MEHDİ RESUL KUR'AN'A DAVET EDİYOR 

Peygamber Efendimiz s.a.v. e indirilen Kur'an, doğruyu yanlıştan ayıran furkan, hidayet rehberi ve insanlığa bir müjdedir.

BAKARA-97: Kul men kâne aduvven li cibrîle fe innehu nezzelehu alâ kalbike bi iznillâhi musaddikan limâ beyne yedeyhi ve huden ve buşrâ lil mu’minîn(mu’minîne). 
De ki: “Kim Cibril’e düşmansa o zaman (bilsin ki) muhakkak ki O, ellerindeki (daha önceki kitapları) tasdik eden (Kur’ân’ı), Allah’ın izniyle senin kalbine indirdi. (O Kur’ân), mü’minler için bir hidayet (rehberi) ve müjdedir.” 

Kur'an'ı Kerim'de Allahu Teala hiçbir şeyi eksik bırakmamış, her konuya açıklık getirmiş.

6/EN'ÂM-38: Mâ farratnâ fîl kitâbi min şey’in 
Biz kitapta hiçbir şeyi eksik bırakmadık. 

16/NAHL-89: Ve nezzelnâ aleykel kitâbe tibyânen likulli şey’in ve huden ve rahmeten ve buşrâ lil muslimîn(muslimîne). 
Herşeyi beyan eden (açıklayan), hidayete erdiren ve rahmet olan Kitab’ı, müslümanlara (Allah’a teslim olanlara) müjde olarak indirdik. 

Hz. Muhammed Mustafa (S.A.V) Efendimiz buyurdular ki: 
"Mukaddes ve Yüce olan Allah'ın Kitab'ıdır. O'nda, sizden öncekilerin, sizden sonrakilerin haberi ve kendi aranızdakinin hükmü vardır. O, Allah'ın kesin sözüdür. Kim ki, kibrinden dolayı o Kitab'ı terkederse, Allah onun belini kırar. Kim de hidayeti O'ndan başkasından ararsa, Allah, o kimseyi dalâlette bırakır. O, Allah'ın sapsağlam bir ipi, apaçık bir nuru ve Sırat-ı Mustakîm'e ulaştıran hikmet dolu bir haberidir."

43/ZUHRÛF-43: Festemsik billezî ûhıye ileyk(ileyke), inneke alâ sırâtın mustekîm(mustekîmin). 
Artık sana vahyedilene sarıl. Muhakkak ki sen, Sıratı Mustakîm üzerindesin.

Peygamber Efendimiz s.a.v. in buyurduğu gibi, Kur'an-ı Kerim Allah'ın bir ipi, apaçık bir nuru ve Sirat-ı Mustakîm'e ulaştıran hikmet dolu haberidir. Allah katındandır, kıyamete kadar muhafaza edilecektir, hiç bir harfi değiştirilmemiştir.

15/HİCR-9: İnnâ nahnu nezzelnez zikre ve innâ lehu le hâfizûn(hâfizûne). 
Muhakkak ki; zikri (Kur'ân-ı Kerim’i) Biz indirdik. O'nun koruyucuları (da) mutlaka Biziz.

41/FUSSİLET-42: Lâ ye’tîhil bâtılu min beyni yedeyhi ve lâ min halfih(halfihî), tenzîlun min hakîmin hamîd(hamîdin). 
Bâtıl, onun önünden ve arkasından O’na ulaşamaz. Hakîm (hüküm ve hikmet sahibi) ve Hamîd (Kendisine hamdedilen) (Allah) tarafından indirilmiştir. 

Peygamber Efendimiz s.a.v. den yaklaşık 200 sene sonra Kur'an devre dışı bırakılarak bir sürü kitaplar yazılmış. Ve insanlar bu kitaplara davet edilmiş."Siz Kur'an'ı anlayamazsınız, alimlere bırakın. Bu konunun uzmanları kitap yazıyorlar, onların yazdığı kitapları okuyun." Böylece Kur'an-ı Kerim bir torbaya konulmuş ve ölen bir kişinin arkasından okunması için duvarlara asılmış. 

Peygamber Efendimiz s.a.v. in buyurduğu gibi;
Bir zaman gelecek ki Kur'an'ı Kerim'in resmi ve islamın ismi kalacak. İnsanlar Allah'tan en uzak kişiler oldukları halde islami isimlerle anılacaklar. Onların o gün mescitleri dışardan mamur, ama içinde hidayetten eser olmayacak. O gün yaşayan alimler gök kubbenin altında insanların en şerlileridir. Fitne onlardan çıkmıştır, tekrar onlara dönecektir." (Beyhaki )

" Ahir zamanda Kur'an-ı Kerim bir vadide, insanlar başka bir vadide olacaktır. " 

En büyük rolü ise iblis üstlenmiş. Kur'an-ı Kerim'in aslına dokunamayacağına göre (Hicr 9) yapacağı tek bir şey var, insanlara kitap yazdırmak. İnsanları, özellikle dîn adamlarını buna vasıta olarak kullanarak meal ve tefsirinde değişiklik yaptırmış. Hadislerde geçen hakikatlerin de üstünü örtmeyi başarmış.

4/NİSÂ-118: Leanehullâh(leanehullâhu), ve kâle le ettehizenne min ibâdike nasîben mefrûdâ(mefrûdan). 
Allah, ona (şeytana) lânet etti. Ve (şeytan) şöyle dedi: "Ben mutlaka, Senin kullarından belli bir nasib edineceğim." 

4/NİSÂ-119: Ve le udillennehum ve le umenniyennehum ve le âmurennehum fe le yubettikunne âzânel en’âmi, ve le âmurennehum fe le yugayyirunne halkallâh(halkallâhi), ve men yettehıziş şeytâne veliyyen min dûnillâhi fe kad hasire husrânen mubînâ(mubînen). 
Ve onları mutlaka dalâlette bırakacağım. Ve onları, mutlaka emaniyyeye (kuruntuya) düşüreceğim ve mutlaka onlara emredeceğim. Böylece onlar, mutlaka davarların kulaklarını kesecekler ve onlara emredeceğim, öyle ki mutlaka, Allah'ın yarattığını değiştirecekler. Ve kim, Allah'tan başka, şeytanı dost edinirse artık o, apaçık bir hüsranla hüsrana uğramıştır.

Peygamber Efendimiz (S.A.V)’in hadîsleri Kur’ân hükümlerinden önde tutulmaya başlanmış. Mevzu hadisler, elimizde doğruyu yanlıştan ayırt eden, tek furkan olan, Kur’ân’la karşılaştırmadan, alimlerin yazdığı kitaplarda var diye doğru olarak kabul edilmiş. Bu kitaplar Kur'an'ın önüne geçirilmiştir. Mevzu hadisler ve bu hadislerle yazılan Kur'an mealleri, dini kitaplar emaniyeye dayalıdır. Çünkü hadîsleri alıp da Kur’ân’la karşılaştırdığımız zaman bir çoğunun geçersiz olduğunu görüyoruz. Peygamber Efendimiz (SAV) Kendi adına hadîslerin uydurulacağını evvelden bildiği için şöyle buyuruyor;
 
"Benim hadislerim tartışılacak, tartışıldığı vakit siz KUR'AN'A bakın, benim hadislerim Kur'an'ı Kerime ters düşmez."
"Benden Kur'an dışında hiç birşey yazmayın. Kim benden Kur'an dışında bir şey yazmışsa imha etsin." (Müslim-Zühd bölümü 72, Müsned hanbel-3/12, 21-33, Darimi-Mukaddime. 42, ibni Abdil Ber- Cairülbeyanül-ilm,Tirmizi –İlim.11) 

Peygamber Efendimiz (sav) ne söylemişse, Kur'an'a dayanarak söylemiştir.

53/NECM-3: Ve mâ yentıku anil hevâ. 
Ve o, hevasından (kendiliğinden) konuşmaz. 

53/NECM-4: İn huve illâ vahyun yûhâ. 
(O’nun söyledikleri), sadece O’na vahyolunan vahiydir. 

14 asır evvel Kur'an'la hükmetmiş ve sadece Kur'an öğretmiş.
 
4/NİSÂ-105: İnnâ enzelnâ ileykel kitâbe bil hakkı li tahkume beynen nâsi bimâ erâkallâh(erâkallâhu), ve lâ tekun lil hâinîne hasîmâ(hasîmen).
Muhakkak ki insanlar arasında Allah'ın sana gösterdiği şekilde hükmetmen için Biz, sana Kitab'ı hak olarak indirdik. Ve ihanet edenlere taraftar olma.

Ve sahabesine "Benden sakın bir mucize istemeyin" buyurmuş. Sahabesi'de Kur'an'ın bütününe tabi olarak Kur'an'ı terketmemişler. 

3/ÂLİ İMRÂN-119: Hâ entum ulâi tuhıbbûnehum ve lâ yuhıbbûnekum ve tû’minûne bil kitâbi kullih(kullihi), ve izâ lekûkum kâlû âmennâ, ve izâ halev addû aleykumul enâmile minel gayz(gayzi), kul mûtû bi gayzikum, innallâhe alîmun bi zâtis sudûr(sudûri). 
(Ey mü’minler)! Siz öyle kimselersiniz ki; onlar, sizi sevmedikleri halde siz, onları seversiniz ve siz Kitab’ın bütününe îmân edersiniz. Onlar, sizinle karşılaştıkları zaman: “Îmân ettik.” derler. Ama tenhada, kendi başlarına kaldıkları zaman size olan öfkelerinden (dolayı), parmak uçlarını ısırırlar. De ki: “Öfkenizle ölün.” Hiç şüphesiz Allah, sinelerde olanı bilir. 

Said-i Nursi Hazretleri Risale-i Nur:
"Elimizde Kur’an gibi bir mucize-i baki varken, başka bir burhan aramak aklıma zaid gelir."

Günümüzde insanların büyük çoğunluğu, kendilerine, insanların yazdığı kitaplarla ilim öğretilenlerdir. Asırlardan beri insanlar bu kitaplara bakarak her türlü dîni konuda açıklamalar yapmışlar. Bunlar bugüne kadar ulaşmış. Kimi guruplar bu açıklamaları kabul etmiş, kimileri raddetmiş. Ve dinde büyük bir tartışma bu güne kadar devam etmiş. Böylece iblis vadini yerine getirerek fırkaları oluşturmuş. İnsanları kullanarak, ayrılık tohumlarını, yine insanların üzerine serpmeyi başarmış. İnsanları huzursuz ve mutsuz bir ortama itmiş. Yüce Rabbimiz'in biz insanları uyarmasına rağmen;

24/NÛR-21: Yâ eyyuhellezîne âmenû lâ tettebiû hutuvâtiş şeytân(şeytâni), ve men yettebi’ hutuvâtiş şeytâni fe innehu ye’muru bil fahşâi vel munker(munkeri)....
Ey âmenû olanlar, şeytanın adımlarına tâbî olmayın! Ve kim şeytanın adımlarına tâbî olursa o taktirde (şeytanın adımlarına uyduğu taktirde) muhakkak ki o (şeytan), fuhşu (her çeşit kötülüğü) ve münkeri (inkârı ve Allah’ın yasak ettiklerini) emreder.... 

Şeytanında devreye girmesi sonucuyla tamamen Kur'an'a ters düşen bi’datlere dayalı bir din tatbikatı uygulanmış.(Bi’dat; insanların dîne, Allah’ın emir ve kanunlarına uygun olmayan bir şeyler katmaları veya dînden Allah’ın farz kıldığı bir şeyleri devre dışı bırakmaları halidir). Böylece Kur’ân-ı Kerim’in bütün temel hükümleri altüst edilmiş.

15/HİCR-90: Ke mâ enzelnâ alel muktesimîn(muktesimîne). 
Muktesimlere (kısım kısım ayıranlara) indirdiğimiz gibi. 

15/HİCR-91: Ellezîne cealûl kur’âne ıdîn(ıdîne). 
Onlar, Kur’ân-ı Kerim’i parça parça kıldılar. 

Peygamber Efendimiz SAV'den bu güne kadar, Kur'an, dünyanın her yerinde küçük bir grup tarafından yaşanmaya devam etmiştir. Bu kücük gurup dışındaki herkes fırkalara ayrılmış.Tevhidi oluşturan bir fırka (Fırka-i Naciye) hariç, hepsi (72 fırka) iblise tabi olmuş. İblisin bu korkunç tuzağıyla tevhid yerine tefrika oluşmuş, birlik beraberlik bozulmuş.

34/SEBE-20: Ve lekad saddaka aleyhim iblîsu zannehu fettebeûhu illâ ferîkan minel mûminîn(mûminîne). 
Ve andolsun ki iblis, onlar üzerindeki zannını (hedefini) yerine getirdi. Böylece mü’minleri oluşturan bir fırka (Allah’a ulaşmayı dileyenler) hariç, hepsi ona (şeytana) tâbî oldular. 

Hadis-i şerif:
“Ümmetim benden sonra yetmisüç fırkaya ayrılacak, bir fırka müstesna, diğerleri hep ateştedir.
-‘Onlar kimlerdir ya Resulullah?’
Benim ve ashabımın yolunda olanlardır.” (Ebu Davud) 

Allahu Teala ise tevhid çatısı altında buluşmamız için daima uyarıcılar göndermiştir.

18/KEHF-56: Ve mâ nursilul murselîne illâ mubeşşirîne ve munzirîn(munzirîne), ve yucâdilullezîne keferû bil bâtılı li yudhıdû bihil hakka vettehazû âyâtî ve mâ unzirû huzuvâ(huzuven). 
Biz, resûlleri sadece müjdeleyici ve uyarıcı olarak göndeririz. Kâfirler (ise) hakkı bâtılla iptal etmek için mücâdele ederler. Âyetlerimi ve uyarıldıkları şeyleri alay (konusu) ederler.

14/İBRÂHÎM-4: Ve mâ erselnâ min resûlin illâ bi lisâni kavmihî li yubeyyine lehum, fe yudillullâhu men yeşâu ve yehdî men yeşâ’(yeşâu), ve huvel azîzul hakîm(hakîmu). 
Hiçbir resûlümüz yoktur ki; Biz, onu kendi kavminin lisanıyla göndermiş olmayalım. Onlara (kendi lisanlarıyla) beyan etsin (açıklasın) diye. Öyleyse Allah, dilediğini (Allah’a ulaşmayı dilemeyenleri) dalâlette bırakır. Dilediğini (Allah’a ulaşmayı dileyenleri) hidayete erdirir. Ve O, Azîz’dir, Hikmet Sahibi’dir. 
Birbiri ardından, kesintisiz gönderilen bu uyarıcılar her defasında inkar edilmiş.

23/MU'MİNÛN-44: Summe erselnâ rusulenâ tetrâ, kullemâ câe ummeten resûluhâ kezzebûhu fe etbâ’nâ ba’dahum ba’dan ve cealnâhum ehâdîs(ehâdîse), fe bu’den li kavmin lâ yu’minûn(yu’minûne). 
Sonra Biz, resûllerimizi ardarda (arası kesilmeksizin) gönderdik. Her ümmete resûlü geldiği zaman, her defasında onu yalanladılar. Biz de onları birbiri arkasından (helâk ettik). Ve onları efsane kıldık. Artık mü’min olmayan kavim (Allah’ın rahmetinden) uzak olsun. 

''Benden sonra nebi gelmeyecek, alimler gelecek, halifeler gelecek, onlara tabi olan bana tabi olur, onlara asi olan bana asi olur.'' (Sahih buhari 9.cilt 1409.hadis sahih buhari 11.cilt sayfa 181)   

Bu inkar Hz.Adem AS.dan günümüze kadar hep var olmuş. Kur'an'dan önceki kitapların hepsi hidayet rehberi olmalarına rağmen, şeytan, insanları kullanarak bu kitapları tahrif etmeyi başarmış. Fakat hidayet ayetlerini yok edememiş.

2/BAKARA-59: Fe beddelellezîne zalemû kavlen gayrellezî kîle lehum fe enzelnâ alellezîne zalemû riczen mines semâi bimâ kânû yefsukûn(yefsukûne). 
Böylece o zalimler, sözleri, kendilerine söylenenden başka bir sözle değiştirdiler. Biz de o zaman fıska düştüklerinden dolayı o zulmedenlerin üzerine gökten bir azap indirdik. 

"Efendimizle birlikteydik, bir ara gözlerini göğe dikti ve şöyle buyurdu: 
"Gün gelir, ilim insanları terk eder. İnsanların onda hiç nasibi kalmaz." 
Ziyad b. Lebîd el–Ensârî sordu: 
"İlim bizi nasıl terk edebilir ki? Biz Kur'an'ı okuyoruz ve bundan böyle de vallahi okuyacağız. Hanımlarımıza, oğullarımıza da okutmaktayız." 
Resûlullah şöyle cevap verdi: 
"Anan seni kaybetsin ey Ziyad! Ben de seni Medinelilerin en akıllılarından zannederdim. Yahudîlerin ve hristiyanların elinde de Tevrat ve İncil yok muydu?" (14) Tirmizi, İlim, 5; İbn Mace, Fiten, 26; Ahmed b. Hanbel, 4/160; Darimi, Mukaddime, 26/246 )

Bu kitapların aslı herkesi islama (teslime) çağırmaktaydı. Kur'an'ı Kerim'den önce Rabbimizden gelen ilahi kitaplar tahrif edildi ki! Emaniye kitapları ve mevzu hadisleri nasıl asıl olarak kabul edebiliriz? Emaniyeye dayalı el yazması kitapları ve mevzu hadisleri Kur'an süzgecinden geçirmemiz gerekmiyormu? İnsanların yazdığı emaniye bilgiler içeren kitaplar Kur'an'a ters düşmekte. Kur'an hakikatlerini ancak tahkik ettigimiz zaman ortaya çıkarabiliriz. Tahkik etmek hepimizin üzerine düşen en önemli vazife degil mi? 

6/EN'ÂM-155: Ve hâzâ kitâbun enzelnâhu mubârekun fettebiûhu vettekû leallekum turhamûn(turhamûne). 
Ve indirdiğimiz bu kitap mübarektir. Öyleyse O’na tâbî olun. Ve takva sahibi olun. Böylece siz rahmet olunursunuz (rahmete ulaşırsınız). 

"Bilin ki, Kur'an'dan başka birşey eken, ektiğini biçerken belalara uğrar. Artık siz de O'nu ekin. O'na uyun. Rabbinize O'nu delil edin, nefslerinize O'nu öğütcü yapın. Kendi reyleriniz O'na uymazsa reylerinizi töhmetleyin. Dilekleriniz O'na aykırıysa dileklerinize hiyanette bulunun." (Nehcul Belaga s. 55)

"Dalaletten kurtulup hidayet bulmayı istiyorsanız, Kur-an-ı Kerim'i ders edinin"  Hadis-i şerif:

5/MÂİDE-68: Kul yâ ehlel kitâbi lestum alâ şey’in hattâ tukîmût tevrâte vel incîle ve mâ unzile ileykum min rabbikum. Ve le yezîdenne kesîren minhum mâ unzile ileyke min rabbike tugyanen ve kufrâ(kufran), fe lâ te’se alâl kavmil kâfirîn(kâfirîne). 
De ki; "Ey Ehli Kitap! Tevrat’ı, İncil’i ve size Rabb’iniz tarafından indirileni, yerine getirip uygulamadıkça siz birşey (bir din) üzerinde değilsiniz. Ve sana Rabb’inden indirilen, mutlaka onların bir çoğunun azgınlık ve küfrünü artırır. Artık sen kâfirler topluluğuna üzülme. 

2/BAKARA-42: Ve lâ telbisûl hakka bil bâtılı ve tektumûl hakka ve entum ta’lemûn(ta’lemûne). 
Ve hakkı bâtıl ile karıştırmayın (örtmeyin) ve hakkı gizlemeyin. Ve (çünkü) siz biliyorsunuz. 

43/ZUHRÛF-44: Ve innehu le zikrun leke ve li kavmik(kavmike), ve sevfe tus’elûn(tus’elûne). 
Muhakkak ki O (Kur’ân), senin için ve senin kavmin için mutlaka bir zikirdir (öğüttür). Ve siz, (Kur’ân’dan) sorumlu olacaksınız. 

Emaniye (kişilerin yazdığı ) kitaplara tabi olanlar Kuran‘da olmadığı halde varmış gibi konuşmakta ve insanları dalalete sürüklemekteler. Hak ile batılı karıştırarak nefslerinin arzularına göre hüküm vermekteler.
2/BAKARA-78: Ve minhum ummiyyûne lâ ya’lemûnel kitâbe illâ emâniyye ve in hum illâ yezunnûn(yezunnûne). 
Onlardan bir kısmı ümmîlerdir. Onlar (Allah’ın) Kitabı’nı bilmezler, sadece emaniyyeyi (kişilerin yazdığı kitapları) bilirler. Ve onlar sadece zannediyorlar. 

2/BAKARA-79: Fe veylun lillezîne yektubûnel kitâbe bi eydîhim summe yekûlûne hâzâ min indillâhi li yeşterû bihî semenen kalîlâ(kalîlen), fe veylun lehum mimmâ ketebet eydîhim ve veylun lehum mimmâ yeksibûn(yeksibûne). 
Yazıklar olsun onlara ki; elleriyle kitap yazarlar, sonra da (emaniyye bilgiler içeren) bu yazdıklarını az bir bedel (para) karşılığında satmak için: “Bu, Allah’ın indindendir.” derler. Yazıklar olsun onlara, elleriyle yazdıkları şeylerden dolayı. Yazıklar olsun onlara, kazandıkları şeyler sebebiyle. 

Hadis-i şerif: "İnsanların bi'datcilerin görüşlerini benimseyip farkında olmadan şirk koştukları, ilmi geçim için tahsil ettikleri ve dinlerini dünyalıklarına alet ettikleri bir zaman gelecektir."

3/AL-İ İMRAN-78: Ve inne minhum le ferîkan yelvûne elsinetehum bil kitâbi li tahsebûhu minel kitâbi ve mâ huve minel kitâb(kitâbi), ve yekûlûne huve min indillâhi ve mâ huve min indillâh(indillâhi), ve yekûlûne alâllâhil kezibe ve hum ya’lemûn(ya’lemûne). 
Onlardan bir grup vardır ki; Kitab’tan olmadığı halde, onu Kitab’tan (mış gibi) zannetmeniz için dillerini Kitab’tan yana evirip, çevirirler ve: “Bu Allah katındandır.” derler. Oysa o, Allah katından değildir. Allah’a karşı, bile bile yalan söylerler. 

“Âhir zamanda öyle kimseler türeyecektir ki, bunlar dinlerini dünyalığa alet edeceklerdir. İnsanlara karşı koyun postuna bürünmüş gibi yumuşak ve güzel huylu görünürler. Dilleri şekerden bile tatlıdır, amma kalpleri kurt gönlü gibidir. 
Aziz ve Celil olan Allah-u Teâlâ (bu gibi kimseler için) şöyle buyurur: 
"Bunlar acaba benim sonsuz affediciliğime mi güveniyorlar, yoksa bana karşı meydan mı okuyorlar? Ululuğum hakkı için, onlara öyle ağır bir musibet vereceğim ki, aralarında bulunan yumuşak başlılar şaşakalacaklardır." (Tirmizî) 

Oysa Allahu Teala, ilmi Kur'an-ı Kerim'den değil de, emaniye kitaplarından alanların ve bu kitapları yazanlara tabi olanların durumunu, Ahzab 67 ve 68'de açıklamakta ve onların sirat-ı müstakimdan ayrıldığını bildirmekte.

33/AHZAB-67: Ve kâlû rabbenâ innâ ata’nâ sâdetenâ ve kuberâenâ fe edallûnes sebîl(sebîlâ). 
Cehennemde olanlar derler ki: “Yarabbi, muhakkak ki biz, sâdatlarımıza (dînde ileri gidenlerimize) ve küberamıza (büyüklerimize) itaat ettik. Ve böylece Senin yolundan (Sıratı Mustakîm’inden) saptık. 

33/AHZAB-68: Rabbenâ âtihim dı’feyni minel’azâbi vel’anhum la’nen kebîrâ(kebîren). 
Rabbimiz, onlara iki kat azap ver ve onları büyük bir lânetle lânetle. 

"Abdullah b. Amr b. el-As (R.A) diyor ki:"Ben Resulullah (S.A.V) şöyle söylerken işittim: "Allah ilmi insanlardan söküp almak suretiyle kaldırmaz, bilakis alimlerin canlarını almak suretiyle ilmi kaldırır. Aralarında hiçbir alim kalmaz da insanlar cahilleri önderler edinirler, onlara sorular sorarlar, onlar da bilgisizce (Kur'an'a dayanmadan reyleriyle) fetva verirler ve böylece hem kendileri sapıtırlar hem de başkalarını saptırırlar."(Kitab-ul Burhan Fi Alamet-i Mehdiyy-il Ahir Zaman-20)

Hadis-i şerif: "Sizin için Deccal’den daha çok deccal olmayanlardan korkarım.” 
“- Onlar kimlerdir?” 
“Saptırıcı imamlardır.” (Ahmed bin Hanbel) 

KASAS-41: Ve cealnâhum eimmeten yed’ûne ilen nâr(nârı), ve yevmel kıyâmeti lâ yunsarûn(yunsarûne). 
Ve Biz, onları ateşe davet eden imamlar (önderler) kıldık. Ve kıyâmet günü onlara yardım olunmaz. 

Casiye suresinin 23. ayetine göre faydasız ilmin sahipleri (emaniyeye tabi olanlar), hidayeti yaşamadıkları gibi başkalarının da yaşamasına engel oluyorlar.

23/CÂSİYE-23: E fe reeyte menittehaze ilâhehu hevâhu ve edallehullâhu alâ ilmin ve hateme alâ sem’ihî ve kalbihî ve ceale alâ basarihî gışâveh(gışâveten), fe men yehdîhi min ba’dillâh(ba’dillâhi), e fe lâ tezekkerûn(tezekkerûne). 
Hevasını kendisine ilâh edinen kişiyi gördün mü? Ve Allah, onu ilim (onun faydasız ilmi) üzere dalâlette bıraktı. Ve onun işitme hassasını ve kalbini mühürledi. Ve onun basar (görme) hassasının üzerine gışavet (perde) kıldı (çekti). Bu durumda Allah’tan sonra onu kim hidayete erdirir? Hâlâ tezekkür etmez misiniz? 

Hadis-i şerif: "Kıyamet gününde şerlilerin en şerlisi ilmi kendisine fayda vermeyen alimlerdir."

Allahu Teala Kur'an-ı Kerim'deki müteşabih ayetlerini yorumlama yetkisini sadece ulül elbab'a vermiştir.

3/AL-İ İMRAN-7: Huvellezî enzele aleykel kitâbe minhu âyâtun muhkemâtun hunne ummul kitâbi ve uharu muteşâbihât(muteşâbihâtun), fe emmellezîne fî kulûbihim zeygun fe yettebiûne mâ teşâbehe minhubtigâel fitneti vebtigâe te’vîlih(te’vîlihi), ve mâ ya’lemu te’vîlehû illâllâh(illâllâhu), ver râsihûne fîl ilmi yekûlûne âmennâ bihî, kullun min indi rabbinâ, ve mâ yezzekkeru illâ ulûl elbâb(elbâbi).
O (Allah) ki; Kitab’ı, sana O indirdi. O’ndan bir kısmı muhkem (mânâsı açık, yorum götürmez, şüphe kabul etmez) âyetlerdir ki; bunlar, (Levhi Mahfuz’daki) ümmülkitapta (yer alan açık ve kesin âyetler)dir. Diğerleri ise müteşabih (mânâsı kapalı, açıklama isteyen) âyetlerdir. Kalplerinde eğrilik (ve döneklik) bulunanlar, fitne çıkarmak ve (kendi yararına uygun) tevîlde (yorumda) bulunmak istedikleri için o (Kitab’)ın müteşabih olan kısmına uyarlar. Halbuki onların tevîlini, kimse bilmez ancak Allah bilir. İlimde derinleşmiş olan rasihun (rüsuh sahipleri) ise derler ki: “O’na îmân ettik, hepsi de Rabbimiz katından (indirilme)dir.” Bunu kimse tezekkür edemez ancak ulûl’elbab tezekkür edebilir.

Kim daimi zikre ulaşırsa onlar ulûl’elbabdır.

3/AL-İ İMRAN-190: İnne fî halkıs semâvâti vel ardı vahtilâfil leyli ven nehâri le âyâtin li ulîl elbâb(ulîl elbâbı).
Hiç şüphesiz; göklerin ve yerin yaratılışında, gece ile gündüzün birbiri ardınca gelişinde, elbette ulûl’elbab için nice deliller vardır.

3/AL-İ İMRAN-191: Ellezîne yezkurûnallâhe kıyâmen ve kuûden ve alâ cunûbihim ve yetefekkerûne fî halkıs semâvâti vel ard(ardı), rabbenâ mâ halakte hâzâ bâtılâ(bâtılan), subhâneke fekınâ azâben nâr(nârı).
O (Ulûl’elbab) ki; (lübblerin, Allah’ın sır hazinelerinin sahipleri), onlar ayakta iken, otururken ve yan üstü yatarken (hep) Allah’ı zikrederler. Göklerin ve yerin yaratılışı hakkında tefekkür ederler. (Ve derler ki): “Ey Rabbimiz! Sen, bunları bâtıl olarak (boşuna) yaratmadın. Seni tesbih (tenzih) ederiz. Bizi, ateşin azabından koru.”

Ulül elbab Allahû Tealâ’nın kendisine kalp gözüyle fiziğin ötesini gösterdiği kişidir. Nefsinin kalbindeki bütün afetler yok olmuş, Allah kalp gözünü ve kalp kulağını açmıştır. Allahû Tealâ’nın kendisine gösterdiklerini anlattığı ve kalp kulağına söylediği kişidir. Ehli hayır, ehli hikmet, ehli tezekkür olmuştur. Allah ile her an konuşabilmek özelliğinin sahibidir. Allahû Tealâ’ya soracak, Allah’tan aldığı cevabı nakledecekdir. 
 
21/ENBİYA-7: Ve mâ erselnâ kableke illâ ricâlen nûhî ileyhim fes’elû ehlez zikri in kuntum lâ ta’lemûn(ta’lemûne).
Ve senden önce, vahyettiğimiz rical (erkekler)den başkasını göndermedik. Eğer bilmiyorsanız, zikir ehline (daimî zikrin sahiplerine) sorun.

Onların dışındaki insanlar, dünya üzerinde ne kadar çalışarak ilim sahibi olsalar bile, eger ehli zikir degillerse, müteşabih ayetleri tezekkür edemiyorlar.

Emaniyeye tabi olanların, Kur'an-ı yanlış yorumlamaları sebebiyle, hakiki manalar yok edilmiştir. Kur'an'ın asli hükümleri bırakılıp, kişilerin yazdığı emaniye bilgileri içeren kitaplardaki zanlar esas alınarak, insanlık Kur'andan uzaklaştırılmıştır.

25/FURKÂN-30: Ve kâler resûlu yâ rabbi inne kavmîttehazû hâzel kur’âne mehcûrâ(mehcûran). 
Ve resûl: “Ey Rabbim! Muhakkak ki benim kavmim, bu Kur’ân’dan ayrıldı (Kur’ân’ı terketti).” dedi. 

“Şüphesiz ki benden sonra ümmetimden bir zümre gelecektir. Onlar Kur’an okuyacaklar. Fakat Kur’an’ın feyzi onların boğazlarından öteye geçmeyecektir. (Yalnız dilde kalacaktır). Nitekim onlar, okun avı delip geçtiği gibi dinden çıkacaklar, bir daha da ona dönemeyeceklerdir. İşte bütün insanların ve hayvanların en kötüsü bunlardır.” (Müslim: 1067)

Kur'an unutulmuş, ezbere okunuyor. Kur'an okuma yarışları yapılıyor."Sizin en hayırlınız Kur'an-ı öğrenen ve öğretendir" hadis-i şerifi sadece Kur'an'ın tilaveti olarak yorumlanmış. Furkan olan Kur'an bir kenara bırakılmış, yerini emaniye kitapları almış. Oysa Kur'an bir rehberdir. Kur'an'da 7 savha 4 teslimin yani islamın nasıl yaşanacağı yazılı. Kur'an ezbere okunmak için değil, yaşanmak için indirilmiştir. Kur'an hayatın özüdür. Kur’an duvarlara asılsın diye değil, sahabenin yaptığı gibi, yaşansın diye indirilmiştir. 

MEHDİ RESUL; insanları Allah'ın emri ile Kur'an'a çağırıyor. Kaybolan Kur'an hakikatlerini Allah'tan öğrenen ve bütün insanlığa ögreten Mehdi A.S.dır.

"Sizin en hayırlınız Kur'an-ı Kerimi'i öğrenen ve öğretendir." Hadis-i şerif

"Ümmetimin en hayırlısı Mehdi A.S'dır." Hadis-i şerif

9/TEVBE-33: Huvellezî ersele resûlehu bil hudâ ve dînil hakkı li yuzhirehu aled dîni kullihî ve lev kerihel muşrikûn(muşrikûne). 
Resulünü müşrikler kerih görseler de, hidayetle ve hak dîn ile (bu dîni) bütün dînler üzerine izhar etmesi (hak dîn olduğunu ispat etmesi) için gönderen odur.

"Ben başta islamı nasıl ayakta tuttuysam, Mehdi AS'da ahir zamanda aynı şekilde islamı ayakta tutacaktır." Hadis-i şerif

"Mehdi kaldırmadık bid'at bırakmayacaktır. Ahir zamanda aynı peygamber gibi dinin icablarını yerine getirecektir." Kıyamet Alametleri 163

"Bizimle insanlar şirkten kurtuldular. Ama Mehdi (A.S.) ile fitneden kurtulacaklardır." Hadis-i şerif

"Çok zaman evvel bir ehl-i velayetten (veli şahıstan) işittim ki; o zat, eski velilerin gaybi işaretlerinden istihrac etmiş ve kanaati gelmiş ki: Şark tarafından bir nur zuhur edecek (ortaya çıkacak), bidatlar zulümatını (dine sonradan girmiş hurafeleri) dağıtacak. Ben böyle bir nurun zuhuruna çok intizar ettim (gözledim) ve ediyorum." (Said-i Nursi, Mektubat / 359)

" Geleceği vaad edilen Mehdi dinin tervicini (değerini artırmayı), sünnetin ihyasını (yeniden canlandırmasını) murad ettiği (istediği) zaman; bid'at ehl-i ile ameli adet edinen, hasene zannı ile dini karıştıran (dinin aslında, özünde olmayan şeyleri, dinin emri olduğunu zanneden bazı insanlar) hayretle şöyle diyecektir:
---Bu kimse (yani Mehdi) dinimizi kaldırmak ve şeriatimizi izale (mahvetmek) istiyor." (Mektubat-ı Rabbani 1/535)

" İNSANLARI HİDAYETE ERDİRECEK OLAN, MEHDİ RESUL'ÜN KUR'AN ÖĞRETİSİDİR "

61/SAFF-8: Yurîdûne li yutfiû nûrallâhi bi efvâhihim vallâhu mutimmu nûrihî ve lev kerihel kâfirûn(kâfirûne). 
Onlar, ağızları ile Allah’ın nurunu söndürmeyi istiyorlar. Ve Allah, kâfirler kerih görseler bile nurunu tamamlayacak olandır. 

61/SAFF-9: Huvellezî ersele resûlehu bil hudâ ve dînil hakkı li yuzhirehu aled dîni kullihî ve lev kerihel muşrikûn(muşrikûne). 
Resûl’ünü hidayet ile ve (esasları unutulmuş olan) dînlerin hepsinin üzerine, izhar etmek (açıklayıp doğrusunu ispat etmek) için, Hakk dîn (Allah’ın ezelî ve ebedî olan dîni) ile gönderen O’dur. Ve müşrikler, kerih görseler bile. 

"Allah mehdi a.s.'i bir gecede İRŞAD eder. '' (Ali b. El muttaki s.72 ve 74)

Hz.Ali'nin rivayetine göre,Resulullah (s.a.v.) şöyle buyurdu: "Mehdi bizden Ehl-i Beyttendir. Allah Onu bir gecede islah eder (yani tevbesini kabul eder veya feyizler ve hikmetlerle donatır.)"  (Sünen-i ibni Mace,10/348)

"Ben sizin aranızda iki paha biçilmez emanet bırakıyorum; o ikisine sarıldığınız müddetçe asla delalete düşmezsiniz; Allah’ın kitabı (Kur’an) ve Ehl-i Beyt’im olan ıtretim. Hiç şüphesiz bu ikisi (Kevser) başında bana ulaşıncaya kadar hiçbir zaman birbirinden ayrılmazlar. Bakın benden sonra onlara nasıl davranacaksınız." (Sünen-i Tirmizi C.5,S.663) 

"Peygamberinizin itreti (Ehl-i Beyti) aranızdadır. Onlar, sizi gerçeğe çeken iplerdir. Din bayraklarıdır, gerçeklik dilleridir onlar. Onları, Kur'ân'ın en güzel konaklarına indirin, kondurun (Kur'ân'da anıldığı, emredildiği veçhile onlara uyun); susamış develer gibi onların yanlarına, onların kaynaklarına koşun. (Nehc’ul Belağa, Hutbe: 87)

" Hz.Mehdi kuru bir ağacı diktiğinde ağaç hemen yeşillenip yapraklanacaktır." (El-Kavlu'l MuhtasarFi Alamet-il Mehdiyy-il Muntazar, 43)

"Asrında cahil, cimri ve korkak olan bir adam hemen alim, cömert ve cesur olacak." (Kıyamet Alametleri 185)

MEHDİ RESUL; Bütün dünyada unutulmuş olan, Peygamber Efendimizin s.a.v.in  ve sahabenin yaşadığı islamın 7 savhasını ve hidayeti, Allah'in öğretisiyle, başka kaynaktan değil, Kur'an'dan açıklıyor.

"Allahu Teala bize Kur'an-ı öğretti. Bu Kur'an-ı öğrendiğimizin en kesin delili 19 ciltlik Kur'an-ı Kerim tefsirimizdir. 8536 sayfa. Şu anda dünyadaki en büyük Kur'an-ı Kerim tefsiri bizim tefsirimizdir. En büyük olay HİDAYETİN insanlardan şeytanın telkiniyle nasıl gizlendiği müessesesidir. Onu tespit ettik. Ülkemizde 23 tane Kur'an meali var. Hidayet ayetlerinin hepsini teker teker inceledik. Gördük ki insanlar, bütün Kur'an tefsirleri buna dahil, Kur'an'daki hidayet kelimesini dogru yol olarak almışlar. HİDAYET DOĞRU YOL DEĞİLDİR.

2/BAKARA-120: inne hudâllâhi huvel hudâ 
“Muhakkak ki Allah’a ulaşmak (var ya) işte o, hidayettir.” 

3/AL-İ İMRAN-73: innel hudâ hudallâhi.
“Muhakkak ki hidayet Allah'a ulaşmaktır. (İnsanın ruhunun ölmeden önce Allah’a ulaşmasıdır.)

Yani HİDAYET RUHUMUZUN BİZ HAYATTAYKEN VÜCUDUMUZDAN AYRILARAK ALLAH'A ULAŞMASIDIR. Hiç din tahsili görmemiş olan, arabcayı hiç bilmeyen, sıfır noktasında Allahu Teala'nın bu görevi verdiği, sıfır arabcayla bu göreve başlayan biz, Allah'ın öğretisiyle dünyadaki Allah'ın yazdırdığı ilk Kur'an tefsirini gercekleştireniz."                  İmam İskender Ali MiHR

MEHDİ RESUL; Allah'tan aldığı ilimle, bütün insanlığı Kur'an ayetleri ile Hidayete yani Allah'a ulaşmayı dileyerek KURTULUŞA davet ediyor.

"ALLAH'A ULAŞMAYI DİLEYİN ! Bu dilek sizi mutlaka 3.kat cennete ve dünya saadetinin yarısına ulaştırır." İmam İskender Ali Mihr

MEHDİ RESUL; Peygamber Efendimizin s.a.v.in  ve sahabenin yaşadığı Kur'an'daki islama davet ediyor.
"Biz 14 asır evvel Peygamber Efendimiz sav. ve sahabenin yaşadığı islama davet ediyoruz."
"7 savha 4 teslimden oluşan Kur'an'daki islama davet ediyoruz."
"Bugün tamamen unutulmuş olan islama davet ediyoruz." 
                                  İmam İskender Ali Mihr

Kur'an dışındaki el yazması kitapların, dinin temeli olarak kabul edilmesi suretiyle, Peygamber Efendimiz sav‘in Kur'an tatbikatı ve ve sünneti seniyyesi tamamen unutulmuştur. Allah'ın kurtuluşa erdirecek farz emirleri yerine getirilmediği için herkes huzursuz ve mutsuz. İnsanlık alemi eğer huzursuz ve mutsuzsa bunun sebebi Kur'an'dan uzaklaşmamızdır. Allahu Teala en çok sevdiği mahlukunun mutlu olmasını talep etmektedir. Mutluluğun başlangıcı ise ALLAH'A ULAŞMAYI DİLEMEKTİR. Bu sebeple Tevrat, Zebur, İncil ve Kur'an-ı Kerim insanoğluna bir mutluluk davetiyesi olarak indirilmiştir.

"Kuran insanlar için bir saadet davetiyesidir.
     Kuran insanlar için bir saadet reçetesidir.
 Kuran insanlar için bir saadet garantisidir."
                                            İmam İskender Ali M.İ.H.R

"Allah'a mülaki olmayı dileyen insan, Allah'ı seviyor demektir." 
                                  İmam İskender Ali MİHR

Kur'an-ı Kerim ara sıra bakılan bir kitap değil, hayatın her safhasını düzenleyen en önemli başvuru kitabıdır. Artık Kur’an gerçeklerini ve sahabenin yaşadığı islamı yine Kur’an dan öğrenmenin vaktidir. Bugün insanlığın ihtiyacı olan şey Kur’an-ı Kerim‘in ışığı altında, sahabenin yaşadığı İslam’ı yaşamaktır. Kur’an-ı anlamak ve sahabe gibi Kur’an-ı hayata geçirmektir.

" Kurtuluş Allah'ın kitabı Kur'an-ı Kerim iledir." Hadis-i şerif

" Kur'an kainatın nurudur." İmam İskender Ali Mihr

Mehdi Resul'ün himmetiyle, Yüce Rabbimizin, tüm insanlık alemini Allah'a ulaşmayı dileyerek, Kur'an çatısı altında birleştirmesi ve bütün gönüllerin sıcacık sevgiye teslim olması dileğiyle, Allah razı olsun.