İMAN VE MÜ’MİN OLMAK

Mü’min kelimesi îmân kelimesinden gelir. Îmân; inanmak, inanç demektir. Mü’min de inanan ya da inancın sahibi demektir ki her ikisi de aynı mânâya gelir. 

Günümüzde İman konusu 6 temel şart olarak kabul edilmiş. 6 temel şarttan oluşan bu kavram, ne yazık ki İslam’ın temelini oluşturmuyor.

Nedir bu 6 şart? 

1-	Allah’a,
2-	Meleklerine,
3-	Kitaplarına,
4-	Resullerine,
5-	Hayrın ve şerrin Allah’tan geldiğine, 
6-	Öldükten sonra dirilmeye iman.

Bunların 5 tanesi doğru, biri yanlış, bir tanesi de eksik. Yanlış olan nedir? Hayrın da şerrin de Allah’tan geldiği şartıdır.  Allah’tan hayır gelir ama şerr gelir mi? Hayır.

4 / NİSA – 79: Mâ esâbeke min hasenetin fe minallâh(minallâhi), ve mâ esâbeke min seyyietin fe min nefsik(nefsike), ve erselnâke lin nâsi resûlâ(resûlen), ve kefâ billâhi şehîdâ(şehîden).
Sana iyilikten (hasenatdan) ne isabet ederse, işte o Allah'tandır. Ve sana kötülükten (seyyiattan) ne isabet ederse, o taktire o, kendi nefsindendir (derecat kaybedecek bir şey yapmandan dolayıdır). Ve seni, insanlara Resûl olarak gönderdik ve şahit olarak Allah yeter.

Hayır bize derecat kazandıran olaylardır, Şerr ise bize derecat kaybettiren olaylardır. Allah’u Tealâ bize derecat kaybettirecek bir olayı kendi katından indirmez, çünkü kullarına zulmetmez. 

10 / YUNUS – 44: İnnallâhe lâ yazlimun nâse şey'en ve lâkinnen nâse enfusehum yazlimûn(yazlimûne).
Muhakkak ki Allah, insanlara (hiç)bir şeyle (asla) zulmetmez. Lâkin insanlar, kendi nefslerine zulmederler.

Allah’u Tealâ zulmetmeyeceğine göre insanlara derecat kaybettirip onların cehenneme gitmelerine kesinlikle taraftar değildir. El Berr esmasına ters düşer, çünkü O hep kulun lehine hareket eder. 

16/NAHL - 30: Ve kîle lillezînettekav mâ zâ enzele rabbukum, kâlû hayrâ(hayren), lillezîne ahsenû fî hâzihid dunyâ haseneh(haseneten), ve le dârul âhıreti hayr(hayrun), ve le ni’me dârul muttekîn(muttekîne). 
Ve takva sahiplerine: “Rabbiniz ne indirdi?” denildi. “Hayır (güzellikler).” dediler. Ahsen olanlara (iradesini Allah'a teslim edenlere) bu dünyada haseneler (iyilikler, güzellikler, sevaplar, pozitif dereceler) vardır. Ve elbette ahiret yurdu daha hayırlıdır. Ve gerçekten muttakilerin (takva sahiplerinin) yurdu ne güzeldir.

Allah’u Tealâ sadece hayır indirir, şerr indirmez. Bu durumda ‘hayır ve şerr’in Allah’tan olduğu’ kavramı yanlıştır.  Hayır Allah’tan, şerr bizim kendi nefsimizdendir.

6 şarttan öte bir 7. şart kesinlikle vardır. İmanın temel şartının birisi dünya hayatını yaşarken mutlaka Allah’a mülâki olunacağına, yani dünya hayatını yaşarken Allah’a ulaşılacağına kesin iman etmektir. Bu şart imanın olmazsa olmaz şartıdır. 

11 / HUD – 29: Ve yâ kavmi lâ es’elukum aleyhi mâlâ(mâlen), in ecriye illâ alâllâhi ve mâ ene bi târidillezîne âmenû, innehum mulâkû rabbihim ve lâkinnî erâkum kavmen techelûn(techelûne).
Ve ey kavmim! Buna (tebliğ ettiğim şeylere) karşılık sizden mal olarak (bir şey) istemiyorum. Eğer ücretim (ecrim) varsa ancak Allah'a aittir. Ve ben âmenû olanları (Allah'a ulaşmayı dileyenleri) tardedecek (uzaklaştıracak, kovacak) değilim. Muhakkak ki onlar, Rab'lerine mülâki olacaklar (ulaşacaklar). Ve lâkin ben, sizi cahillik eden bir kavim olarak görüyorum.  

2/BAKARA-223: Nisâukum harsun lekum, fe’tû harsekum ennâ şi’tum ve kaddimû li enfusikum vettekûllâhe va’lemû ennekum mulâkûh(mulâkûhu), ve beşşiril mu’minîn(mu’minîne).
Kadınlarınız sizin için tarladır. O halde tarlanıza nasıl dilerseniz öyle yaklaşın. Kendiniz için (derecelerinizi arttıracak ameller) takdim edin. Ve Allah’a karşı takva sahibi olun ve O’na mülâki olacağınızı (kavuşacağınızı) bilin. Ve mü’minleri müjdele.

İmanın temel şartının mülâki olmaya iman etmek olduğunu görüyoruz. 

Buhari’de yer alan imanın tarifi şöyledir; “ İman odur ki, Allah’a iman etmektir, meleklerine iman etmektir ve Ona mülâki olmaya iman etmektir, resullerine iman etmektir, öldükten sonra dirilmeye iman etmektir.” (1.cilt, 58. sayfa)

O halde iman;

1-	Allah’a inanmak.
2- Allah’ın resûllerine inanmak.
3- Allah’ın meleklerine inanmak.
4- Allah’ın kitaplarına inanmak.
5- Bas’ü badel mevt’e inanmak.
6- Hayrın Allah’tan, şerrin nefsten olacağına inanmak.
7- Ölmeden evvel ruhun Allah’a ulaşmasının farziyetine inanmaktır.

‘Mülâki’ kelimesi imanın şartlarından temeli oluşturan, olmazsa olmaz şartlarındandır. Allah’u Tealâ bu şartları yerine getirmeyen insanların mü’min olmadıklarını buyuruyor. Kurtuluşa eren mümin olmak açısından Allaha ulaşmayı dilemek çok önemlidir. Allah’a inanan mü’mindir. Fakat Allah’a ulaşmayı dilemeyen, sadece Allah’a inanan kişi kurtuluşa eren mümin değildir. 

32 / SECDE – 29: Kul yevmel fethi lâ yenfeullezîne keferû îmânuhum ve lâ hum yunzarûn(yunzarûne).
De ki: "Fetih günü, kâfir olanlara (Allah'a ulaşmayı dilemeyenlere) îmânları bir fayda vermez ve onlara süre verilmez."

Bu kişiler  6 şarta uygun bir şekilde iman etmişler. Ama Allah’a mülâki olmayı dilemedikleri, yani Allah’a ulaşmayı dilemedikleri için sadece Allah’a inanmış olmaları onların kurtuluşa ermelerine yetmemiş.

Kur’ân-ı Kerim’de iki nevi mü’min (amenû) vardır:

1-Takva sahibi olan mü’minler (Allah'a ulaşmayı dileyen âmenû olan kişiler)
2-Takva sahibi olmayan mü’minler (Allah’a ulaşamayı dilemeyen amenu olan kişiler) 

Mü’min kelimesi birkaç şekilde kullanılmıştır. Bu kelimelerden bir tanesi âmenû olmaktır. “Ellezine âmenû; Onlar ki âmenûdurlar; yani inanırlar. Allah’a îmân ederler, inanırlar.” anlamındadır. Bir diğer kelime “yu’min”dir. “Yumin billâhi; Allah’a îmân etmek, Allah’a inanmak.” demektir. 

Yunus Suresinin 62, 63, 64. âyet-i kerimelerinde “âmenû” kelimesi geçmektedir.

10/YUNUS-62: E lâ inne evlîyâ allâhi lâ havfun aleyhim ve lâ hum yahzenûn(yahzenûne).
Muhakkak ki Allah’ın evliyasına (dostlarına), korku yoktur. Onlar, mahzun da olmazlar, öyle değil mi?

10/YUNUS-63: Ellezîne âmenû ve kânû yettekûn(yettekûne).
Onlar, âmenûdurlar (ölmeden evvel Allah’a ulaşmayı dileyenlerdir) ve takva sahibi olmuşlardır.

10/YUNUS-64: Lehumul buşrâ fîl hayâtid dunyâ ve fîl âhıreh(âhıreti), lâ tebdîle li kelimâtillâh(kelimâtillâhi), zâlike huvel fevzul azîm(azîmu).
Onlara, dünya hayatında ve ahirette müjdeler (mutluluklar) vardır. Allah’ın sözü değişmez. İşte O, fevz-ül azîmdir.

Allahu Teala, bu ayetlerdeki âmenû kelimesinde takva sahibi olan bir grubu anlatıyor. 

Âmenû kelimesi Enfal Suresinde de geçmektedir;

8/ENFAL-29: Yâ eyyuhellezîne âmenû in tettekullâhe yec’al lekum furkânen ve yukeffir ankum seyyiâtikum ve yagfir lekum, vallâhu zul fadlil azîm(azîmi).
Ey âmenû olanlar, Allah’a karşı takva sahibi olursanız sizi furkan (hak ve bâtılı ayırma özelliği) sahibi kılar! Ve sizden (sizin) günahlarınızı örter ve size mağfiret eder (günahlarınızı sevaba çevirir). Ve Allah, büyük fazl sahibidir.

Burada âmenû olarak ifade edilen kişi Allah’a inanan bir kişidir ama mü’min değildir, henüz takva sahibi olmamıştır. Enfal Suresinin 29. âyet-i kerimesi gereğince sadece îmân eden âmenû olmanın cennete gitmek için yetmediğini, mutlaka Allah'a ulaşmayı dilemek gerektiğini görüyoruz. Çünkü sadece günahları örtülenler kurtulacaklardır. Onlar da Allah'a karşı takva sahibi olanlardır. Takva ne zaman başlar? Allah’a yöneldiğimiz zaman başlar. 

30/RUM-31: Munîbîne ileyhi vettekûhu ve ekîmûs salâte ve lâ tekûnû minel muşrikîn(muşrikîne). 
O’na (Allah’a) yönelin (Allah’a ulaşmayı dileyin) ve takva sahibi olun. Ve namazı ikame edin (namaz kılın). Ve (böylece) müşriklerden olmayın.

Rum suresinin 31.ayetine göre kişi Allaha ulaşmayı dilediği taktirde takva sahibi olur, şirkten kurtulur ve ancak bu taktirde kurtuluşa eren Hak mü’min olur. Bu kişiler Allah’a ulaşmayı dileyerek takva sahibi oldukları için Kaf suresinin 31.ve 32. ayetlerine göre cennete gider. 

50/KAF-31: Ve uzlifetil cennetu lil muttekîne gayre baîd(baîdin). 
Cennet, takva sahipleri için uzak olmayarak yaklaştırıldı.

50/KAF-32: Hâzâ mâ tûadûne li kulli evvâbin hafîz(hafîzin). 
İşte vaadolduğunuz şey (bu cennettir). Bütün evvab (Allah’a ruhu ulaşmış ve sığınmış) ve hafîz (başları üzerinde devrin imamının ruhunu muhafız olarak taşıyan) olanlar için.

Allah’a ulaşmayı dileyen mü’minler gerçek mü’minlerdir. Onlar, Allah’a inanırlar, inançları, onları Allah’a ulaşmayı dilemeye vasıl etmiş ve Allah’a ulaşmayı dileyen mü’minlerden olmuşlardır. 

40/MU'MİN-40: Men amile seyyieten fe lâ yuczâ illâ mislehâ, ve men amile sâlihan min zekerin ev unsâ ve huve mu'minun fe ulâike yedhulûnel cennete yurzekûne fîhâ bi gayri hisâb(hisâbin).
Kim seyyiat (şerr, derecat düşürücü ameller) işlerse mislinden daha fazla cezalandırılmaz. Kadınlardan veya erkeklerden kim amilüssalihat (nefsi ıslâh edici ameller, nefs tezkiyesi) yaparsa işte onlar, (îmânı artan) mü’minlerdir. Onlar, cennete konulacak ve orada hesapsız rızıklandırılacaklardır.

Öyleyse Allah’a inanan mü’minler vardır fakat Allah’a ulaşmayı dilememişlerdir. Onlar Mu’min Suresinin 40. âyet-i kerimesindeki cennete gireceklerin arasında yoktur. 
Takva sahibi olmayan fakat Allah’a inanan birisi Allah’ın cennetine giremez. Onun takva sahibi olabilmesi ise mutlaka Allah’a ulaşmayı dilemesine bağlıdır. Kur’ân-ı Kerim’de inanan kişiler için de âmenû kelimesi kullanılmaktadır; ama o kişi gerçek mü’min değildir. Öyleyse Kur’ân-ı Kerim’de mü’min tabiri, âmenû olma tabiri iki ayrı hüviyette karşımıza çıkıyor.

1-Sadece Allah’a inananlar mü’min midirler? Evet, mü’mindirler. Eğer Allah’a inananlar, Allah’a ulaşmayı dilemiyorlarsa onlar mü’mindirler ama hakk mü’min değillerdir. Hakk mü’min olmadıkça bir insanın cennete ulaşması Kur’ân’a göre mümkün olmuyor. 

2- Hakk mü’min kimdir? Mü’minlerden; yani inananlardan ruhunu hayatta iken Allah’a ulaştırmayı dileyenler; işte onlar hakk mü’minlerdir. 

1-	Bu kişi Allah’a inanır. 
2-	İnsan ruhunun Allah’a ulaşacağına inanır. 
3-	Ruhu Allah’a ulaştırmanın üzerine farz olduğuna inanır. 
4-	Eğer Allah’a ulaşmayı dilerse, Allah’ın ruhunu mutlaka Kendisine ulaştıracağına inanır. 

Böyle bir dizaynda dört tane temel inanç söz konusudur. İnsanın kurtuluşa ulaşabilmesi için mü’min olmasının ama Allah’a ulaşmayı dileyen bir mü’min olmasının temel şartı Allah’a ulaşmayı dilemektir

Hz. İbrâhîm’in hanif dîninin standartlarına bakalım. 

Tek Allah’a inanmak; vahdet. 
Allah’a ulaşmayı dileyenlerin oluşturduğu tek bir fırkayı vücuda getirmek; tevhid. 
Teslim: Ruhu, vechi, nefsi ve iradeyi Allah’a teslim etmek. 7 safha, 4 teslim. 

Bir kişinin İslâm olma standartlarının içine girmesi mü’min olmasıyla gerçekleşir. Mü’min olmaksa sadece Allah’a inanmak demek değildir. Allahû Tealâ Şura Suresinde de dînde fırkalara ayrılmamak gerektiğini ifade etmektedir. 

42/ŞURA-13: Şerea lekum mined dîni mâ vassâ bihî nûhan vellezî evhaynâ ileyke ve mâ vassaynâ bihî ibrâhîme ve mûsâ ve îsâ, en ekîmûd dîne ve lâ teteferrekû fîh(fîhi), kebure alel muşrikîne mâ ted’ûhum ileyh(ileyhi), allâhu yectebî ileyhi men yeşâu ve yehdî ileyhi men yunîb(yunîbu).
Dînde, onunla Hz. Nuh’a vasiyet ettiğimiz (farz kıldığımız) şeyi (şeriati); “Dîni ikame edin (ayakta, hayatta tutun) ve onda (dînde) fırkalara ayrılmayın.” diye Hz. İbrâhîm’e, Hz. Musa’ya ve Hz. İsa’ya vasiyet ettiğimiz şeyi sana da vahyederek, size de şeriat kıldık. Senin onları, kendisine çağırdığın şey (Allah’a ulaşmayı dileme) müşriklere zor geldi. Allah, dilediğini Kendisine seçer ve O’na yöneleni, Kendisine hidayet eder (ruhunu hayatta iken Kendisine ulaştırır).

Dînlerinde fırkalara ayrılanlar, Allah’a ulaşmayı dilemeyen 72 fırkayı oluşturanlardır. 73. fırka da bunların her birinin içindeki küçük gruplar, 72 fırkaya dağılmış vaziyettedir. İşte onlar Allah’a ulaşmayı dileyenlerdir. Onlar, münîb olanlar, Allah’a ulaşmayı dileyen hakikî mü’minlerdir; Allah’a ulaşmayı dileyen gerçek mü’minler, takva sahibi olan mü’minlerdir. 73 tane fırkadan 72’si mü’min değildir, sadece bir tek fırka mü’minler fırkasıdır. 

Yani kurtuluşa ulaşacak olan tek fırka Allah’a ulaşmayı dileyenlerin fırkasıdır. Onun dışındaki bütün fırkalar, fırkalara ayrılmış insanları ifade eder. Hiçbirinin de cehennemden kurtulması mümkün değildir. Şirkte olanlar da o fırkaları, 72 tane fırkayı ifade eder. 

30/RUM-31: Munîbîne ileyhi vettekûhu ve ekîmûs salâte ve lâ tekûnû minel muşrikîn(muşrikîne). 
O’na (Allah’a) yönelin (Allah’a ulaşmayı dileyin) ve takva sahibi olun. Ve namazı ikame edin (namaz kılın). Ve (böylece) müşriklerden olmayın.

30/RÛM-32: Minellezîne ferrakû dînehum ve kânû şiyeâ(şiyean), kullu hızbin bimâ ledeyhim ferihûn(ferihûne).
(O müşriklerden olmayın ki) onlar, dînlerinde fırkalara ayrıldılar ve grup grup oldular. Bütün gruplar, kendilerinde olanla ferahlanırlar.

34/SEBE-20: Ve lekad saddaka aleyhim iblîsu zannehu fettebeûhu illâ ferîkan minel mûminîn(mûminîne).
Ve andolsun ki iblis, onlar üzerindeki zannını (hedefini) yerine getirdi. Böylece mü'minleri oluşturan bir fırka (Allah'a ulaşmayı dileyenler) hariç, hepsi ona (şeytana) tâbî oldular.

Sebe Suresinin 20. âyet-i kerimesi indiği zaman sahâbe Peygamber Efendimiz (SAV.)’e soruyor: 

- Ey Allah’ın Resûl’ü kaç tane fırka?
  Peygamber Efendimiz (S.A.V.):
- 73, diyor.
- Peki bunların arasından gerçekten bir tek fırka mı kurtulacak?
- Evet, bir tek fırka.
- İsimleri ne? 
- İsimleri Fırka-i Naciye. 

Fırka-i Naciye’nin içindekiler kurtuluşa ulaşacak olanlardır. Naciye, necat; kurtuluş demektir. Fırka-i Naciye; kurtuluş fırkası, kurtuluşa ulaşanların oluşturduğu fırka demektir. 

Şeytana tâbî olanlar, küfürde olanlardır. Allahû Tealâ: “Bir tek fırka hariç hepsi şeytana kul oldular.” diyor. Şeytana kul olmaktan kurtuluş noktasına bakıyoruz. Bu kurtulanların mü’minler olduğunu, Allah’a ulaşmayı dileyenler olduğunu görüyoruz.                                                              
                                                                                                                                               39/ZUMER-17: Vellezînectenebût tâgûte en ya’budûhâ ve enâbû ilâllâhi lehumul buşrâ, fe beşşir ıbâd(ıbâdi).
Onlar ki; taguta (insan ve cin şeytanlara) kul olmaktan içtinap ettiler (kaçındılar, kendilerini kurtardılar). Çünkü Allah’a yöneldiler (Allah’a ulaşmayı dilediler). Onlara müjdeler vardır. Öyleyse kullarımı müjdele!

Sahâbe, Allah’ın kulu olmak şerefine ermiştir. Sadece Allah’a ulaşmayı dileyenler Allah’ın kulu olmak şerefine erer, diğerleri (geri kalan bütün fırkalar) şeytanın kuludur. 

Kurtulanlar kimlerdir? O tek fırkadakiler. İşte o tek fırkadakileri Allahû Tealâ şöyle ifade etmektedir; 

6/EN'AM-152: Ve lâ takrebû mâlel yetîmi illâ billetî hiye ahsenu hattâ yebluga eşuddeh(eşuddehu), ve evfûl keyle vel mîzâne bil kıst(kıstı), lâ nukellifu nefsen illâ vus’ahâ ve izâ kultum fa’dilû ve lev kâne zâ kurbâ, ve bi ahdillâhi evfû, zâlikum vassâkum bihî leallekum tezekkerûn(tezekkerûne).
Yetimin malına, o en kuvvetli çağına gelinceye kadar, en güzel şekliyle olmadıkça yaklaşmayın. Ölçü ve tartıyı adaletle yerine getirin. Kimseyi gücünün dışında (bir şey ile) sorumlu tutmayız. Söylediğiniz zaman, yakınınız olsa bile, artık adaletle söyleyin. Allah’ın ahdini yerine getirin (ifa edin). Böylece tezekkür edersiniz diye, (Allah) işte böyle, size onunla vasiyet (emir) etti.

6/EN'AM-153: Ve enne hâzâ sırâtî mustekîmen fettebiûh(fettebiûhu), ve lâ tettebiûs subule fe teferreka bikum an sebîlih(sebîlihi), zâlikum vassâkum bihî leallekum tettekûn(tettekûne).
Ve muhakkak ki; bu, Benim mustakîm olan yolumdur. Öyleyse ona tâbî olun. Ve (başka) yollara tâbî olmayın ki; o taktirde sizi, onun yolundan ayırır. İşte böyle size onunla vasiyet etti(emretti). Böylece siz takva sahibi olursunuz.

Sıratı Mustakîm’in üzerindekiler tek bir fırkayı oluşturur. Allah’a ulaşmayı dileyenlerin fırkası. Allah’a ulaşmayı dileyen kişi, dilediği an Sıratı Mustakîm’in üzerindedir. Sadece Sıratı Mustakîm’in üzerinde olan mü’minler kurtulur. 

İnsanın kurtuluşa ulaşabilmesi için mü’min olmasının ama Allah’a ulaşmayı dileyen bir mü’min olmasının temel şartı Allah’a ulaşmayı dilemektir. Allah’a ulaşmayı dilemeyen fakat sadece Allah’a inanan kişi inanıyor diye cehennemden kurtulamaz. Cehennemden kurtuluşun temeli sadece Allah’a inanmak değildir. Nedir? O inanılan Allah’a, ruhunu ulaştırmayı dilemektir. Mü’min olmanın bu temel çatısı üzerimize farz kılınmış ki Allahû Tealâ herkesi bu sebeple mü’min kılmak istemektedir. 

Allahû Tealâ, Allah’a ulaşmayı dilemedikçe (kalbe hidayetle ulaşmadıkça, yani kalbin içine îmân girmedikçe) hiç kimsenin hak mü’min olamayacağını söylüyor Hucurat Suresinin 14. âyet-i kerimesinde; 
	
49/HUCURÂT-14: Kâletil a’râbu âmennâ, kul lem tû’minû ve lâkin kûlû eslemnâ ve lemmâ yedhulil îmânu fî kulûbikum, ve in tutîûllâhe ve resûlehu lâ yelitkum min a’mâlikum şey’â(şey’en), innallâhe gafûrun rahîm(rahîmun). 
Araplar: “Biz âmenû olduk.” dediler. (Onlara) de ki: “Siz âmenû olmadınız (Allah’a ulaşmayı dilemediniz). Fakat: “Teslim olduk.” deyin. Kalplerinize (içine) îmân girmedi. Ve eğer Allah’a ve O’nun Resûlü’ne itaat ederseniz (Allah’a ulaşmayı dilerseniz), amellerinizden bir şey eksiltmez. Muhakkak ki Allah; Gafur’dur, Rahîm’dir.”

Kişinin mü’min olduğu yer 3. basamaktır (Allah’a ulaşmayı dilemek). Kişinin kalbine imanın girdiği nokta burasıdır. Fakat henüz kalbe iman yazılmamıştır.

10/YÛNUS-63: Ellezîne âmenû ve kânû yettekûn(yettekûne).
Onlar, âmenûdurlar (ölmeden evvel Allah’a ulaşmayı dileyenlerdir) ve takva sahibi olmuşlardır.

22/HACC-54: Ve li ya’lemellezîne ûtul ılme ennehul hakku min rabbike fe yu’minû bihî fe tuhbite lehu kulûbuhum, ve innallâhe le hâdillezîne âmenû ilâ sırâtın mustakîm(mustakîmin). 
Ve kendilerine ilim verilenlerin, onun (irşad makamının, Velî Resûl’ün, Nebî Resûl’ün) söylediklerinin Rabbinden bir hak olduğunu bilmeleri, O’na îmân etmeleri, onların kalplerinin O’nu (Allah’ı) idrak etmesi (kalplerinden ekinnetin alınıp yerine ihbat sistemi konarak kalplerin mutmain olması) içindir. Muhakkak ki Allah, âmenû olanları (Allah’a ulaşmayı dileyenleri) mutlaka Sıratı Mustakîm’e hidayet edendir. 

Mü’min olmak 7 kalp şartını gerektirir. Kişi Allah’a ulaşmayı dilediği noktada;

Allah kalbinizden ekinneti almıştır (1).
Yerine ihbat koymuştur (2).
Kalbinizin nur kapısını kendisine çevirmiştir (3).
Göğsünüzden kalbinize nur yolunu açmıştır (4).
Kalbinizin mührünü açmıştır (5).
Hacet namazıyla Allah’ın size tayin ettiği mürşidinize tabi olduğunuzda ise;
Kalbinizin içindeki KÜFÜR kelimesini dışarı atmıştır (6).
Kalbinizin içine îmân kelimesini yazmıştır (7).

Kişi, mürşidine tâbî olduğu güne kadar kalbinin içinde küfür kelimesi yazılıdır. 

3/ÂLİ İMRÂN-177: İnnellezîneşteravul kufra bil îmâni len yedurrûllâhe şey’â(şey’en), ve lehum azâbun elîm(elîmun). 
Muhakkak ki îmân karşılığında küfrü satın alanlar, Allah'a hiçbir şey ile asla zarar veremezler. Ve onlar için “Elîm Azap” vardır. 

Ne zaman ki kişi Allah’a ulaşmayı diler ve Allah’ın kendisine tayin ettiği mürşide ulaşır ve tabi olursa, işte o zaman kalpteki küfür alınır ve kalbine "îmân" kelimesi bir nur olarak yazılır. 

58/MUCADELE-22: Lâ tecidu kavmen yû’munûne billâhi vel yevmil âhîri yuvâddûne men hâddallâhe ve resûlehu ve lev kânû âbâehum ve ebnâehum ve ihvânehum ev aşîretehum, ulâike ketebe fî kulûbihimul îmâne ve eyyedehum bi rûhin minh(minhu), ve yudhıluhum cennâtin tecrî min tahtihel enhâru hâlidîne fîhâ, radıyallâhu anhum ve radû anh(anhu), ulâike hizbullâh(hizbullâhi), e lâ inne hizbullâhi humul muflihûn(muflihûne).
Allah'a ve ahiret gününe (ölmeden evvel Allah'a ulaşma gününe) îmân eden kavmi, Allah'a ve resûlüne karşı gelenlerle sevişir bulamazsın. Velev ki onlar, babaları veya oğulları veya kardeşleri veya aynı aşiretten olsun. Onların kalplerine îmân yazılır. Ve onlar, Allah'ın katından (orada eğitilmiş olan) bir ruhla (devrin imamının ruhunun başlarının üzerine yerleşmesi ile) desteklenirler ve altlarından ırmaklar akan cennetlere konurlar. Orada ebediyyen kalacaklardır. Allah onlardan razıdır, onlar da Allah'tan razıdırlar. İşte onlar, Allah taraftarıdırlar. Ve muhakkak ki Allah taraftarları kurtuluşa (felâha) erenlerdir.

Öyleyse kim mü’mindir?

1- Ruhunu Allah’a doğru Sırat-ı Müstakiym üzerinden yola çıkaran kişi mü’mindir. (Ruhun hidayeti)
2-Nefs tezkiyesine başlayan mü’mindir. (Nefsin hidayeti)
3-Fizik vücudunu Allah’a kul etmeye başlayan mü’mindir. (Fizik vücudun hidayeti)

O halde mü’min olabilme 3 ayrı açıdan da vasıf (hidayet) şartını gerektirir. Bunların üçü de bir insanın mürşidine ulaştığı zaman gerçekleşir. Allah’a ulaşmayı dilemeyip, mürşidine ulaşmayan hiç kimse mü’min olamaz.

Allahû Tealâ Bakara Suresinde mü’minleri “âmenû” kelimesi ile ifade etmektedir;

2/BAKARA-257: Allâhu velîyyullezîne âmenû, yuhricuhum minez zulumâti ilen nûr(nûri), vellezîne keferû evliyâuhumut tâgûtu yuhricûnehum minen nûri ilâz zulumât(zulumâti), ulâike ashâbun nâr(nâri), hum fîhâ hâlidûn(hâlidûne).
Allah, âmenû olanların (Allah’a ulaşmayı dileyenlerin) dostudur, onları (onların nefslerinin kalplerini) zulmetten nura çıkarır. Ve kâfirlerin dostları taguttur (onlar, şeytanı dost edinirler, şeytan kimseye dost olmaz), onları (onların nefslerinin kalplerini) nurdan zulmete çıkarırlar. İşte onlar, ateş ehlidir. Onlar, orada ebedî kalacak olanlardır.

Bir âmenû olanlar var, Allah’ın dostları. Bir de kâfirler var; tagutun dostları. 
Allah’ın dostları, Allah’a ulaşmayı dileyenlerdir. Tagutun dostları ise Allah’a ulaşmayı dilemeyenlerdir. Allah’ın dostları mü’minler, tagutun dostları kâfirlerdir. 

Öyleyse Allah âmenû olmayan, Allah’a ulaşmayı dilemeyen birisinin dostu değildir. Kişi Allah’a inanıyor ama Allah’a ulaşmayı dilememiş, Allah’a yönelmemiş; Allah onun dostu değildir, o da Allah’ın dostu değildir. Allah’ın bir insanın dostu olması için, o kişinin mutlaka Allah’a ulaşmayı dilemesi lâzımdır, o zaman Allah onun dostu olur. 

Peki, Allahû Tealâ âmenû olan kişiye, mü’mine dost olduğu zaman ne yapar? 

O kişiyi zulmetten nura çıkarır. Bu ne demektir? O kişi Allah’a ulaşmayı dileyince ; 14. basamakta Allah mutlaka ona mürşid sevgisini verecek ve onu mürşidine ulaştıracaktır. 21. basamakta o kişinin ruhunu Allah Kendisine ulaştıracaktır. Nefsinin kalbine rahmet ve fazl ve salâvât nurları gönderecek ve nefsinin kalbine bunları yerleştirecektir. 

O halde; Allah kimlerin dostu? Kalplerini zulmetten nura ulaştırdığı kimler? Allah’a ulaşmayı dileyenler. Ruhun Allah’a ulaşması nefsin kalbinin %51 nurla dolmasına bağlıdır. Daha ötesi var mı? Evet. Nefsimizin kalbi %81 nurla dolduğu zaman fizik vücudumuzu Allah’a teslim ederiz, %100 nurla dolduğu zaman nefsimizi de Allah’a teslim ederiz. Bu söylediğimiz bütün dizaynı yaşayabilmesi, kişinin her şeyden önce gerçek mü’min olmasıyla başlar. 

Enfal 2,3 ve 4. ayet-i kerimelerinde Allah’u Tealâ hak mü’min olanların 7 tane özelliğini veriyor.

8 / ENFAL – 2: İnnemel mu'minûnellezîne izâ zukirallâhu vecilet kulûbuhum ve izâ tuliyet aleyhim âyâtuhu zâdethum îmânen ve alâ rabbihim yetevekkelûn(yetevekkelûne).
Gerçek mü'minler onlardır ki; Allah zikredildiği zaman kalpleri titrer (cezbelenir). Ve onlara Allah'ın âyetleri okunduğu zaman onların îmânlarını arttırır ve Rab'lerine tevekkül ederler.

8 / ENFAL – 3: Ellezîne yukîmûnes salâte ve mimmâ razaknâhum yunfikûn(yunfikûne).
Onlar namazlarını ikame ederler (kılarlar) ve rızık olarak verdiğimiz şeylerden infâk ederler.

8 / ENFAL – 4: Ulâike humul mu’minûne hakkâ(hakkan), lehum derecâtun inde rabbihim ve magfiretun ve rızkun kerîm(kerîmun).
İşte onlar gerçek mü'minlerdir. Onların Rab'lerinin yanında dereceleri vardır. Ve onlar için mağfiret (günahların sevaba çevrilmesi) vardır ve kerim bir rızık vardır.

Öyleyse ne görüyoruz? Görüyoruz ki mü’min olabilmek şerefi sadece Allah’a ulaşmayı dileyenler için geçerlidir. 
Allah razı olsun.