşmayı dileyenlerdir. Yani ruhlarını, vechlerini, nefslerini, iradelerini Allah’a teslim etmek şerefine erenlerdir.

Kehf-110’da, Peygamber Efendimiz ;“Bana sizin ilâhınızın tek bir ilâh olduğu vahyolunuyor. O taktirde kim Rabbine mülâki olmayı (ölmeden evvel Allah’a ulaşmayı) dilerse, ” hitabıyla sadece Allah’ın varlığına birliğine inanmaya değil, Allah’ın bir olduğuna inanmaya ve Allah’ın tekliğine inanarak Allah’a ulaşmayı dilemeye davet etmiştir.

18/KEHF-110: Kul innemâ ene beşerun mislukum yûhâ ileyye ennemâ ilâhukum ilâhun vâhid(vâhidun), fe men kâne yercû likâe rabbihî fel ya’mel amelen sâlihan ve lâ yuşrik bi ıbâdeti rabbihî ehadâ(ehaden). 
De ki: “Ben sizin gibi sadece bir beşerim. Bana sizin ilâhınızın tek bir ilâh olduğu vahyolunuyor. O taktirde kim Rabbine mülâki olmayı (ölmeden evvel Allah’a ulaşmayı) dilerse, o zaman salih amel (nefs tezkiyesi) yapsın ve Rabbinin ibadetine başka birini (bir şeyi) ortak koşmasın.”
Âyet-i kerimenin:“men kâne yercû likâe rabbihî”,“Kim Allah’a; Rabbine ulaşmayı dilerse” kısmı insanları gizli şirkten berî kılıyor. 

Allahû Tealâ insanı 3 tane vücutla yaratmıştır;

15/HİCR-29: Fe izâ sevveytuhu ve nefahtu fîhi min rûhî fekaû lehu sâcidîn(sâcidîne). 
Artık onu dizayn edip, içine ruhumdan üflediğim zaman, hemen ona secde ederek yere kapanın!

91/ŞEMS-7: Ve nefsin ve mâ sevvâhâ.
Nefse ve onu (7 kademede ahsene dönüşecek şekilde) sevva edene (dizayn edene) (andolsun). 

32/SECDE-9: Summe sevvâhu ve nefeha fîhi min rûhihî ve ceale lekumus sem’a vel ebsârevel ef’ideh(efidete), kalîlen mâ teşkurûn(teşkurûne). 
Sonra (Allah), onu dizayn etti ve onun içine (vechin, fizik vücudun içine) ruhundan üfürdü ve sizler için sem’î (işitme hassası), basar (görme hassası) ve fuad (idrak etme hassası) kıldı. Ne kadar az şükrediyorsunuz.

Allah’a ulaşma dileği ruhun talebidir. Bu 3 vücuttan; ruh dünya hayatında Allah’a ulaşabilir. Berzah âlemine ait olan nefs Allah’a ulaşamaz. Zâhiri âleme ait olan fizik beden de Allah’a ulaşamaz. Allah’a ulaşabilen sadece Allah’ın üfürdüğü ruhtur. 

Eğer kişi Allah’a ulaşmayı dilemiyorsa, ruhun talebine uymuyorsa otomatik olarak kişi nefsin talebi olan dünya hayatını seçmiştir. Hevâsına tâbî olmuştur. Gizli şirktedir. Gizli şirkten kurtulabilmesi için ruhun talebine uyarak, kalben Allah’a ulaşmayı dilemesi gerekir. 

Allah razı olsun.